e – Justice και ψηφιακό χάσμα

0

Η διεθνώς αναγνωρισμένη έννοια της ψηφιακής δικαιοσύνης [e-Justice] ορίζεται ως:

«H χρήση των ΤΠΕ [Τεχνολογίες Πληροφορικής Επικοινωνιών] και των σύγχρονων ψηφιακών μέσων επικοινωνίας, με σκοπό τη βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης στη Δικαιοσύνη, την διεύρυνση της συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών, την ενίσχυση του δικαιοδοτικού συστήματος, τη βελτίωση των νομικών θεσμών καθώς και των κανόνων διαχείρισης των υπηρεσιών της Δικαιοσύνης.»

Προϋπόθεση για την επίτευξη των ανωτέρω είναι η προσιτή τεχνολογία, η διαβούλευση, η συμμετοχή, η διαλειτουργικότητα των συστημάτων και η διαδραστικότητα όλων των ενδιαφερομένων και τέλος οι κανόνες μέσω των οποίων θα διασφαλίζονται οι ίσες ευκαιρίες συμμετοχής, άρα και η γενικότερη ανάπτυξητης ψηφιακής δικαιοσύνης. [e-justice.gr].

Στη χώρα μας εξακολουθούμε να σχεδιάζουμε για έναν κεντρικό άξονα [ΔΣΑ – Αθήνα – Θεσσαλονίκη] με τη μεταφορά πόρων αποκλειστικά σε αυτόν, ενισχύοντας το ψηφιακό χάσμα με την περιφέρεια και δημιουργώντας προϋποθέσεις εξάρτησης και ελέγχου.

Με ποιο κόστος θα μπορέσουν οι υπηρεσίες των περιφερειακών δικαστηρίων να ανέβουν στο τραίνο της ψηφιακής δικαιοσύνης όταν το 2019 δεν έχουν ούτε τα βασικά και διατηρούν χειρόγραφα βιβλία ? Από που θα μπορέσουν να αντλήσουν πόρους αντίστοιχους με του ως άνω άξονα, ο οποίος ενισχύεται με την επιβάρυνση του 0,40 γραμμάτιο, ενώ έχει λάβει ήδη 4 εκατομμύρια ευρώ από την ΕΕ. ?

Για άλλη μια φορά σχεδιάζουμε στο πόδι και μεταξύ φίλων…. για τον ίδιο άξονα, ξανά και ξανά.

Εν πλήρη απουσία αντικειμενικών στοιχείων [μελετών, στατιστικών και πλάνου σταδιακής ενσωμάτωσης όλων των υπηρεσιών] δεν λαμβάνουμε υπόψη ούτε τα βασικά συστατικά της έκρηξης του διαδικτύου και των νέων τεχνολογιών, μέσω των οποίων θα ήταν δυνατό να αναπτυχθεί ένα κύμα ψηφιακής δικαιοσύνης για όλη τη χώρα.

Ειδικότερα: Πότε έγινε ψηφιακή διαβούλευση για την ανάπτυξη της ψηφιακής δικαιοσύνης στη χώρα μας ? Ποια η συμμετοχή των περιφερειακών οργάνων και υπηρεσιών – πλην της οικονομικής συνδρομής τους – στον μοναδικό άξονα της ψηφιακής δικαιοσύνης που έχουμε – ως σταθερά – στη χώρα μας.

Υπενθυμίζεται, ότι ενισχύσεις και κονδύλια της ΕΕ είχαν απορροφηθεί και κατά το παρελθόν, από πολυδιαφημισμένα «ψηφιακά» έργα, τα οποία ουδέποτε ανταποκρίθηκαν στα υψηλά standards της αγοράς, γιατί τελικά εκεί κρίνονται όλες οι «προτάσεις – παρεμβάσεις», ανεξαρτήτως από το ad hoc πλέγμα νομοθετικής προστασίας. Ο νέος πόρος των 0,40 ευρώ ανά γραμμάτιο θα είχε νόημα μόνο εάν το σχετικό ποσό προοριζόταν για την ανάπτυξη και ενίσχυση των ψηφιακών υποδομών της περιφέρειας, γεγονός που θα συνέβαλε ουσιαστικά στην συρρίκνωση του ψηφιακού χάσματος.

Με επιχειρήματα τα οποία διατυπώνονται στο FB από τους αρμόδιους και με τις επιτροπές, απλά ακολουθείται η πεπατημένη δηλ. η αποτυχία του ψηφιακού σχεδιασμού, ο οποίος – αν υπήρχε – θα ήταν ήδη γνωστός σε όλους τους ενδιαφερομένους και δεν θα χρειαζόταν να ξυπνήσουμε με μια ακόμη οικονομική επιβάρυνση, εντελώς αιφνιδιαστικά.

Με απλά λόγια για να συρρικνώσουμε το ψηφιακό χάσμα, θα έπρεπε καταρχήν να το θέλουμε.

Όμως η δικηγορία που ονειρεύονται ορισμένοι προφανώς και είναι δύο ταχυτήτων, ίσως και τριών, όπου οι υπόλοιπες θα στηρίζουν διαρκώς την πρώτη. Τα υπόλοιπα πρέπει να λεχθούν προς κατανάλωση.

Σχόλια