Υπουργείο Δικαιοσύνης: Θέμα: «Πειθαρχική δίωξη κατά του Αντιπροέδρου του Ε. Σ. Ν. Αγγελάρα»

0

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου άσκησε πειθαρχική δίωξη κατά του Αντιπροέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κ. Νικολάου Αγγελάρα και διαβίβασε την πειθαρχική αγωγή μαζί με το φάκελο της πειθαρχικής υπόθεσης στον Πρόεδρου του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου του άρθρου 91 του Συντάγματος, κ. Παναγιώτη Πικραμμένο, Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ. Μιλτιάδης Παπαϊωάννου δήλωσε:

«Σήμερα άσκησα πειθαρχική δίωξη κατά του Αντιπρόεδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κ. Νικολάου Αγγελάρα για τέσσερις πράξεις. Προέβην στην ενέργεια αυτή διότι τα στοιχεία που μου έχουν τεθεί υπόψη αρμοδίως μου επιβάλλουν να ζητήσω τον πειθαρχικό του έλεγχο. Η τελική κρίση ανήκει στο Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο».

Σύμφωνα με την πειθαρχική αγωγή ο Αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, κ. Νικόλαος Αγγελάρας ελέγχεται για:

Α) Αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην άσκηση των δικαστικών του καθηκόντων.

α) Στις 31 Μαρτίου 2011 συνήλθε σε διάσκεψη το ΣΤ΄ Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, προκειμένου να ελέγξει τη νομιμότητα της διαδικασίας ανάδειξης αναδόχων και των σχεδίων σύμβασης με αντικείμενο την «προμήθεια χάρτου λευκού εκτυπώσεων σε φύλλα και σε ρόλους και χάρτου velvet εξωφύλλων» από τον Οργανισμό Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (Ο.Ε.Δ.Β.), τα στοιχεία των οποίων είχαν υποβληθεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο στις 10.3.2011, με το υπ’ αριθμ. 908/9.3.2011 έγγραφο της Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου του ανωτέρω Οργανισμού.

β) Το άνω Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την υπ’ αριθμ. 22/2011 πράξη του, η οποία εκδόθηκε σε 14 ημέρες από της διασκέψεως και δή στις 13.4.2011, αποφάνθηκε ότι «κωλύεται η υπογραφή των υποβληθέντων για έλεγχο νομιμότητας σχεδίων σύμβασης» κατά τα ειδικότερον στο σκεπτικό αναφερόμενα.

γ) Ακολούθως, ο Ο.Ε.Δ.Β. με την από 19.4.2011 αίτησή του ζήτησε την ανάκληση της ως άνω 22/2011 πράξης του ΣΤ΄ Κλιμακίου για τους λόγους που αναφέρει σ’ αυτήν.

δ) Το επιληφθέν της αιτήσεως αυτής VI Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου συνεδρίασε δημόσια στις 6.5.2011, προκειμένου να αποφασίσει σχετικά με την άνω αίτηση ανάκλησης. Παρότι, όμως, η διάταξη του άρθρου 2 του ν. 3060/2002 ρητά ορίζει ότι αιτήσεις ανακλήσεως των πράξεων των Κλιμακίων του Ελεγκτικού Συνεδρίου εκδίδονται «μέσα σε τριάντα (30) εργάσιμες ημέρες από την κατάθεσή τους», το άνω Τμήμα (VI ) του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο προεδρεύεται από τον καθού η πειθαρχική αγωγή Αντιπρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και σε αντίθεση με το ως άνω Κλιμάκιό του, το οποίο, όπως προελέχθη, εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 22/2011 πράξη του εντός 14 ημερών από της διασκέψεως, δημοσίευσε την υπ’ αριθμ. 2094/2011 απόφαση επί της άνω αιτήσεως στις 12.7.2011.

ε) Η ανωτέρω απόφαση του εν λόγω Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου κοινοποιήθηκε στο Υπουργείο Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων την 19.7.2011, ενώ ο καθού η πειθαρχική αγωγή και Αντιπρόεδρος του δικαστηρίου αυτού κοινοποίησε στην Υπουργό κα Άννα Διαμαντοπούλου την από 12.7.2001 (αριθμ. πρωτ. 38151/12.7.2011) επιστολή του, με την οποία αφού προσπαθεί να δικαιολογήσει την όλως εκπρόθεσμα εκδοθείσα και κοινοποιηθείσα απόφαση του Τμήματός του, απευθυνόμενος προσωπικά σ’ αυτήν αναφέρει κατά λέξη ότι: «[…] θεωρώ ότι επιβάλλεται να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς άρση των παρανομιών που αναφέρονται στην απόφαση και όχι σε, τυχόν, άσκηση ‘αιτήσεως αναθεωρήσεως’ κατά της αποφάσεως αυτής, με την επίκληση λόγων ‘υπερτέρου δημοσίου συμφέροντος’ και ‘συγγνωστής πλάνης των οργάνων της διοίκησης’.[…] Έχουμε όλοι καθήκον επιβολής της νομιμότητος. Έχουμε όλοι χρέος σποράς αυτής και όχι ανατροπής της με εφευρήματα και προσχηματικούς λόγους. Η αβελτηρία των οργάνων της διοίκησης πρέπει να σταματήσει να επιβραβεύεται από τους εποπτεύοντες Υπουργούς».

Έτσι, ο καθού παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 2 του ν. 3060/2002, κατά την οποία οι αιτήσεις ανακλήσεως των πράξεων των Κλιμακίων του Ελεγκτικού Συνεδρίου εκδίδονται «μέσα σε τριάντα (30) εργάσιμες ημέρες από την κατάθεσή τους». Και ναι μεν κατά τις παραδοχές της νομικής επιστήμης και της νομολογίας που αφορούν και αναφέρονται στις τιθέμενες από τις διατάξεις και τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου προθεσμίες για τη διοίκηση έχουν κατ’ αρχήν ενδεικτικό και όχι ανατρεπτικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι το διοικητικό όργανο ή η Αρχή εκδίδουν την πράξη εντός του ευλόγου κατά περίπτωση χρόνου, πλην όμως στην προκειμένη περίπτωση ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η ως άνω μηνιαία προθεσμία για την έκδοση της απόφασης του Τμήματος είναι ενδεικτική και όχι ανατρεπτική, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να καθυστερήσει περισσότερο από το αναγκαίο χρόνο, ο οποίος, ενόψει και των ειδικών συνθηκών, ήτοι της έγκαιρης προμήθειας χάρτου παραγωγής σχολικών βιβλίων περιόδου 2011-2012, δεν μπορούσε να είναι μεγαλύτερος των 30 ημερών και μάλιστα όταν η έκδοση πράξης του οικείου Κλιμακίου του δικαστηρίου αυτού, υπό άλλη σύνθεση, δεν καθυστέρησε περισσότερο από 14 ημέρες, χωρίς, ταυτόχρονα, η υπόθεση να εμφάνιζε στοιχεία που απαιτούσαν ιδιαίτερη δυσκολία, από πραγματικής ή νομικής απόψεως ή υπήρχε ιδιαίτερος φόρτος εργασίας στο εν λόγω Τμήμα που δικαιολογούσε την εν λόγω καθυστέρηση, γεγονός άλλωστε που και ο ίδιος ο καθού η πειθαρχική αγωγή ουδόλως επικαλέστηκε τουλάχιστον στην προς την Υπουργό Παιδείας ως άνω επιστολή του. Η εν λόγω καθυστέρηση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ενόψει της πολυετούς θητείας του καθού η πειθαρχική αγωγή στο Ελεγκτικό Συνέδριο, του βαθμού του και της αποκτηθείσης πείρας του, στοιχεία και ιδιότητες που επέτρεπαν και επέβαλλαν την διάγνωση της σπουδαιότητας της υπόθεσης και την κατανόηση του κατεπείγοντος χαρακτήρα της. Το αποτέλεσμα δε, ήταν, και παρά τις επανειλημμένες προς αυτόν από την Υπουργό Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Άννα Διαμαντοπούλου οχλήσεις και διαμαρτυρίες της ως προς την καθυστέρηση αυτή, τις οποίες και επανέλαβε εγγράφως η τελευταία και προς τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η, εξ αιτίας της μη έγκαιρης διανομής προς τους μαθητές των σχολικών βιβλίων του εκπαιδευτικού έτους 2011-2012, δημιουργία σοβαρών προβλημάτων στην εκπαιδευτική και μαθησιακή λειτουργία και διαδικασία και τη πρόκληση έντονης δυσαρέσκειας και αγανάκτησης από τους μαθητές, τους γονείς τους και το διδακτικό προσωπικό. Εξ αυτών προκλήθηκαν δυσμενέστατα σχόλια από όλα τα ΜΜΕ, τόσο για την εύρυθμη λειτουργία της δικαιοσύνης και συνακόλουθα την εικόνα της, όσο και για τους αρμόδιους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας, αφού έτσι, καταλογίστηκε σε αυτούς, καθώς και σε όλους τους εμπλεκομένους στην δημόσια εκπαίδευση, αδράνεια και αδιαφορία. Συνεπώς, ο καθού η πειθαρχική αγωγή, κατά το από 6 Ιουνίου 2011 [ότε έληγε η τασσόμενη με την άνω διάταξη 30νθήμερη προθεσμία για ενέργεια] έως 12 Ιουλίου 2011 [ότε εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση] χρονικό διάστημα, καθυστέρησε αδικαιολόγητα στην εκτέλεση των δικαστικών καθηκόντων του, πράξη, πειθαρχικό παράπτωμα, που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 91 §§ 1, 3 περ. δ΄ του ν. 1756/1988.

Β) Αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην άσκηση των δικαστικών του καθηκόντων.
Με την από 21.4.2011 και με αριθμό 19/2011 αίτηση, που είχε ασκήσει η ΔΕΣΦΑ Α.Ε. [Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου Ανώνυμη Εταιρεία] ζήτησε αυτή από το Τμήμα Μείζονος Συνθέσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τον επανέλεγχο συμβάσεως που αφορούσε τον υποθαλάσσιο αγωγού φυσικού αερίου. Ενώ η υπόθεση εκδικάστηκε δημόσια στο ακροατήριο στις 2 Μαΐου 2011, ενώπιον του άνω Τμήματος με προεδρεύοντα τον καθού η πειθαρχική αγωγή, και αυτή ήταν ώριμη προς διάσκεψη πολύ ενωρίτερα της 8ης Ιουνίου 2011 και είχε ενημερωθεί περί τούτου ο τελευταίος [καθού η πειθαρχική αγωγή ], εν τέλει αυτή διασκέφθηκε στις 8 Ιουνίου 2011. Και ενώ η απόφαση είχε κατατεθεί καθαρογραμμένη από τις αρχές Ιουλίου 2011 στο γραφείο του καθού η πειθαρχική αγωγή, και είχε μεσολαβήσει και σχετική επιστολή της αιτούσας εταιρείας για την επίσπευση έκδοσης της απόφασης [ενόψει του ότι υπήρχε κατεπείγουσα ανάγκη εκτέλεσης του έργου, καθώς ήταν χρηματοδοτούμενο από το ΕΣΠΑ και μείζονος σπουδαιότητος, αφενός για την ανάπτυξη του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου στην Εύβοια, αφετέρου για την ισορροπία του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη Νότια Ελλάδα], η απόφαση δημοσιεύθηκε όλως καθυστερημένα, με αριθμό 2250/2011, στις 5 Σεπτεμβρίου 2011, με πρόεδρο πλέον του Τμήματος τον ίδιο τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Ιωάννη Καραβοκύρη. [βλ. περί των ανωτέρω, την με αριθμό 2250/2011 απόφαση του Τμήματος Μείζονος – Επταμελούς Συνθέσεως του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το από 2.8.2011 ενημερωτικό σημείωμα της συμβούλου του Ελεγκτικού Συνεδρίου Μαρίας Βλαχάκη, εισηγήτριας στην άνω υπόθεση και την από 19.7.2011 επιστολή της ΔΕΣΦΑ Α.Ε. προς τον Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου κ. Ιωάννη Καραβοκύρη]. Συνεπώς, και με την άνω υπηρεσιακή συμπεριφορά του, ο καθού η πειθαρχική αγωγή καθυστέρησε αδικαιολόγητα στην εκτέλεση των δικαστικών καθηκόντων του, πράξη, πειθαρχικό παράπτωμα, που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 91 §§ 1, 3 περ. δ΄ του ν. 1756/1988.

Γ) Απρεπή συμπεριφορά εντός Υπηρεσίας.
Με την απευθυνόμενη προς την Υπουργό Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Άννα Διαμαντοπούλου από 12.7.2011 (αριθμ. πρωτ. 38151/12.7.2011) επιστολή του, κατέδειξε ολοφάνερα απρεπή και αντίθετη σε ανώτατο δικαστικό λειτουργό συμπεριφορά ιδιαίτερα με την χρήση των φράσεων: «[…] θεωρώ ότι επιβάλλεται να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς άρση των παρανομιών που αναφέρονται στην απόφαση και όχι σε, τυχόν, άσκηση ‘αιτήσεως αναθεωρήσεως’ κατά της αποφάσεως αυτής, με την επίκληση λόγων ‘υπερτέρου δημοσίου συμφέροντος’ και ‘συγγνωστής πλάνης των οργάνων της διοίκησης’. […] Έχουμε όλοι καθήκον επιβολής της νομιμότητος. Έχουμε όλοι χρέος σποράς αυτής και όχι ανατροπής της με εφευρήματα και προσχηματικούς λόγους. Η αβελτηρία των οργάνων της διοίκησης πρέπει να σταματήσει να επιβραβεύεται από τους εποπτεύοντες Υπουργούς». Διότι, με τις ανωτέρω επιλογές του, αφενός προσπαθεί, κατά τρόπο απαράδεκτο για δικαστικό λειτουργό, να «νουθετήσει» την Υπουργό ώστε να μην προβεί αυτή σε άσκηση δικαιουμένων ενδίκων βοηθημάτων, αφετέρου εμφανίζει την ίδια Υπουργό ως άνθρωπο που δεν υπηρετεί τη νομιμότητα, καλύπτουσα μάλιστα «τα παρανομούντα όργανα» του Υπουργείου της. Ενώ, από τα στοιχεία που περιήλθαν στον Υπουργό Δικαιοσύνης, και αποτελούν τον φάκελο της προκείμενης πειθαρχικής υπόθεσης, δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Τουναντίον προκύπτει ότι η μέριμνα και φροντίδα της Υπουργού Παιδείας, η οποία εκδηλώθηκε με τον προαναφερόμενο τρόπο [δύο τηλεφωνικές κλήσεις προς τον καθού η πειθαρχική αγωγή και επιστολή προς τον κ. Ιωάννη Καραβοκύρη, Πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου] αφορούσε μόνον την εμπρόθεσμη έκδοση της απόφασης του Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο οποίο προήδρευε ο καθού η πειθαρχική αγωγή (και όχι το περιεχόμενό της), ώστε να υπάρξει χρόνος ακόμα και σε περίπτωση απορριπτικής απόφασής του να προβεί στις κατά νόμο ενέργειες, προκειμένου να γίνει έγκαιρα η προμήθεια χάρτου και στη συνέχεια η έκδοση και διανομή των σχολικών βιβλίων. Συνεπώς, με την πράξη του αυτή [την σύνταξη και αποστολή της επιστολής προς την Υπουργό Παιδείας], που φέρεται ότι τέλεσε την 12η Ιουλίου 2011, ο καθού η πειθαρχική αγωγή επέδειξε εντός υπηρεσίας λίαν απρεπή συμπεριφορά, η οποία δεν προσήκει, δεν αρμόζει, σε ανώτατο δικαστικό λειτουργό και η οποία είναι τα μάλλα ασυμβίβαστη προς το αξίωμά του και θίγει, κατά τρόπο πρόδηλο, τόσο το κύρος του όσο και το κύρος της δικαιοσύνης, πράξη, πειθαρχικό παράπτωμα που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 91 §§ 1, 3 περ. ζ΄ του ν. 1756/1988.

Δ) Απρεπή συμπεριφορά εντός Υπηρεσίας.
Με την υπ’ αριθμ. πρωτ. 40141/21.7.2011 επιστολή προς τον Υπουργό Άμυνας κ. Πάνο Μπεγλίτη, με την οποία συγκοινοποιούσε την υπ’ αριθμ. 2097/2011 απόφαση του VI Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο οποίο προήδρευε, διέλαβε σε αυτήν, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: «Θεωρώ […] ότι επιβάλλεται να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες προς άρση των παρανομιών που αναφέρονται στην απόφαση και όχι σε τυχόν άσκηση «αιτήσεως αναθεωρήσεως» κατ’ αυτής […] Έχουμε όλοι καθήκον επιβολής της νομιμότητος. Έχουμε όλοι χρέος σποράς αυτής και όχι ανατροπής της με εφευρήματα και προσχηματικούς λόγους». Έτσι, με τις ανωτέρω επιλογές του, αφενός προσπαθεί, κατά τρόπο απαράδεκτο για δικαστικό λειτουργό, να «νουθετήσει» τoν Υπουργό ώστε να μην προβεί σε άσκηση δικαιουμένων ενδίκων βοηθημάτων, αφετέρου εμφανίζει τον ίδιο Υπουργό ως άνθρωπο που δεν υπηρετεί τη νομιμότητα. Συνεπώς, και με την πράξη του αυτή ο καθού η πειθαρχική αγωγή επέδειξε εντός υπηρεσίας απρεπή συμπεριφορά, η οποία δεν προσήκει, δεν αρμόζει, σε ανώτατο δικαστικό λειτουργό και η οποία είναι ασυμβίβαστη προς το αξίωμά του και θίγει, κατά τρόπο πρόδηλο, τόσο το κύρος του όσο και το κύρος της δικαιοσύνης, πράξη, πειθαρχικό παράπτωμα που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 91 §§ 1, 3 περ. ζ΄ του ν. 1756/1988.
 

Σχόλια