Επαναφορά του Δικαστικού Ενσήμου στις Αναγνωριστικές αγωγές με… αναδρομική ισχύ

0

Το πυρηνικό όπλο της αναγκαστικής επιβολής της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης. 

Άρθρο – Παρέμβαση ΓΙΑΝΝΗ Μ. ΚΟΤΖΑΜΑΝΙΔΗ, π. Αντιπροέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.

Με τροπολογία της τελευταίας στιγμής, την οποία κατέθεσε χθες στην Βουλή ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Βουλευτής Κοζάνης, Ευστάθιος Κ. Κωνσταντινίδης, επαναφέρεται το δικαστικό ένσημο στις ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΕΣ ΑΓΩΓΕΣ, με αναδρομική ισχύ, δηλαδή και για ήδη ασκηθείσες αγωγές, που θα συζητηθούν μετά την 1-1-2020.

Η ρύθμιση αφορά, σε πρώτη φάση, υποθέσεις αρμοδιότητας Πολυμελούς Πρωτοδικείου, με εμφανή την προοπτική σταδιακής επέκτασής της σε όλες τις αγωγές, όπως σαφώς άφησαν, να εννοηθεί, ο Εισηγητής και οι λοιποί αγορητές της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της Βουλής.

Πιο συγκεκριμένα, ρητά κατέστησαν σαφές, ότι η εφαρμογή του Νόμου για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση θα παρακολουθείται συνεχώς και κατά την εξέλιξή της θα βελτιωθεί και θα ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ και σε άλλες υποθέσεις.

Σε ό,τι αφορά την αναβίωση του δικαστικού ενσήμου στις αναγνωριστικές αγωγές, αποκαλυπτικότατη για τις ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ της Πολιτείας είναι η ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ, που την συνοδεύει.

Ούτε λίγο – ούτε πολύ, η σκοπιμότητα της σχετικής ρύθμισης αιτιολογείται, ως εξής:

Ι.- Το δημόσιο αγαθό της απονομής της Δικαιοσύνης, για το οποίο ο Έλληνας πολίτης φορολογείται δεόντως, θα διατίθεται εφ’ εξής από την Πολιτεία ΕΠ’ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΙ, με τίμημα, πέραν των υφιστάμενων ήδη δικαστικών εξόδων, το υψηλό και δυσβάστακτο τέλος του δικαστικού ενσήμου σε κάθε περίπτωση.

Ειδικώτερα, επί λέξει, αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση τα εξής:

<<Με την άσκηση και συζήτηση μίας αγωγής ο πολίτης κινητοποιεί έναν πολυπρόσωπο και πολυδάπανο δημόσιο μηχανισμό. ΟΦΕΙΛΕΙ, ΣΥΝΕΠΩΣ, ΝΑ ΚΑΤΑΒΑΛΕΙ ΤΕΛΟΣ, ώστε να ενισχύεται η δυνατότητα της Πολιτείας να οργανώνει κατά τον καλύτερο τρόπο το σύστημα της απονομής της Δικαιοσύνης>> !!!!!

ΙΙ.- Το ρητά προβλεπόμενο από το Νόμο (ΚΠολΔ) δικαίωμα της αδάπανης μετατροπής της καταψηφιστικής αγωγής σε αναγνωριστική χαρακτηρίζεται ως <<πρακτική, που οδηγεί σε καταστρατηγήσεις και … κατάχρηση των δικονομικών δυνατοτήτων>> !!!!!.

ΙΙΙ.- Η συγκεκριμένη ρύθμιση θα συμβάλει:

1.- Στην … καταπολέμηση της δικομανίας των Ελλήνων !!!!!.

(Συγκεκριμένοι αγορητές Βουλευτές χαρακτήρισαν το όλο Νομοσχέδιο για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση, ως «ρύθμιση ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ … ΔΙΚΟΜΑΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»).

2.- Θα αποτραπούν οι «ΠΡΟΠΕΤΕΙΣ» και «ΑΒΑΣΙΜΕΣ» αγωγές !!!!!.

3.- Θα αυξηθούν τα δημόσια έσοδα και

4.- Το κυριώτερο, ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ (διάβασε θα επιβληθεί αναγκαστικά και δια της οικονομικής βίας, ως ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ) Η  ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ  ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ  ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ.

Κυνικότερη ομολογία αληθών προθέσεων δεν θα μπορούσε να υπάρξει και, μάλιστα, σε κείμενο αιτιολογικής έκθεσης νομοσχεδίου.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση αγνοεί προκλητικά το άρθρ. 20 του Συντάγματος, που ρητά προστατεύει το δικαίωμα του κάθε πολίτη στην ελεύθερη και απρόσκοπτη παροχή έννομης προστασίας ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, ώστε να αναπτύσσει τις απόψεις του για τις αξιώσεις και τα συμφέροντά του, κατά τον τρόπο που αυτός επιλέγει στα πλαίσια του Νόμου.

Αντίθετα, με το συγκεκριμένο Νόμο για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση καθιερώνεται η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, που εξοπλίζεται με τόσο πειστικά και εξαναγκαστικά οικονομικά και δικονομικά όπλα, ώστε η προσφυγή σ’ έναν ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΘΕΣΜΟ (προαιρετική διαμεσολάβηση) να είναι πλέον μονόδρομος και η αποκλειστική επιλογή του πολίτη, για την προστασία των πάσης φύσεως δικαιωμάτων του.

Κι αυτό γιατί είναι απολύτως προφανές, ότι ελάχιστοι διάδικοι θα προτιμήσουν την εξοντωτική επιβάρυνση του δικαστικού ενσήμου για την προσφυγή τους στον φυσικό τους Δικαστή και, αναγκαστικά, θα πέσουν στις ανοιχτές αγκάλες της διαμεσολάβησης και των οικονομικά ισχυρών αντιδίκων τους, που πάντοτε επιδίωκαν το πιο πάνω, κραυγαλέα ευνοϊκό για αυτούς, πεδίο επίλυσης των διαφορών τους.

Σε κάθε περίπτωση, είναι προφανές, ότι με τις σχετικές ρυθμίσεις του Νόμου για την υποχρεωτική διαμεσολάβηση, οι οποίες, στην ουσία τους, έχουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ:

α.- Απαξιώνεται εντελώς η Τακτική Δικαιοσύνη, αφού εξομοιώνεται, από πλευράς αντικειμενικότητας και δικονομικών εγγυήσεων, με την ιδιωτική Δικαιοσύνη των εργολάβων της Διαμεσολάβησης.

β.- Μπαίνει σταδιακά λουκέτο στα Δικαστήρια και στα Δικηγορικά Γραφεία, λόγω σταδιακής, μέχρις μηδενισμού, μείωσης της Δικαστηριακής Ύλης, που ήδη, συνεπεία προηγούμενων μέτρων, εμφανίζουν την θλιβερή εικόνα των άδειων ακροατηρίων, που μετά τις 10:00’ – 11:00’ το πρωί τα επισκέπτονται, από τα ανοιχτά παράθυρα, μόνον τα … περιστέρια !!!!!

Θα περίμενε βέβαια κανείς εν όψει όλων αυτών των κοσμογονικών και καταλυτικών αλλαγών, για τη Δικαιοσύνη και την Δικηγορία, να αντιδράσει έντονα, ανένδοτα και ασυμβίβαστα η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων και οι κατά τόπους Δικηγορικοί Σύλλογοι.

Δυστυχώς, όμως, η Συνδικαλιστική Ηγεσία των δικηγόρων, σε κραυγαλέα αντίθεση με εκείνη των Δικαστών (Ε.Δ.Ε.), παρακολουθεί με προκλητική απάθεια και μοιρολατρία τις εξελίξεις, επιλέγοντας την τακτική της σιωπής των αμνών, σε βαθμό που αγγίζει τα όρια της ουσιαστικής ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ της με την Πολιτεία.

Για την θλιβερή και αποκαρδιωτική αυτή εικόνα κάποιοι πρέπει, κάποτε, να κάνουν την αυτοκριτική τους, τόσο απέναντι στην ίδια την κοινωνία, όσο και προς τους Συναδέλφους τους, που σύντομα θα βρεθούν χωρίς δουλειά, αντικείμενο και μέλλον.

Γιάννης Μ. Κοτζαμανίδης

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

Πρ. Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

Σχόλια