Θέμα εξετάσεων μεταπτυχιακού στο Ποινικό δίκαιο στη Νομική Θεσσαλονίκης (2015)

0

ΝΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – Οδός Σίνα 9, Αθήνα τηλ. 210-36.30.998

ΑΠ 1275/1993
Προεδρεύων:      Ν. Καβαλλιέρος
Εισηγητής:      Μ. Φράγκος
Εισαγγελέας:      Δ. Δωρής
Δικηγόροι:     Γ.Παπαϊωάννου, Ε. Κωφός

Μέθη οδηγού (άρ.34, 193ΠΚ). Η πλήρης μέθη (υπαίτια ή χωρίς υπαιτιότητα) η οποία επιφέρει διατάραξη της συνειδήσεως παροδική αποκλείει την προς καταλογισμό ικανότητα κατ΄άρθρο 34ΠΚ ενώ αν αυτή είναι υπαίτια αποτελεί στοιχείο του προβλεπομένου από το άρθρο 193παρ.1ΠΚ εγκλήματος. Αναιρείται απόφαση με την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων για ανθρωποκτονία από αμέλεια και οδήγηση υπό την επίδραση μέθης γιατί υπάρχει ασάφεια και αντίφαση ως προς την μορφή διατάραξης της συνειδήσεως.

Επειδή, περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. , που ιδρύει λόγον αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ.1 εδ.Ε’ του ΚΠΔ, συντρέχει όχι μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά τα οποία έχει δεχθεί στην διάταξη που εφαρμόστηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στον συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο περί της ορθή ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 4294/1993 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα του ότι στις 15 Αυγούστου 1989, στη Θήρα Κυκλάδων:

Α) από αμέλεια επέφερε το θάνατο άλλου, χωρίς να προβλέψει το αποτέλεσμα αυτό και ειδικότερα οδηγούσε το υπ’ αριθ. Κυκλ….. δίκυκλο μοτοποδήλατο στην οδό που συνδέει την πλατεία του χωριού Μεσσαριά με το χωριό Καμάρι, με κατεύθυνση προς την εν λόγω πλατεία: α) τελώντας σε κατάσταση πλήρους μέθης, β)χωρίς να ασκεί τον έλεγχο και την εποπτεί του οχήματός του ώστε να μπορεί να εκτελεί τους κατάλληλους χειρισμούς και γ) έχοντας παρά ταύτα, αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα. Έτσι δε εκ της ως άνω αμελούς συμπεριφοράς του, εισερχόμενος στην προαναφερθείσα πλατεία και ενώ πραγματοποιούσε στροφή του οχήματός του προς τα δεξιά, απώλεσε πλήρως τον έλεγχο αυτού και επέπεσε επί της ευρισκομένης σε παρακείμενη στάση λεωφορείου Β.Κ., την οποία παρέσυρε και την έρριψε στο όπισθέν της εδαφικό κενό ύψους τεσσάρων μέτρων, με αποτέλεσμα η εν λόγω πεζή να τραυματισθεί θανάσιμα.

Β) Κατελήφθη να οδηγεί το ανωτέρο δίκυκλο μοτοποδήλατό του ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος και μάλιστα τελών σε κατάσταση πλήρους μέθης. Με τις παραδοχές αυτές τον κατεδίκασε σε ποινές φυλακίσεως τριών ετών και έξι μηνών, αντιστοίχως, κατά τα άρθρα 26 παρ.1, 27παρ. 1, 28 και 302 παρ. 1 του ΠΚ όπως το τελευταίο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του νόμου 1419/1984 και 42 παρ. 1, 6 του νόμου 614/1977. Στην  τοιαύτη δε περί ενοχής κρίση του κατέληξε το Εφετείο, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της άνω αποφάσεώς του, γιατί δέχθηκε από την εκτίμηση των αναφερομένων αποδείξεων, ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν υπό την επήρεια οινοπνεύματος, γιατί προηγουμένως είχε πιει τέσσερα ούζα και μπύρες και ήταν σε κατάσταση πλήρους μέθης, έτσι, οδηγώντας το άνω δίκυκλο, ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα και χωρίς να ελέγξει, εξ αμελείας επέπεσε επί της πεζής Β.Κ., την οποία τραυμάτισε θανασίμως, η αμέλειά του δε εντοπίζεται, εκτός από την μεγάλη ταχύτητα και την έλλειψη ελέγχου του δικύκλου και στο γεγονός ότι είχε απεριόριστη ορατότητα και μεγάλο ελεύθερο χώρο κινήσεως, αφού βρισκόταν σε πλατεία και μπορούσε άνετα, με κάποιο αποφευκτικό ελιγμό, που δεν έκανε, να αποφύγει την κίνησή τους προς την παθούσα». Με αυτά όμως που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε ασάφειες και αντιφάσεις οι οποίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής ή μη εφαρμογής των προαναφερθεισών ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Η τοιαύτη δε αντίφαση και ασάφεια προκύπτει εκ του ότι ενώ δέχεται ότι ο κατηγορούμενος ετέλεσε το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που είχε σχέση με την οδήγηση του δικύκλου και το τοιούτο της οδηγήσεως οχήματος ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος εκ προθέσεως, ήτοι με καταλογιστή συμπεριφορά, κατά τα άρθρα 26 παρ.1, 27 παρ. 1 και 28 του ΠΚ, παραλλήλως δέχεται ότι αυτός ετέλεσε τα εν λόγω εγκλήματα ευρισκόμενος σε κατάσταση πλήρους μέθης, χωρίς μάλιστα, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, να προβληθεί από εκείνον αντίστοιχος ισχυρισμός. Η πλήρης όμως μέθη (υπαίτια ή χωρίς υπαιτιότητα), η οποία επιφέρει διατάραξη της συνειδήσεως, παροδική, αποκλείει την προς καταλογισμό ικανότητα, κατά το άρθρο 34 του ΠΚ, εάν δε αυτή είναι υπαίτια αποτελεί στοιχείου του προβλεπομένου από το άρθρο 193 παρ. 1 του ΠΚ εγκλήματος σε κατάσταση μέθης, Επομένως, πρεπεί να αναιρεθεί η προσβαλλομένη, κατά παραδοχήν, ως κατ’ ουσίαν βασίμου του σχετικού εκ του άρθρου 510 παρ. 1 εδ. Ε’ του ΚΠΔ δευτέρου λόγου του δικογράφου των προσθέντων. Περαιτέρω πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι εφικτή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτοός από εκείνους που δίκασαν αυτήν (άρθρ. 519 του ΚΠΔ).

Σχόλια