Προσωπικά Δεδομένα

0

Η ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών και οι νέες μορφές διαφήμισης και ηλεκτρονικών συναλλαγών οδήγησαν στην αυξημένη ζήτηση προσωπικών πληροφοριών από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

Οι προσωπικές αυτές πληροφορίες που αναφέρονται σε κάθε είδους δραστηριότητα προσωπική είτε επαγγελματική του ατόμου ονομάζονται προσωπικά δεδομένα.

ΟΡΙΣΜΟΣ
Προσωπικά δεδομένα είναι , σύμφωνα με τον Νόμο 2472/1997 και την Οδηγία 95/46/ΕΚ, κάθε πληροφορία που αναφέρεται στο πρόσωπό του κάθε ατόμου, π.χ. το όνομα και το επάγγελμά του ατόμου, η οικογενειακή του κατάσταση, η ηλικία του, ο τόπος κατοικίας, η φυλετική του προέλευση, τα πολιτικά του φρονήματα, η θρησκεία που πιστεύει, οι φιλοσοφικές του απόψεις, η συνδικαλιστική του δράση, η υγεία του, η ερωτική του ζωή και οι τυχόν ποινικές του διώξεις και καταδίκες.

ΑΔΕΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
Για την επεξεργασία και συλλογή προσωπικών δεδομένων είναι απαραίτητη άδεια από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Οι Οδηγίες για την χορήγηση άδειας επεξεργασίας αναλύονται στην Κανονιστική Πράξη 1/1999 ΑΠΠΔ σχετικά με την ενημέρωση υποκειμένου των δεδομένων κατ’ άρθρο 11 Ν. 2472/1997 και στην Απόφαση 408.1998 ΑΠΠΔ σχετικά με την ενημέρωση υποκειμένων επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δια του τύπου.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
Η συγκέντρωση και επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους επέμβασης στην προσωπική σφαίρα και στην ιδιωτική ζωή του ατόμου. Κάθε δραστηριότητα του σύγχρονου ανθρώπου γίνεται καθημερινά αντικείμενο επεξεργασίας και ανάλυσης γεγονός που χρήζει αντιμετώπισης και νομική κατοχύρωσης.

Στην Ελλάδα και την Ευρώπη ισχύουν πολλά νομοθετήματα που προστατεύον τους πολίτες από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων σε διάφορους τομείς. Έτσι έχουμε:

Τον Νόμο 2774.1999 , την Οδηγία 97/66/ΕΚ, και την Σύσταση 558.2003 που αναφέρονται στην ιδιωτική ζωή στον τηλεπικοινωνιακό τομέα.

Την Υπουργική απόφαση 80329.2003, την Οδηγία 2002.58.ΕΚ, την Σύσταση R(99)5, το Ψήφισμα 2003.C48 και τη Σύσταση 2003.203 που αναφέρονται στην προστασία της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και συναλλαγές.

Όμως ισχύουν και γενικότερου περιεχομένου νομοθετήματα που είτε συστήνουν Αρχές που εποπτεύουν την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων όπως είναι στην Ελλάδα «Η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων» ( Νόμος 2472.1997) και η «Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου» ( Νόμος 3115.2003) και στην Ευρώπη «Ο Ευρωπαίος Επόπτης Προσωπικών Δεδομένων» (Απόφαση 1247.2002.ΕΚ) είτε ρυθμίζουν την διαβίβαση προσωπικών δεδομένων από την Κοινότητα σε άλλες χώρες ( Απόφαση 2003.490 ).

ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
Για την αμεσότερη και ταχύτερη προστασία των πολιτών από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων θεωρήθηκε αναγκαία η ίδρυση μιας Αρχής που θα εποπτεύει και θα ασχολείται αποκλειστικά με αυτό το αντικείμενο.

Η αρχή αυτή, που ιδρύθηκε το 1997 και ονομάστηκε Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (ΑΠΠΔ) έχει ποικίλες αρμοδιότητες μεταξύ των οποίων είναι να εκδίδει οδηγίες και αποφάσεις και να γνωμοδοτεί για κάθε ρύθμιση που αφορά την επεξεργασία και προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Οι σημαντικότερες Οδηγίες της ΑΠΠΔ είναι :

– Η Οδηγία 1122.2000 για τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης και
– Η Οδηγία 115 / 2001 για την επεξεργασία δεδομένων των εργαζομένων

Οι σπουδαιότερες αποφάσεις της ΑΠΠΔ είναι οι εξής:

– Η Απόφαση 50.2000 σχετικά με τους όρους για την νόμιμη επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για τους σκοπούς της άμεσης εμπορίας ή διαφήμισης και της διαπίστωσης πιστοληπτικής ικανότητας.

– Η Απόφαση 120/2001 για την επεξεργασία Προσωπικών Δεδομένων σχετικά την παροχή υπηρεσιών καρτοκινητής τηλεφωνίας

– Η Απόφαση 1469.2000 για τη συλλογή προσωπικών δεδομένων από εταιρείες τηλεπικοινωνιακών δραστηριοτήτων.

– Η Απόφαση 147/2001 για την χρήση ευαίσθητων δεδομένων ενώπιον δικαστηρίου

– Η Απόφαση 510.2000 για την έκδοση των νέων δελτίων αστυνομικής ταυτότητας

– Η Απόφαση 637.2000 για σύστημα διαχείρισης τηλεφωνικών κλήσεων σε επαγγελματικό χώρο.

– Η Απόφαση 65/2001 για τα πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης που εκδίδουν οι δήμοι

– Η Απόφαση 66 / 2002 για την επεξεργασία δεδομένων από Υπουργείο Μεταφορών και Συγκοινωνιών.

– Η Απόφαση 67/2002 σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων συλληφθέντων ή καταζητούμενων ατόμων, εκ μέρους της Αστυνομίας και για ανακοίνωση δεδομένων σε αστυνομικά δελτία.

– Η Απόφαση 8 / 2003 σχετικά με την πρόσβαση τρίτου σε δεδομένα εταιρείας κινητής τηλεφωνίας για άσκηση δικαιώματος υπεράσπισης ενώπιον δικαστηρίου.

– Η Απόφαση 9/ 2003 για τους αναλυτές βιομετρικής τεχνολογίας σε εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου του Μετρό.

– Η Απόφαση 11 / 2003 για την πρόσβαση ενηλίκων υιοθετημένων τέκνων σε ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των βιολογικών γονέων.

– Η Απόφαση 13 / 2003 για την μεταβίβαση του αρχείου προσωπικών δεδομένων του ΑΘΗΝΑ 2004 σε άλλες χώρες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες

Οι πιο άξιες προσοχής, τέλος, γνωμοδοτήσεις της ΑΠΠΔ είναι:
– Η Γνωμοδότηση 71/2002 σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στην αυτόματη αναγνώριση της ταυτότητας του συνδρομητή καλούσας γραμμής σε ψηφιακά δίκτυα ενοποιημένων υπηρεσιών (ISDN),

– Η Γνωμοδότηση 78/2002 για τις προϋποθέσεις διασταύρωσης προσωπικών δεδομένων στο χώρο της σταθερής τηλεφωνίας ,

– Η Γνωμοδότηση 86 / 2001 σχετικά με την είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην ελληνική επικράτεια,

– Η Γνωμοδότηση 15 / 2001 σχετικά με την ανάλυση γενετικού υλικού για σκοπούς εξιχνίασης εγκλημάτων και ποινικής δίωξης.

ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
Παράλληλα με τα παραπάνω νομοθετικά κείμενα και την δραστηριότητα της ΑΠΠΔ οι πολίτες που γίνονται υποκείμενα επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων προστατεύονται και από τα δικαστήρια. Πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, ελληνικών και ξένων, αναφέρονται και ρυθμίζουν κάθε είδους διαφορά που ανακύπτει σχετικά με την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων.

Μερικές από τις ελληνικές αποφάσεις είναι οι εξής:

– Η 1129 . 2001 του Μον.Πρωτ.Τρ. σχετικά με την προστασία προσωπικών δεδομένων στον τηλεπικοινωνιακό τομέα.

– Η 1988 . 2002 του Μον.Πρωτ.Αθ. σχετικά με την πώληση προϊόντων εξ αποστάσεως και την παράνομη αποστολή διαφημιστικών εντύπων

– Η 2950 . 2002 του Μον.Πρωτ.Θεσ. σχετικά με την δωσιδικία νομικού προσώπου σε υπόθεση επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα

– Η 2279 . 2001 του ΣτΕ σχετικά με την σύσταση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

– Η 2282 . 2001 του ΣτΕ σχετικά με την υπουργική απόφαση που δεν ορίζει ότι το θρήσκευμα περιλαμβάνεται μεταξύ των αναγραπτέων στις ταυτότητες στοιχείων

– Η 2286 . 2001 του ΣτΕ σχετικά με την άσκηση αίτησης ακυρώσεως κατά πράξεως της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων από Πολιτικό κόμμα.

– Η 984 . 2001 του Συμβουλίου Εφετών για την παράνομη γνώση, αλλοίωση και ανακοίνωση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων

– Η 3545 / 2002 του ΣτΕ σχετικά με την συμμετοχή σε συνεδρίαση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αναπληρωματικού μέλους της, στο οποίο έχουν ανατεθεί καθήκοντα εισηγητή.

Κάποιες από τις ξένες δικαστικές αποφάσεις σχετικά με τα προσωπικά δεδομένα είναι οι ακόλουθες:

– Απόφαση Αμερικανικού Δικαστηρίου για παραβίαση Ιδιωτικής Ζωής μέσω του Διαδικτύου όπου αναφέρεται ότι η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών και οι κάθε είδους γραπτές αναφορές μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) στο κοινό δεν παρέχει το δικαίωμα ελέγχου των προσωπικών δεδομένων του παροχέα και αποκάλυψης της ηλεκτρονικής του αλληλογραφίας.

– Απόφαση Αμερικανικού Δικαστηρίου για παραβίαση Ιδιωτικής Ζωής που ρυθμίζει υπόθεση όπου ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες χρησιμοποιήθηκαν για την παροχή πληροφοριών μέσω Internet

– Απόφαση Αμερικανικού Δικαστηρίου για παραβίαση ιδιωτικής ζωής εργαζομένου που ρυθμίζει υπόθεση όπου εργαζόμενος, ο οποίος απελύθη από την εταιρία όπου εργαζόταν διατυπώνει την επιφύλαξη του κατά πόσο η δημιουργία εσωτερικού δικτύου επικοινωνίας με τους υπόλοιπους εργαζομένους από αυτόν συνιστά παραβίαση της ιδιωτικής του σφαίρας μετά την απόλυσή του.

Η συγκέντρωση και επεξεργασία ηλεκτρονικών και μη δεδομένων αντιμετωπίστηκε από νωρίς και συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους επέμβασης στην ιδιωτική ζωή .

Η υπάρχουσα νομοθεσία παρέχει επαρκή προστασία στους πολίτες αλλά με την πάροδο του χρόνου και την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας χρειάζονται ειδικότερες διατάξεις που θα αντικαταστήσουν τις γενικές και από τις οποίες θα προκύπτει με σαφήνεια ποιος, πότε ακριβώς , σε ποια δεδομένα και με ποιο σκοπό θα έχει δικαίωμα πρόσβασης και επεξεργασίας.
 

Σχόλια