Αγγελική Παπαπαναγιώτου – Πρωτοδίκης ΔΔ – Γ.Γ.Ενώσεως ΔΔ

0

 

Πώς ξεκινάτε την κάθε ημέρα σας ?

Όταν έχω δικάσιμο η μέρα ξεκινά γύρω στις 08:30. Βέβαια στα διοικητικά δικαστήρια η ακροαματική διαδικασία διαρκεί λίγο, δηλαδή από τις 09:30 – 13:30 το αργότερο. Είναι ένα πολύ σκληρό πρόγραμμα γιατί μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας θα υπάρξει διάσκεψη η οποία μπορεί να κρατήσει μέχρι τις 18:00 το απόγευμα. Με την επιστροφή στο σπίτι, δεν τελειώνει και η μέρα.Πρέπει να ενημερωθείς με τα καινούρια περιοδικά τα οποία σου έχουν έρθει, να δείς τα νέα νομολογιακά δεδομένα, αν έχουν προκύψει. Αυτό είναι το πρόγραμμα μιας ημέρας αν έχουμε δικάσιμο.
 

Και μέσα σ΄αυτό το πρόγραμμα εντάσσονται και τα συνδικαλιστικά?

Απ: Βέβαια και τα συνδικαλιστικά είναι μέσα σ΄αυτό το πρόγραμμα. Ακόμα και όταν δεν έχουμε δικάσιμο το πρόγραμμα είναι πολύ σκληρό. Αν μείνεις στο σπίτι, δεν σημαίνει ότι μένεις στο σπίτι, είναι λίγο ιδιόρρυθμο το επάγγελμα του δικαστή. Το σπίτι συνεπάγεται δουλειά, μελέτη δικογραφίας, δικαστικά καθήκοντα. Ο δικαστής δεν έχει 24ωρο, δεν έχει αργίες, δεν έχει γιορτές, δεν έχει τα προνόμια που έχει ένας άλλος εργαζόμενος.
 

Ενώ το ευρύ κοινό πιστεύει ότι έχετε τα προνόμια ενός δημοσίου υπαλλήλου.

Απ: Ναι έχει ωραιοποιηθεί η εικόνα μας.
 

 Άρα λοιπόν δημόσιος δικαστικός λειτουργός με ωράριο ιδιώτη επιχειρηματία και με έντονους ρυθμούς?

Απ: Βέβαια με εντονότατους ρυθμούς. Αυτά όσον αφορά τα δικαστικά καθήκοντα γιατί είμαι και συνδικαλίστρια.

Βέβαια είστε Γενική Γραμματέας της Ενώσεως Διοικητικών Δικαστών και να μου πείτε λίγο πώς συνδυάζετε η έννοια της δικαιοσύνης με την δράση του συνδικαλιστή. Ο κόσμος έχει συνδέσει την συνδικαλιστική δραστηριότητα με την παραδοσιακή εργατική έννοια της. Στο χώρο της δικαιοσύνης ο όρος είναι εντός ή εκτός εισαγωγικών?

Απ: Ο όρος συνδικαλιστής στο χώρο της δικαιοσύνης είναι εντός εισαγωγικών. Πατά σ΄ένα τεντωμένο σχοινί. Δεν έχει καμία σχέση με τον συνδικαλιστή που ξέρουμε, έχει μια ιδιότυπη ιδιότητα την ιδιότητα του δικαστή και εκτός από αυτή την ιδιότητα πρέπει να λειτουργήσει συγχρόνως και σαν συνδικαλιστής. Εγώ βέβαια θα μιλήσω με την εμπειρία μου ως γραμματέας στην Ένωση Διοικητικών Δικαστών και πιστεύω ότι, στα 8 χρόνια που κατέχω αυτή τη θέση, έχουμε επιδείξει ένα έργο πραγματικά εντυπωσιακό. Έχουμε ξεφύγει από τα «στενά», συντεχνιακά δεδομένα. Εννοούμε το συνδικαλισμό με την έννοια της ανόδου του κύρους του δικαστή το οποίο οποίο είναι παράλληλο με τη βελτίωση του του επίπεδου του. Το να κερδίσει ο δικαστής την εμπιστοσύνη του Έλληνα πολίτη.Αυτό προσπαθούμε να επιτύχουμε αναπτύσσοντας μια έντονη επιστημονική δράση. Διοργανώνοντας συνέδρια, εξασφαλίζοντας διάφορα κοινοτικά κονδύλια για την επιμόρφωση των δικαστών. Βελτιώνοντας τις συνθήκες εργασίας,το μισθολόγιο.

Κυρίως όμως εντοπίζοντας και δίνοντας μεγάλη βαρύτητα στην επιστημονική του άνοδο και στην βελτίωση της εικόνας του στην ελληνική πολιτεία.

Ύστερα από την επίτευξη ενός πολύ σημαντικού στόχου που αποτελούσε όραμα για χρόνια, την εξασφάλιση νέου κτιρίου για τους Διοικητικούς Δικαστές, ποιός είναι ο επόμενος στόχος σας ?

Απ: Θεωρώ πολύ σημαντικό όραμα την εξέλιξη των διοικητικών δικαστών στο ΣτΕ. Πιστεύω ότι οι συνθήκες είναι ώριμες. Το 1955 όταν ιδρύθηκαν τα διοικητικά δικαστήρια οι συνθήκες τότε δεν είχαν καμιά σχέση με τις συνθήκες τις σημερινές. Τότε ήταν μόνο τα φορολογικά δικαστήρια. Το 1985 που έγινε η πρώτη αναθεώρηση του Συντάγματος μπορούμε να πούμε η πολιτεία να τόλμησε να κάνει αυτό το άνοιγμα και έτσι πολλοί δικαστές προσχώρησαν τότε από τα τελωνεία, τις εφορίες και έγινε αυτό το «μπόλιασμα» που λέμε εμείς. Αλλά τώρα τα διοικητικά δικαστήρια έχουν καταξιωθεί και οφείλει η πολιτεία να τολμήσει την επικείμενη αναθεώρηση του συντάγματος, να κάνει το βήμα, να δώσει την δυνατότητα οι άριστοι των διοικητικών δικαστών να εξελιχθούν στο ΣτΕ που είναι και ο φυσικός τους χώρος και συγχρόνως όχι μόνο συντεχνιακά αυτό και το λέω γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι δικαστές ουσίας,έχουν εργαστεί, επαναλαμβάνω οι άριστοι να μπορέσουν να εξελιχθούν. Σ΄αυτούς του διοικητικούς δικαστές να δώσουν το κίνητρο.Και το ΣτΕ θα εμπλουτιστεί με αξιόλογο δυναμικό γιατί τις αιτήσεις θα τις κάνει το ανώτατο δικαστικό συμβούλιο και επίσης στα πλαίσια της γενικότερης διάρθρωσης της δικαιοσύνης, μιλάμε για τον έλληνα πολίτη.
Δηλαδή το ΣτΕ να μείνει, να εξελιχθεί ο ρόλος του Ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου και πολλές διαφορές διακοινοτικές να ουσιαστικοποιηθούν έτσι ώστε πραγματικά να βρει έδαφος η αποκέντρωση της ελληνικής δικαιοσύνης. Ο πολίτης που ζει στην Αλεξανδρούπολη και έχει την υπόθεσή του στο διοικητικό δικαστήριο πρέπει να πάει στην Αλεξανδρούπολη. Δεν υπάρχει λόγος ο πολίτης αυτός να πρέπει να έρθει στην Αθήνα. Πρέπει η ελληνική πολιτεία να τολμήσει. Είναι μια πρόκληση τώρα που εξετάζεται και η αναθεώρηση. Πιστεύω ότι τα αποτελέσματα θα είναι θετικά για μας.
 

Ανάμεσα στα στα δικαστικά σας καθήκοντα από τη μία και τα συνδικαλιστικά σας από την άλλη, υπάρχει και ο ρόλος της μητέρας. Τελικά είναι ο περισσότερο αδικημένος μέσα σ΄ αυτό το ωράριο ?

Απ: Είναι αδικημένος γιατί κακά τα ψέματα όταν έχεις τόσους ρόλους να καλύψεις. Πέραν του ότι έχεις ενοχές ότι κάπου είσαι ανεπαρκής το κόστος είναι τεράστιο, πέραν του προσωπικού κόστους που έχεις εσύ, πρέπει να έχει και πολλές αντοχές η οικογένειά σου για να μπορέσει να σε ανεχθεί. Το λεω αυτό γιατί εγώ είμαι μητέρα ενός αγοριού που είναι φοιτητής, είμαι δεκατρία χρόνια στο δικαστικό χώρο, έχω κουραστεί και τίποτα δεν είναι τυχαίο, κανείς δεν πετυχαίνει τίποτα αν δεν κουραστεί, τίποτα δεν σου έρχεται ουρανοκατέβατο. Είναι στιγμές, που κάποιος απ΄όλους αυτούς του ρόλους θεωρείς ότι υστερεί, και εγώ αισθάνομαι πολλές φορές τύψεις απέναντι στο παιδί μου, το οποίο είναι ένα πολύ αξιόλογο παιδί και πολύ συγκροτημένο. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής γι΄αυτό, αλλά σαφώς αισθάνομαι πολλές φορές το παραμέλημα, προς όφελος όλων των άλλων. Των δικαστικών μου καθηκόντων γιατί είμαι σίγουρη ότι το πάντρεμα του δικαστή είναι σκληρό. Όποιος ακολουθήσει, όποια γυναίκα ακολουθήσει το λειτούργημα του δικαστή πρέπει να το καταλάβει καλά, να το ξέρει, να θέλει να αφοσιωθεί και επειδή η δικαστική σου συνείδηση δεν σου επιτρέπει, ούτε κατ΄ ελάχιστον, να παραμελήσεις το λειτούργημα, το καθήκον αυτό το οποίο έχεις αναλάβει.

Παρ΄ όλα αυτά όμως και παρ΄ όλο τον έντονο ρυθμό που ζείτε καθημερινά, προετοιμάζετε όμως τον επόμενο συνάδελφο, αν δεν κάνω λάθος?

Απ: Πιστεύω ότι αγαπά το νομικό χώρο, πιστεύω
ότι του το έχω εμπνεύσει, του έχω εμπνεύσει τα στοιχεία που πρέπει να έχει ένας δικαστής. Ο δικαστής πρέπει να έχει κύρος, αυτοσεβασμό, να έχει ήθος, μετριοπάθεια, προς θεού όχι δικαστής μόνο για δικογραφίες.
Δηλαδή να είναι μέσα στο κοινωνικό γίγνεσθαι να μπορεί να συλλάβει όλες τις παραμέτρους της κοινωνικής ζωής.Από εκεί και πέρα το κύρος του το διαφυλάσσει μόνος του. Δεν του το επιβάλλει κανένας. Έχει πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη.
Πιστεύω ότι οι Έλληνες δικαστές έχουν τις εγγυήσεις, η ελληνική πολιτεία τους έχει εξοπλίσει με το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό των εγγυήσεων και αυτό το λέω από την εμπειρία που έχω και την συνεργασία που έχω στα πλαίσια της Ένωσης Ευρωπαίων διοικητικών δικαστών και με τις επαφές που έχω με τους λοιπούς δικαστές του ευρωπαϊκού χώρου.
Αλλα στο μεγαλύτερο βαθμό εσύ ο ίδιος καθορίζεις τα περιθώρια τυχόν επηρεασμού από τρίτους.
Σε αυτό είμαι απόλυτη και κάθετη. Εσύ οφείλεις να μην δώσεις κανένα δικαίωμα,ο ίδιος διαφυλάττεις το κύρος και την αξιοπρέπειά σου.

Σας ευχαριστούμε για τη φιλοξενία .

Εγώ σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε.

 

Σχόλια