Απόφαση ΔΕΚ για τη μεταφορά στοιχείων από βάσεις δεδομένων

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι η χρησιμοποίηση στοιχείων μιας προστατευόμενης βάσης δεδομένων σε άλλη βάση δεδομένων μπορεί να απαγορευθεί ακόμα και αν τα στοιχεία αυτά δεν μεταφέρονται με τεχνική διαδικασία αντιγραφής.

Η πράξη που συνίσταται στην επί οθόνης αναζήτηση του περιεχομένου μιας προστατευόμενης βάσης δεδομένων και στη χρησιμοποίηση ορισμένων από τα στοιχεία που περιλαμβάνει, κατόπιν χωριστής εκτιμήσεως καθενός από αυτά, μπορεί να συνιστά «εξαγωγή», την οποία ο κατασκευαστής της προστατευόμενης βάσης δεδομένων δύναται να απαγορεύσει εφόσον καταλήγει στη μεταφορά ουσιώδους μέρους του περιεχομένου της

«Τα 1.100 σημαντικότερα ποιήματα της γερμανικής γραμματείας από το 1730 έως το 1900» είναι ένας κατάλογος ποιημάτων που δημοσιεύθηκε στο διαδίκτυο από το Πανεπιστήμιο του Freiburg. Ο κατάλογος καταρτίσθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Το Λεξιλόγιο των Κλασσικών», υπό τη διεύθυνση του καθηγητή U. Knoop.
Το Πανεπιστήμιο του Freiburg, το οποίο ανέλαβε το συνολικό κόστος του προγράμματος, που ανήλθε σε 34.900 ευρώ, ισχυρίζεται ότι η εταιρία Directmedia προσέβαλε τα δικαιώματα που αυτό έχει ως κατασκευαστής βάσης δεδομένων, διανέμοντας στο κοινό ένα CD-ROM με τον τίτλο «1 000 ποιήματα που πρέπει να έχουν όλοι».
Τα 876 από τα ποιήματα που περιέχει το CD-ROM ανάγονται στη χρονική περίοδο μεταξύ 1720 και 1900. Τα 856 από αυτά απαντούν και στον κατάλογο ποιημάτων που κατάρτισε ο U. Knoop.
Η Directmedia είχε πράγματι τον κατάλογο αυτόν ως οδηγό κατά τη συγκέντρωση των ποιημάτων που προέκρινε για το CD-ROM της. Πάντως, παρέλειψε ορισμένα από τα ποιήματα που περιλαμβάνονταν στον κατάλογο, προσέθεσε κάποια άλλα και εξέτασε χωριστά καθένα από τα ποιήματα που είχε επιλέξει ο U. Knoop. Όσον αφορά το καθαυτό κείμενο του κάθε ποιήματος, η Directmedia χρησιμοποίησε δικό της ψηφιακό υλικό.
Το Bundesgerichtshof, το οποίο έχει ήδη δεχθεί την αγωγή που άσκησε ο U. Knoop ως δημιουργός συλλογής, εκτιμά ότι η επίλυση της διαφοράς που ανέκυψε μεταξύ της Directmedia και του Πανεπιστημίου του Freiburg εξαρτάται από την ερμηνεία της οδηγίας περί της νομικής προστασίας των βάσεων δεδομένων.
Συγκεκριμένα, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν η χρησιμοποίηση του περιεχομένου μιας βάσεως δεδομένων, υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης, συνιστά «εξαγωγή» κατά την έννοια της οδηγίας, την οποία ο κατασκευαστής της βάσης δεδομένων μπορεί να απαγορεύσει.
Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, με την παρούσα απόφασή του, ότι εφόσον ο κατασκευαστής μιας βάσης δεδομένων επιτρέψει σε τρίτους, έστω και έναντι αντιτίμου, την πρόσβαση στο περιεχόμενό της, δεν μπορεί να απαγορεύσει σε αυτούς την αναζήτηση πληροφοριών στη βάση δεδομένων. Μόνον από τη στιγμή που για την προβολή του περιεχομένου της βάσης δεδομένων επί της οθόνης απαιτείται η μεταφορά, μόνιμη ή προσωρινή, του συνόλου ή ουσιώδους μέρους αυτού του περιεχομένου σε άλλο υπόθεμα, μπορεί η δυνατότητα αναζήτησης στη βάση δεδομένων να εξαρτάται από την παροχή αδείας εκ μέρους του κατασκευαστή.
Το Δικαστήριο τονίζει ότι ως «εξαγωγή», που μπορεί να απαγορευθεί από τον κατασκευαστή βάσης δεδομένων, πρέπει να νοείται κάθε πράξη ιδιοποιήσεως μιας βάσεως δεδομένων ή ενός τμήματός της χωρίς την άδειά του. Το περιεχόμενο της έννοιας αυτής δεν εξαρτάται από τη φύση και τη μορφή των μέσων που χρησιμοποιούνται για την τέλεση της οικείας πράξεως.
Το γεγονός ότι τα περιεχόμενα σε προστατευόμενη βάση δεδομένων στοιχεία εξετάζονται κριτικά από το πρόσωπο που πραγματοποιεί τη μεταφορά πριν επιλεγούν προς χρησιμοποίηση στην άλλη βάση δεδομένων δεν εμποδίζει τη διαπίστωση περί υπάρξεως μεταφοράς στοιχείων από την πρώτη στη δεύτερη βάση δεδομένων.
Το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι η χρησιμοποίηση στοιχείων μιας προστατευόμενης βάσης δεδομένων σε άλλη βάση δεδομένων κατόπιν αναζητήσεως των περιεχομένων της στην οθόνη και χωριστής εκτιμήσεως καθενός από αυτά μπορεί να συνιστά «εξαγωγή», την οποία ο κατασκευαστής της προστατευόμενης βάσης δεδομένων δύναται να απαγορεύσει εφόσον το αιτούν δικαστήριο διαπιστώσει ότι η χρησιμοποίηση αυτών των στοιχείων ενέχει είτε μεταφορά ουσιώδους, από ποσοτικής ή ποιοτικής απόψεως, τμήματος του περιεχομένου της προστατευόμενης βάσης δεδομένων είτε πλείονες πράξεις μεταφοράς μη ουσιωδών τμημάτων, οι οποίες λόγω του επαναλαμβανόμενου και συστηματικού τους χαρακτήρα, καταλήγουν στην ανασύνθεση ουσιώδους τμήματος αυτού του περιεχομένου.

Σχόλια