Καναδάς: Προστατεύονται νομικά οι παραπομπές με hyperlinks

0

Το ερώτημα που τέθηκε αφορούσε την ύπαρξη ή μη ευθύνης των χρηστών, σε περίπτωση που οι υπερσύνδεσμοι παραπέμπουν σε ιστοσελίδες με συκοφαντικά δημοσιεύματα. Η αρχική διαφορά –που στη συνέχεια κατέληξε στην κρίση του Supreme Court- προέκυψε, όταν ο Wayne Crooks, ιδιοκτήτης εταιρείας αναζήτησης τίτλων, κατηγόρησε τον μπλόγκερ Jon Newton, επειδή είχε ενσωματώσει στα κείμενα του συνδέσμους σε τρίτες ιστοσελίδες με συκοφαντικά δημοσιεύματα για την εταιρεία και το καναδικό Πράσινο Κόμμα. Ο ενάγων, λοιπόν, ισχυριζόταν ότι ο μπλόγκερ εξομοιωνόταν με τον εκδότη του συκοφαντικού δημοσιεύματος, από τη στιγμή που το αναρτούσε στην ιστοσελίδα του, συνεπώς υπείχε αστική ευθύνη αποζημίωσης του θιγόμενου.

Στην εκτενή, 72σελιδη απόφασή του το δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι η αναφορά σε δυσφημιστικό υλικό δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται το ίδιο με την ανάρτηση δυσφημιστικού υλικού καθ’ εαυτή. Εφόσον οι υπερσύνδεσμοι (hyperlinks) διευκολύνουν την παραπομπή από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα και λειτουργούν ως απλές αναφορές (references), χωρίς ανάμιξη του μπλόγκερ στο υλικό παραπομπής, δεν μπορεί να γεννηθεί εξ αυτών ευθύνη του γράφοντος.

«Το να μεταφέρεις κάτι ως γνώμη είναι εντελώς διαφορετικό από το να μεταφέρεις τη γνώση, ότι κάτι υπάρχει ή ότι κάπου υπάρχει. Το πρώτο προϋποθέτει ότι ο γράφων έχει τον έλεγχο ή έστω ενεργή ανάμιξη στη σύνταξη του περιεχομένου του κειμένου και στον ορισμό των αποδεκτών του, πράγμα που δεν συμβαίνει στη δεύτερη περίπτωση. Ακόμη και αν ο στόχος του μπλόγκερ που ενσωματώνει τον υπερσύνδεσμο στο κείμενό του είναι στην πραγματικότητα να διευρύνει το αναγνωστικό κοινό του δυσφημιστικού δημοσιεύματος στο οποίο παραπέμπει, αυτό μόνο επικουρικά λειτουργεί για τον αρχικό εκδότη του δημοσιεύματος, ο οποίος το έχει ήδη κοινοποιήσει με την ανάρτηση στο διαδίκτυο. Από μόνο του το γεγονός ότι οι υπερσύνδεσμοι είναι πιο διαδεδομένοι στη χρήση από τις υποσημειώσεις (footnotes), δεν σημαίνει ότι αυτοί χάνουν την ουδετερότητά τους ή εκφράζουν τη γνώμη αυτού που τους χρησιμοποιεί», έγραφε το κείμενο της απόφασης.

Οι δικαστές προχώρησαν το συλλογισμό, πιθανολογώντας για τις προεκτάσεις που θα είχε η κατάφαση ευθύνης των χρηστών του ίντερνετ για τους υπερσυνδέσμους. Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα μελέτης του Anjali Dalal, καθηγητή Νομικής Σχολής του Yale, σχετικά με την προστασία των υπερσυνδέσμων, αποφάσισαν ότι το ελεύθερο –και κατ’ αρχήν ανεύθυνο- της χρήσης τους συνάδει προς την ελεύθερη έκφραση και την απεριόριστη ροή πληροφοριών στο διαδίκτυο.
«Το Διαδίκτυο χάνει τη σημασία του ως κόμβος πληροφόρησης, αν δεν υπάρχει η δυνατότητα ενσωμάτωσης υπερσυνδέσμων στα κείμενα. Εάν θεωρήσουμε ότι ο μπλόγκερ εξομοιώνεται από άποψης νομικής ευθύνης με τον εκδότη του δυσφημιστικού σχολίου, καταλήγουμε σε σοβαρό περιορισμό της χρηστικότητας και χρησιμότητας των υπερσυνδέσμων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ελεύθερη ροή ιδεών στο ίντερνετ. Διότι, τότε, κανείς δεν θα παρέπεμπε σε άλλες ιστοσελίδες, από φόβο μήπως θεωρηθεί υπόλογος για κάτι».

Τις εξαιρετικές περιστάσεις υπό τις οποίες η ενσωμάτωση υπερσυνδέσμου εξομοιώνεται με έκδοση του αρχικού δυσφημιστικού σχολίου, επίσης σκιαγράφησε η απόφαση. «Ευθύνη του μπλόγκερ για το δυσφημιστικό δημοσίευμα θα υπάρχει μόνο στην περίπτωση που ο ίδιος δηλώνει ρητά ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για το κείμενο παραπομπής ή αποδέχεται τις απόψεις του αρχικού εκδότη. Απλή αναφορά σε κάθε περίπτωση δεν αρκεί».

Στη δίκη παρενέβησαν πολλοί φορείς και οργανώσεις υπέρ των δικαιωμάτων των χρηστών στο ίντερνετ, όπως η Καναδική Ένωση Πολιτικών Ελευθεριών, η Καναδική Ένωση Εφημερίδων, η Καναδική Ένωση Δημοσιογράφων υπέρ της Ελεύθερης Έκφρασης, η Οργάνωση Επαγγελματιών Συγγραφέων του Καναδά, το Καναδικό Συμβούλιο Εκδόσεων, η Οργάνωση Καναδών Δικηγόρων των ΜΜΕ, η NetCoalition και η Βρετανική Ένωση Ατομικών Δικαιωμάτων

Σχετικό έγγραφο

Σχόλια