Προτάσεις στην υπόθεση Κομισιόν κατά Ελλάδος για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα

0

Ο γενικός εισαγγελέας Γιαν Μαζάκ πρότεινε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, απορρίπτοντας προσφορές που αφορούν ιατροτεχνολογικά προϊόντα τα οποία φέρουν τη σήμανση πιστοποιήσεως CE παρέβη τις υποχρεώσεις που έχει από το άρθρο 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων προμηθειών και από τα άρθρα 17 και 18 της οδηγίας 93/42, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων.
Κατά τις προσφορές οι αρμόδιες αναθέτουσες αρχές των ελληνικών νοσοκομείων δεν τήρησαν τη διαδικασία που προβλέπει η οδηγία 93/42/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2003,
Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβλήθηκε καταγγελία που αφορούσε την απόρριψη προσφορών ιατροτεχνολογικών προϊόντων –ειδικότερα, χειρουργικών ραμμάτων– στο πλαίσιο διαγωνισμών για την προμήθεια δημόσιων νοσοκομείων στην Ελλάδα, για λόγους που αφορούσαν τη «γενική επάρκεια και ασφάλεια χρήσεως» των εν λόγω προϊόντων, μολονότι αυτά είχαν πιστοποιηθεί με τη σήμανση CE, και χωρίς, εν πάση περιπτώσει, να τηρείται η διαδικασία διασφαλίσεως που προβλέπει σχετικώς η οδηγία 93/42.
Στις 20 Απριλίου 2004, στο πλαίσιο της εκ μέρους της Επιτροπής διερευνήσεως της καταγγελίας, οι ελληνικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή την αριθ. 19384 εγκύκλιο του ΕΟΦ, της 2ας Απριλίου 2004.
Με την εγκύκλιο, διαπιστωνόταν ότι «ορισμένες επιτροπές επιφορτισμένες με τη διενέργεια διαγωνισμών για τις προμήθειες των νοσοκομείων απέρριπταν προσφορές εταιριών για διάφορα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, μολονότι αυτά έφεραν τη σήμανση CE, με την αιτιολογία της μη καταλληλότητας, χωρίς την προηγούμενη εξέτασή τους από τον ΕΟΦ» και ότι «σε ορισμένες περιπτώσεις η μη καταλληλότητα αφορούσε προδιαγραφές που είχαν τεθεί από τα νοσοκομεία αυθαιρέτως».
Στη συνέχεια, η εγκύκλιος επισήμαινε ότι «αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι ενδιαφερόμενες εταιρίες να προσφύγουν τόσο στα ελληνικά δικαστήρια όσο και στα αρμόδια Ευρωπαϊκά Όργανα και να δικαιωθούν». Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, η εγκύκλιος 19384 συνιστούσε υπόμνηση της νόμιμης διαδικασίας που όφειλαν να τηρούν οι επιτροπές, καθώς και των λεπτομερειών της διαδικασίας αυτής.
Κατόπιν των εξελίξεων αυτών, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενημέρωσαν τον καταγγέλλοντα ότι σκόπευαν να θέσουν την υπόθεση στο αρχείο. Εντούτοις, ο καταγγέλλων, με την από 8 Νοεμβρίου 2004 επιστολή του, προσκόμισε πρόσθετα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία, παρά την έκδοση της εγκυκλίου, οι αρμόδιες επιτροπές ορισμένων νοσοκομείων (μεταξύ των οποίων, των Γενικών Νοσοκομείων Κομοτηνής, Μεσολογγίου, Αγίου Νικολάου Κρήτης και του Βενιζέλειου-Πανάνειου Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης) εξακολουθούσαν να ενεργούν κατά παράβαση των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου.

Για παράδειγμα, σε συγκεκριμένο διαγωνισμό, το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής απέρριψε μεγάλο μέρος της προσφοράς του καταγγέλλοντος, με την αιτιολογία ότι τα προϊόντα ήταν ακατάλληλα, μολονότι έφεραν τη σήμανση CE και πληρούσαν τις απαιτήσεις του τεχνικού προτύπου της ευρωπαϊκής φαρμακοποιίας. Μολονότι το νοσοκομείο είχε λάβει την εγκύκλιο του ΕΟΦ, αρνήθηκε να συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις της και να αποστείλει τα υλικά στον ΕΟΦ για έλεγχο.

O γενικός εισαγγελέας εισηγήθηκε στο ΔΕΚ να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

Σχόλια