Αθώος ο Ισπανός ανακριτής για την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας

0

Ο ανακριτής κατηγορούνταν για κατάχρηση εξουσίας στην διερεύνηση των εγκλημάτων που διέπραξε το καθεστώς του δικτάτορα Φράνκο.

Η πλειοψηφία των δικαστών, παρότι αθώωσε τον Garzon, τάχθηκε ασυζητητί υπέρ της νομοθεσίας περί αμνηστίας, δηλώνοντας ότι αποτέλεσε σημείο-κλειδί στην ομαλή μετάβαση της χώρας από την δικτατορία στη δημοκρατία μετά το θάνατο του Φράνκο το 1975. Απέρριψαν άλλωστε το επιχείρημα του Garzon, σύμφωνα με το οποίο οι εξαφανίσεις αποτελούσαν στην πραγματικότητα απαγωγές, δηλαδή εγκλήματα διαρκείας τα οποία δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογή του νόμου περί αμνηστίας. Το δικαστήριο κατέληξε ότι δεν είναι δική του υπόθεση να αποσαφηνίζει την ιστορική αλήθεια για το παρελθόν, καίτοι αναγνώρισε ότι πολλά από τα εγκλήματα που έγιναν στη διάρκεια της δικτατορίας σήμερα θα χαρακτηρίζονταν ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η αθωωτική απόφαση έχει ηθική αξία, αλλά όχι πρακτική για δύο λόγους. Αφενός διότι ο Garzon καταδικάστηκε προσφάτως σε παρεμφερή δίκη για παράνομη ηχογράφηση συνομιλίας που χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό υλικό, με αποτέλεσμα την ενδεκαετή απομάκρυνση από τα καθήκοντά του. Αφετέρου, διότι το Ανώτατο Δικαστήριο, παρά την αθωωτική απόφαση, θεώρησε ισχύουσα τη νομοθεσία περί αμνηστίας και τόνισε ότι ο Garzon κακώς άνοιξε εξαρχής την ανάκριση.

Ο Garzon κρίθηκε ένοχος μόνο για μία από τις τρεις κατηγορίες που είχαν απαγγελθεί εναντίον του. Αυτό όμως δεν αναιρεί την παράλογη φύση που είχε εξαρχής η υπόθεση, καθώς ποτέ πριν δεν υπήρξε παρόμοια δίκη κατά ανακριτή. «Το Ανώτατο Δικαστήριο γλίτωσε εαυτόν από τη ντροπή αθωώνοντας τον κατηγορούμενο. Η έρευνα για βασανιστήρια και μυστηριώδεις εξαφανίσεις πολιτών δεν μπορεί να θεωρείται έγκλημα. Η Ισπανία οφείλει τώρα να καταργήσει τον νόμο του 1977 περί αμνηστίας, πράγμα που έχουν ζητήσει τόσο ο ΟΗΕ, όσο και οι οικογένειες των θυμάτων του καθεστώτος Φράνκο», σχολίασε εκπρόσωπος της Human Rights Watch.

 

Σχόλια