Αντιδράσεις για την απόφαση του ΔΕΚ σχετικά με την ατυχηματική ρύπανση από πλοία

0

Πέντε Ναυτιλιακοί Οργανισμοί εξέφρασαν την απογοήτευσή τους για την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με την κοινοτική οδηγία για την ατυχηματική ρύπανση.
Το ΔΕΚ απεφάνθη ότι δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση το κύρος της οδηγίας σχετικά με τη ρύπανση από πλοία που προβλέπει κυρώσεις ιδίως σε περίπτωση ατυχηματικών απορρίψεων.
Το κύρος ορισμένων διατάξεων της οδηγίας που θεσπίζει καθεστώς ευθύνης για τις ατυχηματικές απορρίψεις δεν μπορεί να εκτιμηθεί ούτε υπό το φως της συμβάσεως του Montego Bay ούτε υπό το φως της συμβάσεως Marpol.
Αντιπροσωπευτικές ενός σημαντικού τμήματος του τομέα των θαλάσσιων μεταφορών οργανώσεις υπέβαλαν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αγγλίας και Ουαλίας αίτηση, η οποία αφορούσε την εφαρμογή στο Ηνωμένο Βασίλειο της οδηγίας σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις.
Οι αιτούσες υποστηρίζουν ότι δύο διατάξεις της οδηγίας δεν τηρούν, υπό πλείονες επόψεις, δύο διεθνείς συμβάσεις: τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας (Σύμβαση του Montego Bay) και τη διεθνή Σύμβαση για την πρόληψη της ρυπάνσεως από πλοία (Σύμβαση Marpol), με τις οποίες διευκρινίζονται οι εκ μέρους των παράκτιων κρατών προϋποθέσεις ασκήσεως των κυριαρχικών δικαιωμάτων τους στις διάφορες θαλάσσιες ζώνες.
Σύμφωνα με τις αιτούσες οργανώσεις, οι εν λόγω διατάξεις εγκαθιδρύουν αυστηρότερο σύστημα ευθύνης για τις ατυχηματικές απορρίψεις.
Το εθνικό δικαστήριο ζήτησε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί επί του ζητήματος αν οι διατάξεις της οδηγίας είναι συμβατές με τις δύο διεθνείς συμβάσεις.
Πρώτον, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι τα κοινοτικά θεσμικά όργανα δεσμεύονται από τις διεθνείς συμφωνίες που συνάπτει η ΕΕ και ότι οι τελευταίες κατισχύουν υπό την έννοια αυτή των πράξεων του παράγωγου κοινοτικού δικαίου. Επομένως, το κύρος, μεταξύ άλλων, μιας οδηγίας επηρεάζεται ενδεχομένως από την αθέτηση των διεθνών κανόνων.
Δεύτερον, το Δικαστήριο απαρίθμησε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το ίδιο δύναται να ελέγξει το κύρος κοινοτικού κανόνα έναντι διεθνούς συνθήκης. Αφενός, η Κοινότητα πρέπει να δεσμεύεται από τη διεθνή συνθήκη και, αφετέρου, η εκ μέρους του Δικαστηρίου εξέταση του κύρους πρέπει να μην προσκρούει στη φύση και στην οικονομία της πρώτης.
Όσον αφορά τη σύμβαση Marpol, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η Κοινότητα δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της. Το γεγονός απλώς και μόνον ότι η οδηγία ενσωματώνει ορισμένους κανόνες που απαντούν στη διεθνή αυτή πράξη δεν αρκεί για να παράσχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου της νομιμότητας της εν λόγω οδηγίας έναντι αυτής.
Όσον αφορά τη Σύμβαση του Montego Bay, αυτή υπογράφηκε και εγκρίθηκε με κοινοτική απόφαση, γεγονός που έχει ως συνέπεια να δεσμεύει την Κοινότητα. Πάντως, η Σύμβαση του Montego Bay δεν θεσπίζει κανόνες προοριζόμενους να τυγχάνουν ευθείας και άμεσης εφαρμογής στους ιδιώτες. Δεν τους απονέμει περαιτέρω δικαιώματα ή ελευθερίες, η επίκληση των οποίων είναι δυνατή έναντι των κρατών, ανεξάρτητα από τη στάση του κράτους της σημαίας του πλοίου.

Σχόλια