Απόφαση ΔΕΚ για τις αποζημιώσεις των αεροπορικών εταιρειών

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε ότι οι αεροπορικές εταιρείες πρέπει, κατά κανόνα, να αποζημιώνουν τους επιβάτες σε περίπτωση ακυρώσεως πτήσεως λόγω τεχνικών προβλημάτων του αεροσκάφους.
Ωστόσο, δεν υποχρεούται σε αποζημίωση στην περίπτωση κατά την οποία τα τεχνικά προβλήματα οφείλονται σε γεγονότα τα οποία, ως εκ της φύσεως και των αιτίων τους δεν συνδέονται αναπόσπαστα με την κανονική άσκηση της δραστηριότητας του αερομεταφορέα και εκφεύγουν του πραγματικού ελέγχου του.

Ο κανονισμός για την αποζημίωση και την παροχή βοήθειας σε αεροπορικούς επιβάτες ορίζει ότι σε περίπτωση ματαιώσεως πτήσεως, οι ενδιαφερόμενοι επιβάτες έχουν δικαίωμα αποζημιώσεως από την αεροπορική εταιρία, εκτός αν έχουν εγκαίρως ενημερωθεί για τη ματαίωση της πτήσεως.
Πάντως, οι αεροπορικές εταιρίες δεν υποχρεούνται να καταβάλουν την αποζημίωση αυτή αν μπορούν να αποδείξουν ότι η ακύρωση οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις οι οποίες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμη και αν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα.
Τα τεχνικά προβλήματα που διαπιστώνονται κατά τη συντήρηση των αεροσκαφών ή λόγω ελλείψεως τέτοιας συντηρήσεως δεν μπορούν να αποτελούν, αυτά καθεαυτά, «έκτακτες περιστάσεις».
Πάντως, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο τεχνικά προβλήματα να εμπίπτουν στην έννοια των «εκτάκτων περιστάσεων», όταν αυτά προκύπτουν από γεγονότα μη συνδεόμενα αναποσπάστως με την κανονική άσκηση της δραστηριότητας του οικείου αερομεταφορέα και διαφεύγουν του αποτελεσματικού ελέγχου του.
Τέτοιο γεγονός θα μπορούσε, π.χ., να αποτελέσει η περίπτωση κατά την οποία ο κατασκευαστής των αεροσκαφών που συνιστούν τον στόλο του συγκεκριμένου αερομεταφορέα, ή μια αρμόδια αρχή, διαπιστώνουν ότι τα αεροσκάφη αυτά, ενώ έχουν ήδη τεθεί σε υπηρεσία, παρουσιάζουν αφανές κατασκευαστικό ελάττωμα που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των πτήσεων. Το ίδιο ισχύει όταν προκαλούνται ζημιές σε αεροσκάφη από πράξεις δολιοφθοράς ή τρομοκρατίας.
Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι, εφόσον όλες οι έκτακτες περιστάσεις δεν έχουν απαλλακτικό χαρακτήρα, εκείνος που τις επικαλείται πρέπει να αποδείξει ότι, ακόμη και αν χρησιμοποιούσε όλες τις δυνατότητες που διαθέτει σε προσωπικό ή υλικά μέσα, καθώς και τις χρηματοοικονομικές του δυνατότητες, δεν θα μπορούσε προφανώς, εκτός αν υποβαλλόταν σε θυσίες υπερβαίνουσες τις δυνατότητες της επιχειρήσεώς του στο δεδομένο χρονικό σημείο, να αποτρέψει το ενδεχόμενο να έχουν οι έκτακτες περιστάσεις που αντιμετώπισε ως συνέπεια τη ματαίωση της πτήσεως.
Το γεγονός ότι αερομεταφορέας έχει τηρήσει τους κανόνες περί κατωτάτων ορίων συντηρήσεως αεροσκάφους δεν αρκεί, μόνον αυτό, να αποδείξει ότι ο αερομεταφορέας αυτός έλαβε «όλα τα εύλογα μέτρα» ώστε να απαλλαγεί από την υποχρέωση αποζημιώσεως που υπέχει.

Σχόλια