ΔΕΕ: Στην τράπεζα το βάρος απόδειξης για την υποχρέωση ενημέρωσης των δανειοληπτών

0

Το Δικαστήριο της ΕΕ απεφάνθη στην υπόθεση C-449/13 ότι ο πιστωτικός φορέας υποχρεούται να αποδεικνύει την ορθή εκπλήρωση των προσυμβατικών του υποχρεώσεων, σχετικά με την παροχή πληροφοριών και διευκρινίσεων στον δανειολήπτη, ούτως ώστε ο τελευταίος να μπορεί να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με τη σύναψη συμβάσεως πιστώσεως. Έκρινε, λοιπόν, το Δικαστήριο ότι η τυποποιημένη ρήτρα, που περιλαμβάνεται στις δανειακές συμβάσεις και που ορίζει ότι ο δανειολήπτης αναγνωρίζει ότι παρέλαβε το έντυπο και έλαβε γνώση αυτού,δεν μπορεί να παρέχει στον πιστωτικό φορέα τη δυνατότητα παρακάμψεως των σχετικών υποχρεώσεών του.

Η υπόθεση εισήχθη ενώπιον του ΔΕΕ μετά από προδικαστικό ερώτημα δικαστηρίου της Γαλλίας, το οποίο διαπίστωσε ότι η τράπεζα, σε υπόθεση μη καταβολής ληξιπροθέσμων δόσεων δανείου,δεν είχε προσκομίσει το έντυπο των τυποποιημένων ευρωπαϊκών πληροφοριών, ούτε κανένα άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει ότι εκπλήρωσε το καθήκον της παροχής διευκρινίσεων. Το Δικαστήριο λοιπόν απαντά στο ερωτών Γαλλικό Δικαστήριο ότι η τυποποιημένη ρήτρα στις δανειακές συμβάσεις, που συνεπάγεται την εκ μέρους του καταναλωτή αναγνώριση της πλήρους και ορθής εκπληρώσεως των προσυμβατικών υποχρεώσεων του πιστωτικού φορέα, προκαλεί αντιστροφή του βάρους αποδείξεως και διακυβεύει την αποτελεσματικότητα των αναγνωριζομένων στην Οδηγία 2008/48 δικαιωμάτων.

Επίσης, με την ίδια απόφαση το ΔΕΕ έκρινε και το ζήτημα του κατά πόσο ο έλεγχος της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή μπορεί να πραγματοποιείται μόνον βάσει των δηλωθεισών από τον καταναλωτή πληροφοριών, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο των πληροφοριών αυτών βάσει άλλων στοιχείων. Το ΔΕΕ, λοιπόν, καταλείπει το ζήτημα του ελέγχου της πιστοληπτικής ικανότητας του υποψηφίου δανειολήπτη στη διακριτική ευχέρεια της τράπεζας, η οποία μπορεί είτε να αρκείται στις πληροφορίες που προσκόμισε ο καταναλωτής, είτε να ζητά επιβεβαίωσή τους με άλλα δικαιολογητικά έγγραφα.

Πάντως,το ΔΕΕ διευκρινίζει ότι ο πιστωτικός φορέας πρέπει να δίνει στον καταναλωτή εξηγήσεις, χωρίς να υποχρεούται να ελέγξει, εκ των προτέρων, την πιστοληπτική ικανότητά του. Παράλληλα, όμως, δέχεται και την υποχρέωση της τράπεζας να προσαρμόζει κάθε φορά τις παρεχόμενες εξηγήσεις της στον πραγματοποιηθέντα εκ μέρους της έλεγχο πιστοληπτικής ικανότητας, διότι οι εξηγήσεις επιβάλλεται να είναι εξατομικευμένες.
 

Σχόλια