ΔΕE: Μεταφορά τεχνογνωσίας ιστοτόπου και λειτουργία σε κράτος μέλος με χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ

0

 

Η μεταφορά τεχνογνωσίας για τη λειτουργία του διαδικτυακού τόπου ερωτικού περιεχομένου livejasmin.com από την Ουγγαρία στη Μαδέρα, όπου ισχύει χαμηλότερος συντελεστής ΦΠΑ, δεν συνιστά, καθαυτή, καταχρηστική πρακτική.

Αντιθέτως, η μεταφορά αυτή συνιστά καταχρηστική πρακτική αν σκοπός της είναι να συγκαλύψει το γεγονός ότι η οικονομική εκμετάλλευση του διαδικτυακού τόπου πραγματοποιείται στην πραγματικότητα από την Ουγγαρία.

Η WebMindLicenses (WML) είναι μια ουγγρική εταιρία ανήκουσα στον Ούγγρο επιχειρηματία György Gattyán. Το 2009 η WML εκμίσθωσε, με σύμβαση παραχωρήσεως αδείας, στην εδρεύουσα στη Μαδέρα της Πορτογαλίας εταιρία Lalib τεχνογνωσία η οποία παρέχει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του διαδικτυακού τόπου «livejasmin.com». Ο ως άνω διαδικτυακός τόπος παρέχει διαδραστικές οπτικοακουστικές υπηρεσίες ερωτικού περιεχομένου, με συμμετοχή σε πραγματικό χρόνο φυσικών προσώπων ευρισκομένων σε διάφορα μέρη ανά τον κόσμο.

Κατόπιν φορολογικού ελέγχου της WML, η ουγγρική φορολογική αρχή έκρινε ότι η μεταβίβαση της τεχνογνωσίας της WML στη Lalib δεν συνδεόταν με μια πραγματική οικονομική πράξη και ότι, στην πραγματικότητα, την εν λόγω τεχνογνωσία εκμεταλλευόταν η WML από την ουγγρική επικράτεια.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η φορολογική αυτή αρχή έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι ο σχετικός με την εν λόγω εκμετάλλευση ΦΠΑ έπρεπε να καταβληθεί στην Ουγγαρία και όχι στην Πορτογαλία και, επομένως, επέβαλε στη WML την υποχρέωση καταβολής διαφόρων ποσών, εκ των οποίων 10 293 457 000 ουγγρικά φιορίνια (HUF) (περίπου 33 145 618 ευρώ) για ΦΠΑ, 7 940 528 000 HUF (περίπου 25 568 574 ευρώ) ως πρόστιμο και 2 985 262 000 HUF (περίπου 9 612 602 ευρώ) για προσαυξήσεις λόγω καθυστερήσεως.

Η WML άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως της φορολογικής αρχής ενώπιον του Fővárosi Közigazgatási és Munkaügyi Bíróság (διοικητικού και εργατικού δικαστηρίου Βουδαπέστης, Ουγγαρία). Το τελευταίο ζητεί από το Δικαστήριο να διευκρινίσει ποιες περιστάσεις πρέπει να λάβει υπόψη για να εκτιμήσει αν η συμβατική κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά από την Ουγγαρία στην Πορτογαλία της τεχνογνωσίας που παρέχει τη δυνατότητα εκμεταλλεύσεως του διαδικτυακού αυτού τόπου συνιστά καταχρηστική πρακτική. Ζητεί επίσης να διευκρινιστεί αν ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτρέπει στις φορολογικές αρχές των κρατών μελών να συλλέγουν και να χρησιμοποιούν αποδεικτικά στοιχεία που συνελέγησαν εν αγνοία του ενδιαφερομένου στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας.

Με τη σημερινή απόφασή του [Link] το Δικαστήριο απαντά, πρώτον, ότι, για να διαπιστωθεί αν η επίμαχη σύμβαση παραχωρήσεως αδείας συνιστά καταχρηστική πρακτική της οποίας σκοπός είναι η φορολόγηση με χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ στη Μαδέρα, το ουγγρικό δικαστήριο πρέπει να διαπιστώσει αν η σύμβαση αυτή αποτελεί μια καθαρά επίπλαστη κατασκευή με σκοπό τη συγκάλυψη του γεγονότος ότι οι σχετικές υπηρεσίες παρέχονται στην πραγματικότητα από τη WML με βάση την Ουγγαρία.

Προκειμένου να εξακριβωθεί ποιος είναι ο πραγματικός τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών, πρέπει να ληφθούν υπόψη αντικειμενικά στοιχεία, όπως η ύπαρξη κτιρίων, προσωπικού και εγκαταστάσεων της Lalib.

Αντιθέτως, δεν έχει αποφασιστική σημασία καθαυτό το γεγονός ότι ο διαχειριστής και μοναδικός μέτοχος της WML ήταν ο δημιουργός της ως άνω τεχνογνωσίας και ότι ασκούσε επιρροή ή έλεγχο την ανάπτυξη και στην εκμετάλλευση της εν λόγω τεχνογνωσίας. Ομοίως, η περίσταση ότι την ευθύνη για την οικονομική διαχείριση, για το προσωπικό και για τα αναγκαία προς παροχή των υπηρεσιών αυτών τεχνικά μέσα είχαν υπεργολάβοι, καθώς και οι λόγοι που ενδέχεται να παρακίνησαν τη WML να εκμισθώσει την τεχνογνωσία της αντί να την εκμεταλλευτεί η ίδια δεν συνιστούν στοιχεία παρέχοντα τη δυνατότητα διαπιστώσεως της υπάρξεως μιας καθαρά επίπλαστης κατασκευής.

Εν πάση περιπτώσει, απλώς και μόνον το γεγονός ότι συνήφθη σύμβαση παραχωρήσεως αδείας με εταιρία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος με συνήθη συντελεστή ΦΠΑ ο οποίος είναι χαμηλότερος εκείνου του κράτους μέλους εντός του οποίου είναι εγκατεστημένη η δικαιοπάροχος εταιρία δεν μπορεί να λογίζεται ως καταχρηστική πρακτική όταν δεν υφίστανται άλλα σχετικά στοιχεία.

Δεύτερον, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν εμποδίζει μια φορολογική αρχή να χρησιμοποιεί αποδεικτικά στοιχεία που συνελέγησαν στο πλαίσιο μη ολοκληρωθείσας ακόμη παράλληλης ποινικής διαδικασίας, με την επιφύλαξη του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων που εγγυάται ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναφώς, το Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι η παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών καθώς και η κατάσχεση μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε βάρος της WML συνιστούν παρέμβαση στην άσκηση του δικαιώματος στο σεβασμό της προσωπικής και οικογενειακής ζωής, οπότε τα μέτρα αυτά πρέπει να προβλέπονται από τον νόμο και να χρησιμοποιούνται τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας.

Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να εξακριβώσει αν ικανοποιούνται, εν προκειμένω, οι απαιτήσεις αυτές και αν η χρησιμοποίηση εκ μέρους της φορολογικής αρχής αποδεικτικών στοιχείων που συνελέγησαν με τα ως άνω μέτρα ήταν επίσης επιτρεπτή βάσει του νόμου, αλλά και αν αυτή ήταν αναγκαία. Ομοίως στο δικαστήριο αυτό εναπόκειται να βεβαιωθεί αν η WML είχε στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας τη δυνατότητα προσβάσεως στα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία και υποβολής παρατηρήσεων επ’ αυτών.

Αν το εθνικό δικαστήριο διαπιστώσει ότι η WML δεν είχε την ως άνω δυνατότητα ή ότι τα αποδεικτικά αυτά στοιχεία συνελέγησαν κατά παράβαση του Χάρτη ή, ακόμη, αν το δικαστήριο αυτό δεν έχει αρμοδιότητα να προβεί στον σχετικό έλεγχο, πρέπει να μη λάβει υπόψη τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόσον η τελευταία για τον λόγο αυτό θα στερείται ερείσματος.

Σχόλια