ΔΕΚ: Υποχρέωση κάλυψης των ελάχιστων συνθηκών διαβίωσης όλων των αιτούντων άσυλο

0

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε προδικαστική απόφαση κατόπιν ερωτήματος που είχε υποβληθεί από το γαλλικό ανώτατο δικαστήριο σχετικά με το ζήτημα της εξασφάλισης των ελάχιστων συνθηκών για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο και του κατά ποσό εξακολουθεί να υφίσταται αυτή η υποχρέωση όταν το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν είναι το αρμόδιο να την εξετάσει.

Πιο συγκεκριμένα, η υπόθεση έφτασε ενώπιον της γαλλικής δικαιοσύνης όταν δύο ενώσεις άσκησαν προσφυγή ζητώντας την ακύρωση υπουργικής εγκυκλίου, η οποία αναγνώριζε μεν την υποχρέωση καταβολής ενός προσωρινού επιδόματος αναμονής ως βοήθημα προκειμένου να καλυφθούν τα ελάχιστα έξοδα διαβιώσεως όσων έχουν καταθέσει αίτηση χορήγησης ασύλου αλλά εξαιρούσε από τους δικαιούχους του επιδόματος, τους αιτούντες για τους οποίους η Γαλλία έχει απευθύνει αίτημα αναδοχής σε άλλο κράτος-μέλος.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των γαλλικών ενώσεων, η προβλεπόμενη εξαίρεση αντιβαίνει στους σκοπούς της Οδηγίας 2003/9 καθώς και στα οριζόμενα στον κανονισμό «Δουβλίνο II» (κανονισμός 343/2003). Τα ανωτέρω κείμενα ρυθμίζουν τα σχετικά με την υποδοχή και διαβίωση των αιτούντων άσυλο και θέτουν τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του αρμόδιου κράτους για την εξέταση της αίτησης ασύλου.

Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση χορήγησης ασύλου υποχρεούται να παρέχει τις ελάχιστες συνθήκες για την υποδοχή ακόμα και αν έχει αποφασίσει να απευθύνει αίτημα περί αναδοχής.

Η υποχρέωση αυτή μάλιστα το δεσμεύει από τη στιγμή υποβολής της αίτησης και υφίσταται καθ’όλη τη διάρκεια της διαδικασίας προσδιορισμού του αρμόδιου κράτους μέχρι την μεταφορά από το κράτος που υπέβαλε το αίτημα αναδοχής. Μόνο η οριστική μεταφορά περατώνει τη διαδικασία ενώπιον του και θέτει τέλος στην ευθύνη του, όσον αφορά την οικονομική επιβάρυνση για την κάλυψη των ελάχιστων αναγκών του αιτούντος.

Σχόλια