ΕΔΑΔ: Η απαγόρευση προβολής διαφημίσεων δεν παραβιάζει το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης

0

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με απόφασή [Link] του, έκρινε με ψήφους εννέα υπέρ και οκτώ κατά, ότι η απαγόρευση προβολής διαφήμισης είναι δικαιολογημένη και δεν έρχεται σε αντίθεση με διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, η βρετανική Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Animal Defenders International – ADI» που ασχολείται με την προστασία των ζώων ξεκίνησε το 2005 εκστρατεία κατά της έκθεσης των ζώων σε ζωολογικούς κήπους και τσίρκο, καθώς και κατά της προβολής τους σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Στο πλαίσιο της εκστρατείας, η οργάνωση σχεδίασε να προβάλει τηλεοπτική διαφήμιση, στην οποία θα εμφανιζόταν ένα νεαρό κορίτσι με αλυσίδες μέσα σ’ ένα κλουβί ζώου και στη συνέχεια, θα εμφανιζόταν στην ίδια θέση και ένας χιμπατζής. Η ADI παρέδωσε τη διαφήμιση στην αρμόδια επιτροπή προκειμένου να κριθεί σύμφωνη με τη σχετική βρετανική νομοθεσία. Η επιτροπή αποφάσισε ότι η προβολή της συγκεκριμένης διαφήμισης ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 321 του νόμου περί τηλεπικοινωνιών του 2003. Η ως άνω αναφερθείσα απόφαση επικυρώθηκε από το Ανώτερο Δικαστήριο της Μ. Βρετανίας και τη Βουλή των Λόρδων καθώς, όπως επισημάνθηκε, η απαγόρευση προβολής διαφήμισης, η οποία προβλέπεται με τις διατάξεις του νόμου του 2003 δεν έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, με το οποίο κατοχυρώνεται η ελευθερία της έκφρασης. Τονίσθηκε δε, ότι δεν επιβλήθηκε πλήρης απαγόρευση καθώς η διαφήμιση ήταν διαθέσιμη στο διαδίκτυο.

Παρ’ όλα αυτά, η βρετανική ΜΚΟ προσέφυγε το 2008 στο ΕΔΑΔ ζητώντας να αναγνωριστεί παραβίαση της ΕΣΔΑ καθώς, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, η απαγόρευση της προβολής ήταν αδικαιολόγητη.

Αρχικά, η υπόθεση είχε εισαχθεί προς εκδίκαση σε Τμήμα του Δικαστηρίου αλλά στη συνέχεια παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια.

Το Δικαστήριο κλήθηκε να εξετάσει κατά πόσο ο περιορισμός είναι θεμιτός και δικαιολογημένος. Συνεπώς, τα μέλη του ΕΔΑΔ προχώρησαν σε στάθμιση των επιχειρημάτων των δύο πλευρών, αφενός, της ΜΚΟ, η οποία, όπως υποστήριξε, στόχο είχε την πληροφόρηση του κοινού για ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος και αφετέρου, των βρετανικών Αρχών, οι οποίες επικαλέστηκαν ότι σκοπός τους ήταν η προστασία των δημοκρατικών διαδικασιών και η αποφυγή της πρόσβασης και της προβολής στα μέσα ενημέρωσης ομάδων με οικονομική δύναμη.

Οι Δικαστές έλαβαν υπ όψιν τους τρία στοιχεία, τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη λήψη της απόφασης απαγόρευσης, τις ενδεχόμενες συνέπειες καθώς και την πρακτική που εφαρμόζεται σε άλλες χώρες για το επίμαχο ζήτημα.

Το ΕΔΑΔ, εξετάζοντας τις ανωτέρω παραμέτρους, κατέληξε ότι η απαγόρευση προβολής της διαφήμισης δε συνιστά δυσανάλογη επέμβαση στο δικαίωμα στην ελευθερίας της έκφρασης της ΜΚΟ, όπως αυτό κατοχυρώνεται με την ΕΣΔΑ.

Σχόλια