ΔΣΘ – Δελτίο Τύπου «Θέμις» (14/9/2009)

0

Συνέντευξη τύπου με θέμα τα σύγχρονα προβλήματα των ελληνικών δικαστηρίων και της απονομής δικαιοσύνης διοργανώνεται από τον Δικηγορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009 και ώρα 13:00 στα γραφεία του Δ.Σ.Θ. (Δικαστικό Μέγαρο, 4ος όροφος) με αφορμή την πρεμιέρα της ταινίας «Θέμις» του σκηνοθέτη Μάρκου Γκαστίν. Στη συνέντευξη τύπου συμμετέχουν από κοινού ο Πρόεδρος του Δ.Σ.Θ., κ. Μανόλης Λαμτζίδης και ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, κ. Μάρκου Γκαστίν, καταθέτοντας, ο καθένας από την πλευρά του, την εμπειρία τους από τις δικαστικές αίθουσες και τη διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης.
Ο Δ.Σ.Θ. φιλοξενεί, ως χορηγός της εκδήλωσης, την πρεμιέρα της ταινίας στη Θεσσαλονίκη σε μια προβολή που απευθύνεται στα μέλη του και στο νομικό κόσμο της πόλης. Προσκλήσεις για την πρεμιέρα της ταινίας διατίθενται στα γραφεία του Δ.Σ.Θ.
Η ταινία
Κάθε μέρα η Δικαιοσύνη απονέμεται, μακριά από τα βλέμματα, μακριά από τις κάμερες. Μία καθημερινή Δικαιοσύνη, μία δικαιοσύνη χωρίς ξεχωριστή λάμψη. Για πρώτη φορά μια κινηματογραφική κάμερα μπαίνει στα ακροατήρια του Πρωτοδικείου Αθηνών και καταγράφει «κοινές» δίκες, αυτά τα συναρπαστικά μικρά δράματα της καθημερινότητας. Ένας στους δέκα Έλληνες πηγαίνει, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, στα δικαστήρια. Το ακροατήριό τους είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας, ένα μικρό θέατρο στο οποίο παίζονται και λύνονται οι καθημερινές διαφορές.
Το Θέμις, μετά την πρεμιέρα του στο 49ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Νοέμβριο, συμμετείχε τον Μάιο στο 62ο Φεστιβάλ Καννών (τμήμα ACID), και στα διεθνή φεστιβάλ: Justice à l’écran (Δικαιοσύνη στην οθόνη) στην Grenoble της Γαλλίας, FIPA στο Biarritz της Γαλλίας, ενώ παράλληλα με την έξοδό του στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες θα προβληθεί στο Παρίσι και τη Μασσαλία.
Τέλος, το Θέμις είναι υποψήφιο για το Βραβείο Καλύτερου Μεσογειακού Ντοκιμαντέρ 2009 (της ιταλικής RAI και του μεσογειακού δικτύου τηλεοπτικών καναλιών CMCA) καθώς και για τα φετινά ευρωπαϊκά βραβεία «Prix Europa» (του Συμβουλίου της Ευρώπης).
Σύνοψη
Όλοι είχαμε ή θα έχουμε μια μέρα την εμπειρία να κληθούμε στο δικαστήριο. Δι’ ελάχιστον αφορμήν, για μία διένεξη με το γείτονα, μία διαφορά με έναν συνεταίρο ή μία διαφωνία με ένα σύντροφο, θα βρεθούμε μπροστά στο Δικαστή. Διαφορές του τίποτα, που τις περισσότερες φορές θα μπορούσαν να λυθούν φιλικά παίρνουν το δρόμο της Δικαιοσύνης. Εκεί, πέρα από τα εγκλήματα και τα πταίσματα, καταλήγουν και οι ελάχιστες διαφορές μας. Έτσι εξηγείται και η υπερφόρτωση και η περίφημη καθυστέρηση της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Μήπως η διχόνοια είναι πιο εξαπλωμένη απ’ ό,τι σε άλλα μήκη και πλάτη της γης, οι εναλλακτικές ειρηνευτικές μέθοδοι λιγότερο αναπτυγμένες, ο Νόμος λιγότερο σεβαστός ή η πρόσβαση στη Δικαιοσύνη πιο απρόσκοπτη; Όπως και να ‘ναι, η τοπική κοινωνία αφήνει στα δικαστήριά της τη φροντίδα να ρυθμίσει σχεδόν όλες τις διαφωνίες της, ακόμα και τις πλέον ακίνδυνες. Έτσι, η Δικαιοσύνη αποτελεί μέρος της καθημερινής μας ζωής. Έτσι, το δικαστήριο γίνεται καθρέφτης του εαυτού μας. Καθρέφτης σίγουρα παραμορφωτικός αλλά και τόσο εύγλωττος…
Σημείωμα σκηνοθέτη, κ. Μάρκου Γκαστίν
Όταν γυρίζαμε την ταινία, όσοι έμπαιναν νωρίς στην αίθουσα και μας έβλεπαν να στήνουμε τρεις κάμερες και μια ντουζίνα μικρόφωνα, μετατρέποντας κυριολεκτικά το δικαστήριο σε κινηματογραφικό στούντιο, μας ρωτούσαν αναπόφευκτα: «Για ποιόν όλ’ αυτά;» Τους εξηγούσαμε ότι δεν ξέραμε, καθώς δεν γνωρίζαμε εκ των προτέρων ποιοι θα δέχονταν την κινηματογράφηση της δίκης τους και ποιοι όχι. Δυσκολεύονταν να κατανοήσουν ότι κάναμε τόσο κόπο, όχι για κάποιο διάσημο εγκληματία, όχι για κανένα περίφημο απατεώνα, αλλά μια πληθώρα τυχαίων άγνωστων με «συνηθισμένες» υποθέσεις. Η ταινία φιλοδοξεί να απαντήσει στην απορία τους: έχουμε πολλά να μάθουμε από την καθημερινή απόδοση της Δικαιοσύνης, όχι μόνο για την ίδια ή για την κοινωνία που καθρεφτίζει, αλλά και για την ανθρώπινη φύση που απογυμνώνει.
Σημείωμα προέδρου Δ.Σ.Θ., κ. Μανόλη Λαμτζίδη
Αυτό το ντοκιμαντέρ αξίζει όσο χίλια συγγράμματα για τη δικαιοσύνη, γιατί μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Είναι μία απομυθοποιητική προσέγγιση της «δικαιϊκής λειτουργίας» και γι’ αυτό, η αξία του και η χρηστικότητά του είναι πολύ μεγάλη, ιδιαίτερα για τους νομικούς της πράξης. Προσεγγίζει τη δικαιοσύνη, όχι μόνο μέσα από αριθμούς και στατιστικές αλλά βιωματικά. Το αποτέλεσμα της συνάντησης της (έβδομης) τέχνης και της (εφαρμοσμένης) νομικής επιστήμης είναι εντυπωσιακό. Για όλους εμάς που υπηρετούμε την τελευταία από διάφορες θέσεις, αποτελεί ένα ισχυρό ερέθισμα και δεν μας επιτρέπει να εφησυχάζουμε. Αφιερώνουμε αυτό το έργο σε όσες και όσους μοχθούν καθημερινά μέσα σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες (δικηγόρους, άνδρες και γυναίκες, ασκούμενους, δικαστικούς υπαλλήλους, δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς) για να καταστήσουν προσιτό το αγαθό της δικαιοσύνης στον απλό πολίτη, στο όνομα του οποίου –ας μη λησμονούμε- απονέμεται.

Σχόλια