1905/2014 Δ.Εφ.Αθηνών: Δεν είναι απόλυτη η απαγόρευση διαφήμισης των οδοντιατρικών υπηρεσιών

0

 

Ο κ. Δημήτριος Σπυρόπουλος, Δικηγόρος Αθηνών, σε ενδιαφέρον άρθρο του, σχολίασε την υπ’ αρ. 1905/2014 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία επικυρώθηκε η πειθαρχική ποινή που επιβλήθηκε σε οδοντίατρο, για παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Δεοντολογίας, περί οδοντιατρικής διαφήμισης. Η υπόθεση αφορούσε οδοντίατρο, μέλος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αθηνών, ο οποίος διαφήμισε  μέθοδο ορθοδοντικής θεραπείας μέσω του τύπου και ασκούσε αποκλειστικά την ορθοδοντική. Από την μελέτη της εν λόγω απόφασης προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα, σχετικά με το τι συνιστά απαγορευμένη οδοντιατρική διαφήμιση.

Καταρχάς, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν απαγορεύεται κατά τρόπο απόλυτο η διαφήμιση των οδοντιάτρων,  «αλλά προβλέπεται η απαγόρευση συγκεκριμένων μορφών διαφήμισης και ειδικότερα αυτών, που χρησιμοποιούν απατηλά μέσα, καθώς και αυτών,  που αποσκοπούν κατά τρόπο επιδεικτικό να καταδείξουν την επιστημονική υπεροχή του οδοντιάτρου έναντι των λοιπών συναδέλφων του». Επίσης, είναι επιτρεπτή η δημοσίευση επιστημονικών ανακοινώσεων σε εφημερίδες και περιοδικά ποικίλης ύλης, οι οποίες στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα και αποβλέπουν στην πληροφόρηση του κοινού, αναφορικά με νέες θεραπευτικές μεθόδους.

Όμως, το Δικαστήριο έκρινε ότι η ένδειξη «οδοντίατρος αποκλειστικής άσκησης ορθοδοντικής», την οποία εμπεριείχαν τα συγκεκριμένα άρθρα, συνιστούσε χρήση τίτλου, τον οποίο δεν είχε δικαίωμα να επικαλείται ο διωκόμενος οδοντίατρος, διότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί στο κοινό η απατηλή εντύπωση ότι κατέχει τον τίτλο του ειδικού ορθοδοντικού, γεγονός που συνιστά απαγορευμένο τρόπο προσέλκυσης πελατείας. Με το σκεπτικό αυτό, το Δικαστήριο θεώρησε ότι ορθά επιβλήθηκε πειθαρχική ποινή στον εν λόγω οδοντίατρο.

Αν και το συγκεκριμένο σημείο της απόφασης κρίνεται εσφαλμένο και αντιφατικό σε σχέση με τις προηγούμενες παραδοχές, το σκεπτικό της, ότι δεν ισχύει η απόλυτη απαγόρευση της διαφήμισης των οδοντιατρικών υπηρεσιών,  αποτελεί μια τολμηρή και ορθή προσέγγιση για τα  ελληνικά δικαστικά χρονικά.

Σχόλια