Ανησυχητικά τα επίπεδα των περιστατικών ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα, έκθεση ΟΗΕ

0

Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες (UN Refugee Agency – UNCHR) παρουσίασε έκθεση στην οποία καταγράφεται η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, σχετικά με τα περιστατικά ρατσιστικών επιθέσεων σε βάρος προσφύγων και μεταναστών.

Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε αφορά το χρονικό διάστημα από 1.1.2012 έως 30.9.2012 και σύμφωνα με τα ευρήματα, η αύξηση των κρουσμάτων βίας κινείται σε εξαιρετικά ανησυχητικά επίπεδα. Με δεδομένο ότι η Ελλάδα αποτελεί πύλη εισόδου για την πλειονότητα των προσφύγων που προσπαθούν να προσεγγίσουν χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθίσταται σαφές ότι οι αλλοδαποί που περνούν τα σύνορα στοχοποιούνται και γίνονται θύματα έντονα εχθρικής συμπεριφοράς.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι στο ανωτέρω χρονικό διάστημα καταγράφηκαν 87 περιστατικά ρατσιστικής βίας, εκ των οποίων μάλιστα τα 83 έγιναν σε δημόσιους χώρους. Να σημειωθεί δε ότι ο αριθμός αυτός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα της βίας καθώς εκτιμάται ότι οι επιθέσεις είναι πολύ περισσότερες αλλά τα θύματα δεν προβαίνουν σε καταγγελία στις αστυνομικές αρχές. Μετά τα ποσοτικά στοιχεία των επιθέσεων, σειρά έχουν τα ποιοτικά δεδομένα που προκύπτουν σχετικά με τη φύση των επιθέσεων και κάνουν ακόμα πιο θλιβερή την κατάσταση καθώς οι δράστες φαίνεται να χρησιμοποιούν συχνά όπλα και άλλα επικίνδυνα αντικείμενα με σκοπό να εκφοβίσουν τα θύματα.

Όμως, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην έκθεση, «ιδιαίτερη ανησυχία και προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι παρά τις σχετικές καταγγελίες από το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας αλλά και άλλους εθνικούς και ευρωπαϊκούς οργανισμούς που έχουν επανειλημμένα καλέσει την Ελληνική πολιτεία να λάβει άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση των ρατσιστικών επιθέσεων, δεν έχει υπάρξει η ανάλογη ανταπόκριση. Είναι χαρακτηριστικό ότι κανένας από τους δράστες βίαιων ρατσιστικών επιθέσεων δεν έχει καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη μέχρι σήμερα».

Προκύπτει λοιπόν μια απροθυμία των υπευθύνων να αντιμετωπίσουν την κατάσταση ενώ αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι οι αστυνομικές αρχές συχνά προβαίνουν σε έλεγχο της παράνομης διαμονής των αλλοδαπών και δεν τους αντιμετωπίζουν ως θύματα βίας. Είναι όμως κρίσιμο να καταστεί σαφές ότι « το δημόσιο συμφέρον δίωξης και αντιμετώπισης εγκλημάτων βίας πρέπει να υπερισχύει του δημόσιου συμφέροντος ελέγχου της παράνομης διαμονής αλλοδαπών στη χώρα».

Τέλος, στην έκθεση περιλαμβάνεται εκτενής κατάλογος προτάσεων και θέσεων προς τους εθνικούς φορείς (Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Υπουργείο Δικαιοσύνης) προκειμένου να κινηθούν οι κατάλληλες διαδικασίες για την αποτελεσματική διαχείριση της κατάστασης και τη βελτίωση του κλίματος ασφάλειας στη χώρα.

Σχόλια