ΑΠ: Περί εγκατάλειψης μισθωμένου διαμερίσματος

0

Η διάλυση του αρραβώνα δεν αποτελεί σπουδαίο λόγο εγκατάλειψης νοικιασμένου διαμερίσματος χωρίς την καταβολή των μισθωμάτων, έκρινε ο Άρειος Πάγος.
Το δικαστήριο, εξετάζοντας αγωγή ιδιοκτητών ακινήτου, που ζητούσαν να του καταβληθούν μισθώματα και σχετικές δαπάνες λόγω εγκατάλειψης του μισθίου, έκρινε ότι η διάλυση μνηστείας δε συγκαταλέγεται στους σπουδαίους λόγους, κατά τους οποίους ο νόμος επιτρέπει την εγκατάλειψη χωρίς την καταβολή μισθωμάτων.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενοικιάστρια διαμερίσματος κατήγγειλε την μίσθωση, που συνήφθη τον Νοέμβριο του 2008, πριν την λήξη της επικαλούμενη σπουδαίο λόγο. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι επήλθε διάλυση της μνηστείας της με επακόλουθο την ματαίωση του γάμου και ο μνηστήρας της έπαυσε να συμμετέχει στην πληρωμή του ενοικίου, με αποτέλεσμα να καταστεί ασύμφορη η παραμονή της στο διαμέρισμα που είχε μισθώσει για να χρησιμοποιηθεί ως συζυγική οικία.
Ο Άρειος Πάγος εξετάζοντας τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, έκρινε ότι ορθά το Εφετείο υποχρέωσε την ενοικιάστρια να καταβάλει στους ιδιόκτητες το ποσό των 11.039 ευρώ με τους νόμιμους τόκους, αφού τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέστηκε δεν αποτελούν με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τους κανόνες της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, περιστατικά που καθιστούν αδύνατη ή υπέρμετρα δυσβάστακτη για την μισθώτρια τη συνέχιση της μίσθωσης και ως εκ τούτου δεν μπορούν να θεμελιώσουν σπουδαίο λόγο.

Σπουδαίος λόγος, σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, θεωρείται κάθε περιστατικό που κατά την καλή πίστη, σε συνδυασμό με το σύνολο των περιστάσεων που συντρέχουν στην συγκεκριμένη περίπτωση συντελεί ώστε να μην είναι πλέον ανεκτή διατήρηση της ενοχικής σχέσης έως τον χρόνο της λήξεως της. Μη ανεκτή είναι η συνέχισή της – σύμφωνα πάντα με την αρεοπαγιτική απόφαση – και όταν σύμφωνα με την καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη γίνεται υπερμέτρως δυσβάστακτη είτε για τα δύο μέρη είτε για το ένα μόνο από αυτά.

Σχόλια