Moν. Εφετείο Ιωαννίνων: Αντισυνταγματικό το παράβολο των 200 ευρώ για την άσκηση έφεσης

0

Αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), έκρινε το Μονομελές Εφετείο Ιωαννίνων με την υπ΄ αριθμ. 108/2014 απόφασή του, τη διάταξη του Κώδικα πολιτικής Δικονομίας, με την ορίζεται ορίζεται ως προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης έφεσης, η καταβολή του παραβόλου 200 ευρώ.

Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η διάταξη του άρθρου 495 παρ. 4 του ΚΠολΔ όπως προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του νόμου 4055/2012 ως «καθαρά εισπρακτικό μέτρο», το οποίο στα πλαίσια της παρούσας οικονομικής κατάστασης, εμποδίζει τη πρόσβαση στη δικαιοσύνη σημαντικού τμήματος των Ελλήνων πολιτών και το οποίο ούτε στην εύρυθμη λειτουργία των δικαστηρίων αποσκοπεί, ούτε την ανάγκη αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης υπηρετεί.

Το δικαστήριο δέχθηκε την έφεση κατά αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου, για την οποία δεν είχε καταβληθεί το παράβολο και κήρυξε ανίσχυρες και επομένως ανεφάρμοστες τις εν λόγω διατάξεις, καθώς κρίθηκε ότι «θίγουν τον πυρήνα του ατομικού δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη και είναι αντίθετες προς τις αυξημένης ισχύος διατάξεις που θεσπίζουν το εν λόγω δικαίωμα, ήτοι τις διατάξεις του άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ οι οποίες έχουν υπερνομοθετική ισχύ και εκείνες του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος».

Ακόμα, οι εν λόγω διατάξεις κρίθηκαν «ανεφάρμοστες επειδή παραβιάζουν και τη συνταγματική αρχή της ισότητας, καθόσον προβλέποντας αδιακρίτως το παράβολο ως προϋπόθεση παραδεκτού της έφεσης, προβαίνουν σε διάκριση των πολιτών σ΄ αυτούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα προκαταβολής του και σ΄ αυτούς που μη έχοντας τη σχετική δυνατότητα στερούνται το έννομο αυτό αγαθό».

Τέλος, στην απόφαση αναφέρεται: «Το ποσό των 200 ευρώ της αξίας του παραβόλου που αξιώνει για να μην απορριφθεί ως απαράδεκτη η έφεση, συνιστά με τις σημερινές οικονομικές συνθήκες της χώρας οικονομικό βάρος στο οποίο αδυνατεί αντικειμενικά να ανταποκριθεί σημαντικό μέρος των Ελλήνων πολιτών, με συνέπεια να αποκλείονται αυτοί από τη δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη. Ο αριθμός αυτός βαίνει αυξανόμενος, λόγω της συνεχώς επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, ενόψει της ιερότητας του θεσμού της απονομής της δικαιοσύνης, της κεφαλαιώδους σημασίας της για την ειρηνική κοινωνική συμβίωση και της πρωταρχικής υποχρέωσης της πολιτείας για την απονομή της, το μέτρο θα έπρεπε να είχε αποφευχθεί».

 

Σχόλια