Νέες δικαστικές αποφάσεις δικαιώνουν συμβασιούχους του Υπουργείου Πολιτισμού

0

Δεκτές ως κατ ουσίαν βάσιμες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών τις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, που κατέθεσαν ενώπιόν του 30 συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, μεταξύ των οποίων και ο Πρόεδρος του Σωματείου, και με την οποία ζητούσαν να υποχρεωθεί δικαστικά το Υπουργείο να αποδέχεται την προσφερόμενη εργασία τους, έως την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ασκηθείσας αγωγής τους, με ποινή- σε περίπτωση μη συμμόρφωσης- 100 ευρώ ημερησίως για κάθε έναν εξ αυτών.
Το Πρωτοδικείο έκρινε, ότι οι αιτούντες παρά το γεγονός, ότι προσελήφθησαν με συμβάσεις, που χαρακτηρίστηκαν ώς ορισμένου χρόνου, κάλυπταν επί της ουσίας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, γεγονός που «»πιθανολογείται και από τις προσκομιζόμενες από τους αιτούντες υπηρεσιακές αιτήσεις και επιστολές για την ανάγκη άμεσων προσλήψεων εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων που αποστέλλουν επί σειρά ετών διάφορες Υπηρεσίες, Μουσεία, Εφορείες αρχαιοτήτων του ΥΠΠΟ, προς τη διοικητική και πολιτική ηγεσία του»».
Στις τρεις αποφάσεις του, το δικαστήριο δέχεται, ότι η ορισμένη διάρκεια των συμβάσεων δεν δικαιολογείται από τη φύση τους αλλά και από τις πάγιες, διαρκείς και τακτικές ανάγκες, που καλύπτουν οι εργαζόμενοι, ενώ τέθηκε «»για καταστρατήγηση των διατάξεων των άρθρων 1 και 8 του ν.2112/1920 περί καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας των αιτούντων και σε πλήρη αντίθεση με την Οδηγία 1999/70/ΕΚ»» του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 28-6-1999, με την οποία επιδιώκεται η καθιέρωση ενός πλαισίου για να αποτραπεί η κατάχρηση που προκαλείται από τη χρησιμοποίηση διαδοχικών συμβάσεων ή εργασιακών σχέσεων ορισμένου χρόνου»». Επιπλέον, στις επίμαχες αποφάσεις, επισημαίνεται ότι και για τις συμβάσεις, που καταρτίσθηκαν μετά την έναρξη ισχύος του ΠΔ 164/2004, δεν αποκλείεται να θεωρηθούν ως αορίστου χρόνου, εάν ο καθορισμός ορισμένης διάρκειας αυτών δε δικαιολογείται από τη φύση της εργασίας, έστω κι αν η σύναψή τους για ορισμένη μόνο διάρκεια προβλέπεται από τον νόμο, όπως έχει εξάλλου, γίνει δεκτό και από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ). Κατόπιν αυτών, το Πρωτοδικείο έκανε δεκτές τις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων και υποχρέωσε το Υπουργείο να δέχεται την προσφερόμενη εργασία των αιτούντων με τις αποδοχές που αυτοί έχουν και μετά τη λήξη των συμβάσεών τους και μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της κύριας αγωγής τους.
Η δικηγόρος των συμβασιούχων, κυρία Μαρία-Μαγδαληνή Τσίπρα, δήλωσε: «»Με τις εν λόγω αποφάσεις του το Πρωτοδικείο Αθηνών για μια ακόμα φορά απέδειξε, ότι οποιαδήποτε νομικά τεχνάσματα και εάν χρησιμοποιεί το Δημόσιο για να καταστρατηγήσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, η Δικαιοσύνη στέκεται αρωγός στα δίκαια αιτήματα τους. Η προσπάθεια μας για την δικαίωση όλων των συμβασιούχων, θα συνεχιστεί και θα κορυφωθεί στις 23 Σεπτέμβρη 2010 ενώπιον της Ολομελείας του Αρείου Πάγου, όπου θα κριθεί για τρίτη φορά το θέμα των εργαζομένων με συμβάσεις. Και είμαι αισιόδοξη, ότι και σε αυτήν την κρίσιμη δίκη, ο Άρειος Πάγος θα δικαιώσει τις θέσεις μας, που στηρίζονται τόσο στην εθνική όσο και την κοινοτική νομοθεσία.»»

Σχόλια