ΣτΕ: απόφαση – σταθμός για τους νέους δικηγόρους

0

Σύμφωνα με δύο αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας οι Δικηγορικοί Σύλλογοι οφείλουν να εξετάζουν  τις επαγγελματικές και όχι τις ακαδημαϊκές ισοτιμίες των υποψηφίων πριν την εγγραφή των ασκουμένων δικηγόρων στα μητρώα τους ή πριν δώσουν το «πράσινο φως για συμμετοχή των ασκουμένων στις εξετάσεις υποψηφίων δικηγόρων.

Ως εκ τούτου οι Δικηγορικοί Σύλλογοι οφείλουν να μην απορρίπτουν τις αιτήσεις, με μοναδικό λόγο τη μη αναγνώριση των τίτλων από τον Διεπιστημονικό Οργανισμό Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών της Αλλοδαπής (πρώην ΔΙΚΑΤΣΑ). Με αυτό το αιτιολογικό η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας προχώρησε στην αναπομπή των δύο υποθέσεων στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών για νέα κρίση.

Συγκεκριμένα, η Ολομέλεια ερμηνεύοντας την ευρωπαϊκή νομοθεσία, τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τον Κώδικα Δικηγόρων, υπογραμμίζει στις αποφάσεις της (2770 και 2771/2011) ότι οι δικηγορικοί σύλλογοι – εν προκειμένω ο ΔΣ Αθηνών – δεν μπορούν να αρνηθούν την εγγραφή στα μητρώα ασκουμένων, κατόχων πτυχίου νομικής της αλλοδαπής, με μόνη αιτιολογία την έλλειψη της ακαδημαϊκής αναγνώρισης των τίτλων σπουδών τους.

Αντίθετα, οι σύλλογοι οφείλουν να λάβουν υπόψη τους, τους τίτλους και αφού προβούν σε συνολική συγκριτική αξιολόγησή τους με το απαιτούμενο για την εγγραφή ημεδαπό πτυχίο,  να προβούν στη σχετική κρίση αν οι γνώσεις και τα γενικότερα προσόντα του ενδιαφερόμενου, που προκύπτουν από τους τίτλους αυτούς, καθώς και πιθανές άλλες σχετικές γνώσεις και εμπειρίες, που έχουν αποκτήσει, αντιστοιχούν προς τα προσόντα που απαιτεί η ισχύουσα εθνική νομοθεσία.  

Πιο αναλυτικά, η πρώτη περίπτωση, που απασχόλησε την Ολομέλεια, αφορούσε πτυχιούχο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, η οποία στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο Νομικής Πρακτικής, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση έναρξης της ασκήσεως του δικηγόρου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ακολούθως, γράφτηκε ως ασκούμενη δικηγόρος στους Δικηγορικούς Συλλόγους της Αγγλίας και της Ουαλίας. Το 2004 ζήτησε την εγγραφή της στα μητρώα των ασκουμένων δικηγόρων του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, αλλά εκείνος αρνήθηκε, επικαλούμενος ότι δεν πληρεί  τις προϋποθέσεις εγγραφής της, καθώς δεν είχε αναγνωριστεί η ισοτιμία του πτυχίου της.

Η δεύτερη περίπτωση αφορούσε πτυχιούχο Νομικής Γαλλικού Πανεπιστημίου, τον οποίο ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών αφού ενέγραψε στα μητρώα των ασκουμένων δικηγόρων στη συνέχεια δεν του χορηγούσε πιστοποιητικό ασκήσεως, προκειμένου να μπορεί να συμμετέχει στις εξετάσεις των υποψηφίων δικηγόρων.

Στην αίτησή του προς τον σύλλογο, ο ασκούμενος επικαλέστηκε ότι ήταν επιβεβλημένη η χορήγηση του επίμαχου πιστοποιητικού, από τις διατάξεις «του κοινοτικού δικαίου περί επαγγελματικής ισοτιμίας -διακεκριμένης από την ακαδημαϊκή- των κοινοτικών τίτλων σπουδών», όμως, ο ΔΣΑ με το ίδιο επιχείρημα, όπως και στην πρώτη περίπτωση, απέρριψε την αίτηση.

Σχόλια