Χορήγηση επιδόματος ανεργίας μετά τη διακοπή αναπηρικής σύνταξης

0

Το αρμόδιο ΚΠΑ και η Περιφερειακή Διεύθυνση του ΟΑΕΔ απέρριψε ως εκπρόθεσμο αίτημα άνεργης για χορήγηση επιδόματος ανεργίας, επειδή υποβλήθηκε σχεδόν δυόμισι χρόνια μετά τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας.

Η Αρχή με παρέμβασή της ζήτησε να χορηγηθεί το επίδομα ανεργίας στην πολίτη, επειδή η ασθένειά της και η αναπηρική σύνταξη που έπαιρνε επί διετία ήταν νόμιμος λόγος αναστολής τής εν λόγω προθεσμίας.

Το Δ.Σ του ΟΑΕΔ έκανε δεκτή την άποψη του Συνηγόρου του Πολίτη και τελικά χορήγησε το επίδομα ανεργίας.


Σύνοψη Διαμεσολάβησης

Άνεργη γυναίκα προσέφυγε στο Συνήγορο του Πολίτη, ζητώντας τη διαμεσολάβησή του, διότι το αίτημά της για χορήγηση επιδόματος τακτικής ανεργίας απορρίφθηκε τόσο από το αρμόδιο Κέντρο Προώθησης στην Απασχόληση (ΚΠΑ) όσο και από την αρμόδια Περιφερειακή Διεύθυνση του ΟΑΕΔ ως εκπρόθεσμο. Το αίτημά της είχε υποβληθεί δύο και πλέον έτη μετά την απόλυσή της από την τελευταία της εργασία, όταν η νόμιμη προθεσμία για την υποβολή του αιτήματος στον ΟΑΕΔ από τον άνεργο είναι 60 ημέρες από την απόλυση. Η καθυστέρηση αυτή όμως επήλθε, διότι η ενδιαφερόμενη, εξαιτίας ξαφνικής και σοβαρής ασθένειας, κατέστη ανίκανη προς εργασία, της χορηγήθηκε σύνταξη αναπηρίας από το ΙΚΑ διάρκειας δύο ετών και απολύθηκε από την εργασία της γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους. Μετά την παρέλευση των δύο χρόνων διάρκειας της σύνταξης αναπηρίας της, κατά την επανεξέταση από την αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή το ποσοστό αναπηρίας της μειώθηκε, κρίθηκε πλέον ικανή προς εργασία και η καταβολή της αναπηρικής της σύνταξης διεκόπη. Το αίτημα της για χορήγηση του επιδόματος ανεργίας το κατέθεσε στον ΟΑΕΔ την ημέρα που της γνωστοποιήθηκε η απόφαση της Υγειονομικής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ικανή προς εργασία, δηλαδή 2 χρόνια και 5 μήνες μετά την παρέλευση των 60 ημερών από την απόλυση, που αξιώνει ο νόμος.

Ο Συνήγορος του Πολίτη απευθύνθηκε στην Επιτροπή Επίλυσης Ασφαλιστικών Διαφορών του ΟΑΕΔ, που λειτουργεί στο πλαίσιο του Δ.Σ. του ΟΑΕΔ, στην οποία εκκρεμούσε η τελική ένσταση της ενδιαφερόμενης και υποστήριξε ότι θα έπρεπε να της χορηγηθεί το επίδομα ανεργίας. Κατά την άποψη της Αρχής, η ασθένειά της αποτελούσε νόμιμο λόγο επιμήκυνσης της αποσβεστικής προθεσμίας των 60 ημερών για την κατάθεση του αιτήματος χορήγησης επιδόματος ανεργίας. Ο ισχυρισμός αυτός είχε έρεισμα και στην ισχύουσα νομοθεσία, στην οποία προβλέπεται δυνατότητα αναστολής της προθεσμίας για την αναγγελία του ανέργου λόγω ασθενείας, ειδικά όταν η ασθένεια βεβαιώνεται από το αρμόδιο υγειονομικό όργανο, όπως ακριβώς δηλαδή συνέβη στην προκειμένη περίπτωση. Επιπλέον η έννοια της ασθένειας της αναφερόμενης ως παροδικής ταίριαζε με την έννοια που απαιτείται για την επιμήκυνση των προθεσμιών, σε αντιδιαστολή με την έννοια της ασθένειας που επιφέρει γενική ανικανότητα προς εργασία όπως αποτυπώνεται στην Κωδικοποίηση της νομοθεσίας του ΟΑΕΔ.

Μετά την παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΑΕΔ ενέκρινε το αίτημα της άνεργης γυναίκας και της χορήγησε το επίδομα ανεργίας.

Σχόλια