spot_img
spot_img
ΑρχικήLaw News Μ. Πρ. Αθηνών : Ρύθμιση οφειλών και προστασία κύριας κατοικίας -...

[4512/2024] Μ. Πρ. Αθηνών : Ρύθμιση οφειλών και προστασία κύριας κατοικίας – Αρχή Estoppel – Απόρριψη ένστασης δολίας περιέλευσης σε αδυναμία πληρωμής

spot_img
spot_img

ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ Ι ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ Η ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ. ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΚΟΠΟΥ (FUND) Ι ΑΡΧΗ ESTOPPEL: ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΕΙ ΑΛΛΟΝ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΕΙ ΥΠΕΡ ΑΥΤΟΥ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΥΤΗΣ. Ι ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΔΟΛΙΑΣ ΠΕΡΙΕΛΕΥΣΗΣ ΣΕ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΜΕΤΑΚΥΛΗΣΑΝ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΜΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΠΙΟ ΕΥΑΛΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

Με την πρόσφατη με αριθμό 4512/2024 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ρυθμίστηκαν οι οφειλές των αιτούντων συζύγων συνολικού ύψους 486.400€, με διάσωση της κύριας και μοναδικής κατοικίας τους, και υποχρέωση εκ μέρους του συζύγου μόνο, ο οποίος διαθέτει μηνιαίο εισόδημα, να εξοφλήσει την τράπεζα υπέρ της οποίας έχει συσταθεί εμπράγματη ασφάλεια, καταβάλλοντας το ποσό των 60.000 ευρώ για χρονικό διάστημα 20 ετών.

Στη μείζονα σκέψη της ανωτέρω απόφασης γίνεται εκτενής αναφορά στους λόγους που οδήγησαν τους δανειολήπτες στην υπερχρέωση και συνακόλουθα στον κίνδυνο απώλειας των περιουσιών τους, χωρίς ωστόσο να χαριστεί στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία με τις επιθετικές προ της οικονομικής κρίσης, καμπάνιες άγρας πελατών, οδηγήθηκαν στην αύξηση του αποθεματικού τους κεφαλαίου, εξοντώνοντας παράλληλα τους  δανειοδοτούμενους πολίτες, στους οποίους, κυρίως κατά τα έτη 2012-2016 είχαν επιβληθεί σκληρά μέτρα λιτότητας.

Στην ανωτέρω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών:  Απορρίφθηκε η πρόσθετη παρέμβαση της εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (ΕΔΑΔΠ) καθώς δεν αποδείχθηκε ότι  αυτή κατέστη διαχειρίστρια των επίδικων συμβάσεων δανείων που καταρτίστηκαν μεταξύ των εκκαλούντων και των μετεχουσών πιστωτριών τραπεζών. Συγκεκριμένα η ΕΔΑΔΠ προσκόμισε και επικαλέστηκε περίληψη δημοσίευσης της καταχώρησης της σύμβασης εκχώρησης απαιτήσεων μεταξύ της αρχικής δανείστριας τράπεζας και της εταιρείας ειδικού σκοπού (ΕΕΣ), πλην όμως από κανένα προσκομιζόμενο στοιχείο δεν αποδείχθηκε ότι οι επίδικες απαιτήσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο προαναφερόμενο παράρτημα έχουν καταστεί αντικείμενο της σύμβασης διαχείρισης που καταρτίστηκε μεταξύ της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας ΕΔΑΔΠ και της εταιρείας ειδικού σκοπού. Περαιτέρω από το προσκομιζόμενο ιδιωτικό συμφωνητικό διαχείρισης απαιτήσεων που καταρτίστηκε μεταξύ της εταιρείας ειδικού σκοπού και της ΕΔΑΔΠ, δεν εξειδικεύεται η εξουσία διαχείρισης της ΕΔΑΔΠ ως προς τις επίδικες συμβάσεις, ούτε στη σύμβαση ,ούτε στο ιδιωτικό συμφωνητικό διαχείρισης απαιτήσεων, ούτε στο ειδικό πληρεξούσιο της εταιρείας ειδικού σκοπού και της ΕΔΑΔΠ.

Περαιτέρω στη με αριθμό 4512/2024 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών  γίνεται αναλυτική αναφορά των γεγονότων τα οποία οδήγησαν στην οικονομική εξόντωση των ελληνικών νοικοκυριών, τα οποία όπως η ίδια αναφέρει, είναι γνωστά τοις πάσι. Ειδικότερα: «Η οικονομική κρίση, η οποία άρχισε να διαφαίνεται το 2010, συνεχίστηκε επιδεινούμενη, αντίθετα με κάθε πρόβλεψη, εφόσον οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες από το 2006 και εντεύθεν επιδίδονταν σε ευοίωνες προβλέψεις της εξέλιξης της οικονομίας, αποκρύπτοντας από τους πολίτες την πραγματική εικόνα της οικονομίας, προκειμένου να επιτύχουν τους προεκλογικούς τους σκοπούς, ο μέσος δε, πολίτης δεν ήταν σε θέση να προβλέψει το μέγεθος και την δραματική ένταση της κρίσης, που έπληξε την ελληνική οικονομία και οδήγησε σε δυσλειτουργία της αγοράς, αφάνισε την πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και μείωσε δραματικά τις αποδοχές των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα […] Συνεπεία των σκληρών μέτρων λιτότητας τα έτη 2012-2016: Α)Έκλεισαν περίπου 120.000 επιχειρήσεις πανελλαδικά. Β) Η ανεργία ενώ στα τέλη του έτους 2012 έφθανε στο 12%, σήμερα ανέρχεται τουλάχιστον στο 30-45%, ενώ το ποσοστό των Ελλήνων που  το έτος 2013 ζούσε στα όρια της φτώχιας, ανερχόταν σε 23,1%. Γ) Ο κατώτατος μισθός για μια δεκαετία και πλέον διαμορφώθηκε σε ποσό περίπου 500 ευρώ και μόλις το έτος 2023 διαμορφώθηκε στο ποσό των 730 ευρώ. Δ) Οι αξίες των ακινήτων σημείωσαν μεγάλη πτώση, άνω του 40%. […] Οι προπεριγραφόμενες οικονομικές συνθήκες συνιστούν γεγονός ανωτέρας βίας, συγκρίσιμο ως προς τα οικονομικά αποτελέσματα μόνο, με οικονομικές συνέπειες απότοκες εμπολέμων καταστάσεων που έχει βιώσει η Ελλάδα στο παρελθόν και ως τέτοιο εντελώς απρόβλεπτο.»

Επιπρόσθετα στην ανωτέρω απόφαση γίνεται αναφορά στην άτεγκτη στάση του συνόλου των εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία «[…] είχαν κατά το χρονικό προ της κρίσης χρονικό διάστημα επιδοθεί σε επιθετική  καμπάνια άγρας πελατών – δανειοληπτών, προκειμένου οι δημιουργούμενες απαιτήσεις από την δανειοδότηση να υπολογίζονται στο αποθεματικό τους κεφάλαιο και να εμφανίζουν υψηλό κεφάλαιο που θα οδηγούσε σε άνοδο των μετοχών τους στο χρηματιστήριο, και σε τεράστια κέρδη.»

Τέλος, με την ανωτέρω απόφαση η δόλια περιέλευση σε αδυναμία πληρωμών επιστρέφεται από τον υπερχρεωμένο δανειολήπτη στη δανείστρια τράπεζα καθώς «[…]» λόγω των κερδοσκοπικών επιδιώξεων των πιστωτικών ιδρυμάτων, σε παγκόσμια κλίμακα, τα τελευταία στράφηκαν κατά των καταναλωτών δανειοδοτούμενων ζητώντας να ανταποκριθούν αυτοί σε υποχρεώσεις τις οποίες ουδέποτε θα είχαν αναλάβει αν δεν είχαν μεσολαβήσει οι κερδοσκοπικές προγενέστερες πρακτικές των πιστωτικών ιδρυμάτων και οι οποίες λόγω της κρίσης είχαν καταστεί μη διαχειρίσιμες από τους πολίτες που είδαν τα εισοδήματα και την περιουσία τους να συρρικνώνεται. Τα ίδια αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα μεταξύ των οποίων και οι καθ’ ων, λόγω της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας των καταναλωτών να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους επικαλούνται (τα πιστωτικά ιδρύματα) δόλια περιέλευση αυτών σε αδυναμία πληρωμών και οδηγούν τους καταναλωτές σε οικονομική εξόντωση, στερώντας τους τη δυνατότητα να ρυθμίσουν τις οφειλές τους και να περισώσουν την περιουσία τους. Ο κίνδυνος δε των καιροσκοπικών και οπορτουνιστικών πρακτικών τους μετακυλήθηκε στο πιο ευάλωτο μέρος της σύμβασης και δη τους πολίτες δανειοδοτούμενους, με αποτέλεσμα η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος εκ μέρους των Τραπεζών να έχει δημιουργήσει μία κατάσταση ανυπόφορη σε ένα κράτος δικαίου. Η συμπεριφορά όμως, αυτή είναι άκρως καταχρηστική και αντίθετη με την διεθνή δικαϊκή αρχή του εστοππέλ (estoppel), η οποία λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο. […] Τέλος , οι πιστώτριες τράπεζες πώλησαν τις απαιτήσεις τους κατά των δανειοδοτούμενων πολιτών σε τρίτες εταιρείες με τίμημα που ανερχόταν από το 10% έως το 60% της απαίτησης, χωρίς να προσφέρουν την δυνατότητα στους δανειολήπτες να καταβάλουν το ίδιο αντίτιμο και να εξοφληθεί η απαίτησή τους.»

Πηνελόπη Συντυχάκη Ι Δικηγόρος – Δημοσιογράφος.

Loader Loading...
EAD Logo Taking too long?

Reload Reload document
| Open Open in new tab

Αποθήκευση αρχείου [8.72 MB]

spot_img

Lawjobs