“Ναι” στις πολλαπλές μειώσεις των τιμών των φαρμάκων

0

Τα κράτη μέλη δύνανται να μειώνουν τις τιμές των φαρμάκων πολλές φορές σε ένα έτος και βάσει εκτιμώμενων δαπανών, όπως απεφάνθη το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Τα κράτη μέλη δύνανται να διαρρυθμίζουν τα συστήματά τους κοινωνικής ασφαλίσεως και να ρυθμίζουν την κατανάλωση φαρμακευτικών προϊόντων φυλασσομένης της οικονομικής ισορροπίας των ασφαλιστικών συστημάτων τους υγείας.

Η οδηγία 89/105 έχει ως σκοπό να διασφαλίσει τη διαφάνεια των μέτρων που διέπουν τόσο τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση όσο και την υπαγωγή τους στα ασφαλιστικά συστήματα υγείας.

Το 2005 και 2006, ο ιταλικός οργανισμός φαρμάκων (Agenzia Italiana del Farmaco, στο εξής: AIFA), στον οποίo έχει ανατεθεί ο έλεγχος της καταναλώσεως φαρμάκων και των φαρμακευτικών δαπανών που επιβαρύνουν την ιταλική εθνική υγειονομική υπηρεσία (στο εξής: SNS), θέσπισε, για να διασφαλίσει την τήρηση του ανωτάτου ορίου των φαρμακευτικών δαπανών που επιβαρύνουν την SNS, μέτρα μειώσεως των τιμών των φαρμάκων.

Η Menarini και άλλες εταιρίες που εμπορεύονται φάρμακα των οποίων το κόστος επιβαρύνει εξ ολοκλήρου την SNS άσκησαν κατά του Ministero della salute και του AIFA προσφυγές ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου της περιφέρειας του Λάτσιο σχετικά με τα μέτρα αυτά. Το Δικαστήριο ρώτησε το ΔΕΚ αν συνάδει με την οδηγία 89/105 το ιταλικό σύστημα καθορισμού των τιμών των φαρμάκων.

Το Δικαστήριο υπενθυμίζει κατ’ αρχάς ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν θίγει την εξουσία που τα κράτη μέλη έχουν, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου, για να διαρρυθμίζουν τα συστήματά τους κοινωνικής ασφαλίσεως και, ειδικότερα, για να θεσπίζουν διατάξεις για να ρυθμίσουν την κατανάλωση φαρμακευτικών προϊόντων, φυλασσομένης της οικονομικής ισορροπίας των ασφαλιστικών συστημάτων τους υγείας.

Το Δικαστήριο εκτιμά κατ’ αρχάς ότι ένα κράτος μέλος δύναται να θεσπίσει μέτρα γενικής ισχύος που συνίστανται στη μείωση των τιμών όλων των φαρμάκων ή ορισμένων κατηγοριών φαρμάκων, ακόμη και αν των μέτρων αυτών δεν έχει προηγηθεί καθήλωση των εν λόγω τιμών.

Σε περίπτωση καθηλώσεως των τιμών των φαρμάκων από ένα κράτος μέλος, έργο του τελευταίου είναι να εξακριβώνει, τουλάχιστον μια φορά ετησίως, αν οι μακροοικονομικές συνθήκες δικαιολογούν τη διατήρηση της καθηλώσεως αυτής. Κατά την οδηγία, η εξακρίβωση αυτή είναι μια ελάχιστη απαίτηση. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της εν λόγω εξακριβώσεως, ένα κράτος μέλος δύναται να αποφασίσει να διατηρήσει την καθήλωση των τιμών των φαρμάκων ή να θεσπίσει μέτρα αυξήσεως ή μειώσεως των τιμών αυτών. Το Δικαστήριο εκτιμά ότι, υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται η ελάχιστη αυτή απαίτηση, μέτρα μειώσεως μπορούν να θεσπιστούν πολλές φορές σε ένα έτος, και τούτο επί πολλά έτη.

Σχόλια