Απόφαση ΔΕΚ για αναγνώριση διπλωμάτων στην Ιταλία

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι η απλή αναγνώριση, από κράτος μέλος, της ισοτιμίας τίτλου σπουδών χορηγηθέντος από άλλο κράτος μέλος δεν αποτελεί “δίπλωμα” που παρέχει πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα σε δεύτερο κράτος μέλος.

Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητα να καθορίζουν το επίπεδο των προσόντων που απαιτούνται ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στο έδαφός τους.
Βάσει της οδηγίας για το σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, ο κάτοχος «διπλώματος» που του παρέχει πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα εντός κράτους μέλους έχει το δικαίωμα να ασκεί το επάγγελμα αυτό σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος.
Η άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού προϋποθέτει, τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ισπανία, κατοχή πανεπιστημιακού διπλώματος και εγγραφή στο μητρώο του οικείου επαγγελματικού συλλόγου. Επιπλέον, αντιθέτως προς το ισπανικό σύστημα, το ιταλικό σύστημα προβλέπει, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας ασκήσεως του επαγγέλματος, την επιτυχία σε κρατικές εξετάσεις.
Ο Ιταλός υπήκοος Μ. Καβαλέρα είναι κάτοχος τίτλου σπουδών μηχανικού, τον οποίον του χορήγησε το 1999 το Πανεπιστήμιο του Τορίνο (Ιταλία), κατόπιν τριετών σπουδών.
Το 2001, ζήτησε και πέτυχε, στην Ισπανία, την αναγνώριση της ισοτιμίας του ιταλικού τίτλου του. Βάσει του πιστοποιητικού αναγνωρίσεως, ο κ. Καβαλέρα εγγράφηκε στο μητρώο ενός εκ των “κολεγίων τεχνολογίας” της Καταλονίας, προκειμένου να λάβει, στην Ισπανία, άδεια ασκήσεως του νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος του υπομηχανικού βιομηχανίας, με ειδικότητα μηχανολόγου.
Ο κ. Καβαλέρα δεν άσκησε επαγγελματική δραστηριότητα εκτός του ιταλικού εδάφους και δεν ακολούθησε εκπαίδευση ούτε πέτυχε σε εξετάσεις στο πλαίσιο του ισπανικού εκπαιδευτικού συστήματος. Επίσης, δεν είχε συμμετάσχει στις κρατικές εξετάσεις που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία, ώστε να αποκτήσει δυνατότητα ασκήσεως του επαγγέλματος του μηχανικού στην Ιταλία.
Το 2002, κατόπιν αιτήματος του κ. Καβαλέρα, το ιταλικό υπουργείο Δικαιοσύνης αναγνώρισε το κύρος του ισπανικού τίτλου, παρέχοντας στον Καβαλέρα τη δυνατότητα να εγγραφεί στο μητρώο των μηχανικών στην Ιταλία.
Το Εθνικό Συμβούλιο Μηχανικών προσέβαλε την απόφαση αυτή, υποστηρίζοντας ότι, σύμφωνα με την οδηγία και τη σχετική εθνική νομοθεσία, οι ιταλικές αρχές κακώς αναγνώρισαν τον ισπανικό τίτλο σπουδών του Καβαλέρα, με συνέπεια την απαλλαγή του από τις κρατικές εξετάσεις που προβλέπει η ιταλική νομοθεσία.
Το Συμβούλιο του Κράτους, που επιλήφθηκε της υποθέσεως στον τελευταίο βαθμό, ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί αν ο Καβαλέρα μπορεί να επικαλεστεί την οδηγία 89/48, για να επιτύχει την πρόσβασή του στο επάγγελμα του μηχανικού στην Ιταλία.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι, σύμφωνα με τον ορισμό της οδηγίας, δεν εμπίπτει στην έννοια του «διπλώματος» ο τίτλος που χορηγείται από κράτος μέλος και δεν πιστοποιεί εκπαίδευση στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος του εν λόγω κράτους μέλους και δεν στηρίζεται σε εξέταση ή επαγγελματική πείρα αποκτηθείσα στο εν λόγω κράτος μέλος.
Συγκεκριμένα, η εφαρμογή της οδηγίας σε μια τέτοια περίπτωση θα συνεπαγόταν ότι όποιος, εντός του κράτους μέλους όπου πραγματοποίησε τις σπουδές του, έχει αποκτήσει μόνον τίτλο που δεν παρέχει από μόνος του πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, μπορεί να έχει πρόσβαση στο επάγγελμα αυτό, παρά το γεγονός ότι ο τίτλος αναγνωρίσεως της ισοτιμίας που του χορηγήθηκε στην αλλοδαπή δεν πιστοποιεί την απόκτηση επιπλέον προσόντων ή επαγγελματικής πείρας. Τούτο θα ήταν αντίθετο προς την αρχή που κατοχυρώνεται με την οδηγία, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη διατηρούν τη δυνατότητα να ορίζουν το ελάχιστο επίπεδο των αναγκαίων προσόντων, προς διασφάλιση της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται στο έδαφός τους.

Σχόλια