Απόφαση ΔΕΚ για την αισθητική ιατρική και τη διαφήμιση

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι προσκρούει στο κοινοτικό δίκαιο η νομοθεσία, η οποία καταλήγει να απαγορεύει την διαφήμιση των ιατρικών – χειρουργικών θεραπειών στον τομέα των υπηρεσιών αισθητικής φύσεως στους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας ενώ την επιτρέπει σε σταθμούς τοπικής εμβέλειας.

Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δικαστήριο η ρύθμιση αυτή αποτελεί αδικαιολόγητο περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών

Τον Οκτώβριο του 2005, η Corporación Dermoestética, εταιρία ισπανικού δικαίου που ασκεί τις δραστηριότητές της στον τομέα της αισθητικής ιατρικής, ανέθεσε, με σύμβαση, στο διαφημιστικό To Me Group την εκπόνηση διαφημιστικής εκστρατείας των υπηρεσιών της προς μετάδοση από τον εθνικό ιταλικό τηλεοπτικό σταθμό Canale 5.

Αφού έλαβε προκαταβολή, το To Me Group πληροφόρησε την Corporación Dermoestética ότι ήταν αδύνατο, κατ’ εφαρμογή του ιταλικού νόμου του 1992, να μεταδοθούν οι σχεδιαζόμενες τηλεοπτικές διαφημίσεις στους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας.

Συγκεκριμένα, δυνάμει του νόμου αυτού, η τηλεοπτική διαφήμιση των ιατρικών-χειρουργικών θεραπειών που παρέχονται σε ιδιωτικά υγειονομικά θεραπευτήρια επιτρέπεται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μόνο στους τηλεοπτικούς σταθμούς τοπικής εμβέλειας, γεγονός το οποίο αντιστοιχεί στην απαγόρευση της διαφημίσεως αυτής στους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας.

Επειδή το To Me Groupe αρνήθηκε να επιστρέψει την εισπραχθείσα προκαταβολή, η Corporación Dermoestética υπέβαλε ενώπιον του ιταλικού δικαστηρίου αίτηση περί καταγγελίας της συναφθείσας μεταξύ των δύο εταιριών συμβάσεως και ζήτησε να υποχρεωθεί το διαφημιστικό πρακτορείο να της επιστρέψει την εν λόγω προκαταβολή.

Προκειμένου να αποφανθεί επί της επιληφθείσης διαφοράς, το ιταλικό δικαστήριο ρώτησε το ΔΕΚ αν μια εθνική ρύθμιση, όπως η ιταλική, προσκρούει στις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε κατ’ αρχάς ότι η προβλεπόμενη με τον ιταλικό νόμο του 1992 απαγόρευση διαφημίσεως υπερβαίνει την απαγόρευση της οδηγίας Τηλεόραση χωρίς σύνορα 1 η οποία, με μία από τις διατάξεις της, απαγορεύει τη διαφήμιση των θεραπευτικών αγωγών που διατίθενται μόνο με ιατρική συνταγή. Μολονότι η οδηγία αυτή παρέχει ασφαλώς στα κράτη μέλη την ευχέρεια να προβλέπουν λεπτομερέστερους ή αυστηρότερους κανόνες στους τομείς που καλύπτει, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι η αρμοδιότητα αυτή πρέπει να ασκείται τηρουμένων των θεμελιωδών ελευθεριών που εγγυάται η Συνθήκη ΕΚ.

Το Δικαστήριο διαπίστωσε, επίσης, ότι ένα καθεστώς δημοσιότητας, όπως το προβλεπόμενο με τον ιταλικό νόμο του 1992, περιορίζει την ελευθερία εγκαταστάσεως εφόσον αποτελεί, για τις εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη εκτός από την Ιταλία εταιρίες, σοβαρό εμπόδιο στην άσκηση των δραστηριοτήτων τους μέσω θυγατρικής εγκατεστημένης στην Ιταλία. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι το καθεστώς αυτό αποτελεί περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθόσον εμποδίζει εταιρίες, όπως την Corporación Dermoestética, να απολαύουν των υπηρεσιών μεταδόσεως τηλεοπτικών διαφημίσεων.

Το ΔΕΚ αποφάνθηκε ότι η ελευθερία εγκαταστάσεως και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύουν νομοθεσία, όπως την επίδικη, καθόσον απαγορεύει τη διαφήμιση των ιατρικών-χειρουργικών θεραπειών, που παρέχονται σε ιδιωτικά υγειονομικά θεραπευτήρια, στους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας, ενώ επιτρέπει τη διαφήμιση αυτή, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στους τηλεοπτικούς σταθμούς τοπικής εμβέλειας.

Σχόλια