ΔΕΕ: Νόμιμη η προκήρυξη για την παραχώρηση αδειών τυχερών παιχνιδιών συντομότερης διάρκειας

0

Το Δικαστήριο της ΕΕ διαπιστώνει με απόφασή του της 22ας Ιανουαρίου στην υπόθεση C-463/13 ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν αντιτίθεται στην, εκ μέρους της Ιταλίας, προκήρυξη νέου διαγωνισμού για τη σύναψη συμβάσεων παραχωρήσεως συντομότερης διάρκειας από τις προηγούμενες, προκειμένου να συγχρονίσει τη λήξη των διαφόρων συμβάσεων παραχωρήσεως.

Η υπόθεση ξεκίνησε μετά από προδικαστικό ερώτημα του Συμβουλίου Επικρατείας της Ιταλίας, κατόπιν προσφυγής βρετανικής και της μαλτεζικής θυγατρικής της εταιρείας στοιχημάτων, που ασκούν δραστηριότητα στην Ιταλία επί δεκαπέντε έτη μέσω κέντρων διαβιβάσεως δεδομένων (ΚΔΔ) με τη χρήση τηλεματικής σύνδεσης. Τα ΚΔΔ δεν κατέχουν σύμβαση παραχωρήσεως ούτε έχουν λάβει άδεια της αστυνομίας. Κρίνοντας ότι αποκλείσθηκαν από τους προηγούμενους διαγωνισμούς οι εταιρίες ζήτησαν την ακύρωση του διαγωνισμού του και την προκήρυξη νέου διαγωνισμού, επικρίνοντας τη διάρκεια των νέων συμβάσεων παραχωρήσεως ως σαφώς συντομότερη από τη διάρκεια των προηγούμενων, από 9 έως 12 ετών σε 40 μήνες, καθώς και τον αποκλειστικό χαρακτήρα της δραστηριότητας εμπορίας των προϊόντων των παιγνίων και την απαγόρευση της μεταβιβάσεως των παραχωρήσεων, δεδομένου ότι οι περιοριστικοί όροι αυτοί δεν τους επιτρέπουν να μετάσχουν στον διαγωνισμό.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει κατ’ αρχάς ότι η αναδιανομή των παλαιών παραχωρήσεων και η προκήρυξη νέου διαγωνισμού για την σύναψη επαρκούς αριθμού νέων συμβάσεων παραχωρήσεως θα μπορούσαν να αποτελούν πρόσφορες λύσεις για τη θεραπεία του παρανόμου αποκλεισμού ορισμένων επιχειρηματιών. Στον μη εναρμονισμένο τομέα των τυχερών παιγνίων, οι εθνικές αρχές δύνανται, να επιλέξουν τη μεν ή τη δε από τις λύσεις αυτές. Το Δικαστήριο, επιπλεόν, υπογραμμίζει ότι οι περιορισμοί της δραστηριότητας των τυχερών παιγνίων μπορούν να δικαιολογηθούν από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, καθώς και από τον σκοπό της καταπολεμήσεως της εγκληματικότητας.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, τα τυχερά παίγνια περιλαμβάνονται μεταξύ των τομέων στους οποίους υπάρχουν σημαντικές διαφορές ηθικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής φύσεως μεταξύ των κρατών-μελών. Ελλείψει εναρμονίσεως σε επίπεδο Ένωσης, κάθε κράτος-μέλος δύναται, σύμφωνα με τη δική του κλίμακα αξιών, να καθορίσει τους σκοπούς τους οποίους επιδιώκει και να εκτιμήσει ποιες απαιτήσεις συνεπάγεται η προστασία των συμφερόντων αυτών.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει τελικά ότι, στο ειδικό αυτό πλαίσιο, η αναδιοργάνωση του συστήματος των συμβάσεων παραχωρήσεως μέσω συγχρονισμού της λήξεώς τους είναι δυνατόν να συντελεί στη συνεπή επιδίωξη των θεμιτών σκοπών της μειώσεως των ευκαιριών για παίγνια ή της καταπολεμήσεως της συναφούς προς τα παίγνια αυτά εγκληματικότητας και δεν βαίνει πέραν το αναγκαίου μέτρου για την επίτευξη των σκοπών αυτών.

Σχόλια