ΔΕΚ: “Ναι” στην εκμετάλλευση φαρμακείων μόνο από φαρμακοποιούς

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν αποκλείει ρύθμιση κατά την οποία μόνο φαρμακοποιοί επιτρέπεται να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φαρμακείο.
Μια τέτοια ρύθμιση που περιλαμβάνουν η γερμανική και η ιταλική νομοθεσία δικαιολογείται από τον σκοπό της εγγυήσεως του ασφαλούς και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμού του πληθυσμού με φάρμακα.

Το Δικαστήριο εξέδωσε αποφάσεις επί δύο υποθέσεων σχετικών με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των φαρμακείων.
Οι υποθέσεις αυτές αφορούν, κυρίως, το ζήτημα αν το κοινοτικό δίκαιο απαγορεύει τις διατάξεις της ιταλικής και της γερμανικής νομοθεσίας κατά τις οποίες μόνο φαρμακοποιοί δύνανται να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φαρμακείο.
Οι συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-171/07 και C-172/07 (Apothekerkammer des Saarlandes κ.λπ.) έχουν ως αφετηρία την άδεια που χορηγήθηκε από το αρμόδιο υπουργείο του ομόσπονδου κράτους του Σάαρ στην ολλανδική ανώνυμη εταιρία DocMorris περί λειτουργίας υποκαταστήματος φαρμακείου στο Sarrebruck, από 1ης Ιουλίου 2006.
Κατά της αποφάσεως του υπουργείου ασκήθηκε προσφυγή ενώπιον του διοικητικού πρωτοδικείου του ομόσπονδου κράτους του Σάαρ από διάφορους φαρμακοποιούς και τις επαγγελματικές τους ενώσεις, για τον λόγο ότι η απόφαση αντιβαίνει στη γερμανική νομοθεσία κατά την οποία μόνο στους φαρμακοποιούς επιτρέπεται να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φαρμακείο.
Το διοικητικό πρωτοδικείο υπέβαλε στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα ως προς το αν οι διατάξεις της Συνθήκης περί ελευθερίας εγκαταστάσεως πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι απαγορεύουν μια τέτοια νομοθετική ρύθμιση.
Εξάλλου, στην υπόθεση C-531/06 (Επιτροπή κατά Ιταλίας), η Επιτροπή ζητεί, ειδικότερα, από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, καθόσον επιτρέπει μόνο στους φαρμακοποιούς να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται ιδιωτικά φαρμακεία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο.
Με τις αποφάσεις που εκδόθηκαν, το Δικαστήριο επισημαίνει ότι η απαγόρευση που επιβάλλεται στους μη φαρμακοποιούς να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φαρμακείο ή να αποκτούν μερίδια συμμετοχής σε εταιρίες εκμεταλλεύσεως φαρμακείων συνιστά περιορισμό στην ελευθερία εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.
Πάντως, ο περιορισμός αυτός δύναται να δικαιολογηθεί από τον σκοπό που συνίσταται στην εγγύηση του ασφαλούς και με ποιοτικά εχέγγυα εφοδιασμού του πληθυσμού με φάρμακα.
Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η ελευθερία εγκαταστάσεως και η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων δεν απαγορεύουν εθνική ρύθμιση μη επιτρέπουσα σε πρόσωπα τα οποία δεν έχουν την ιδιότητα του φαρμακοποιού να διατηρούν και να εκμεταλλεύονται φαρμακείο.
Το Δικαστήριο απέρριψε, επίσης, την προσφυγή λόγω παραβάσεως που η Επιτροπή άσκησε κατά της Ιταλικής Δημοκρατίας, επισημαίνοντας ότι θεωρείται δικαιολογημένη όχι μόνον η απαγόρευση που επιβάλλεται στους μη φαρμακοποιούς να εκμεταλλεύονται ιδιωτικό φαρμακείο, αλλά και η απαγόρευση που επιβάλλεται στις επιχειρήσεις διανομής φαρμάκων όσον αφορά την απόκτηση μεριδίων συμμετοχής σε δημοτικά φαρμακεία.

Σχόλια