ΔΕΚ: Απόφαση πλήγμα για την Κομισιόν και τις περιβαλλοντικές κυρώσεις

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακύρωσε απόφαση -πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ποινικού πλαισίου για την καταπολέμηση της ρυπάνσεως που προκαλείται από πλοία επειδή εκδόθηκε εκτός του κοινοτικού νομοθετικού πλαισίου.

Η απόφαση – πλαίσιο του Συμβουλίου η οποία αποσκοπεί στην ενίσχυση του ποινικού πλαισίου για την καταπολέμηση της ρυπάνσεως που προκαλείται από πλοία επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβλέπουν αποτελεσματικές, σύμφωνες με την αρχή της αναλογικότητας και αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινικές κυρώσεις για τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που διέπραξαν κάποια από τις παραβάσεις που απαριθμεί η κοινοτική οδηγία ή ενέχονται ως ηθικοί αυτουργοί ή συνεργοί.

Η απόφαση – πλαίσιο προσδιορίζει το είδος και το ύψος των επιβλητέων ποινικών κυρώσεων σε συνάρτηση με τις ζημίες που προκάλεσαν οι σχετικές παραβάσεις στην ποιότητα των υδάτων, σε ζωικά ή φυτικά είδη ή σε ανθρώπους.

Με την απόφαση – πλαίσιο αυτή το Συμβούλιο θέλησε να συμπληρώσει την οδηγία, με σκοπό την ενίσχυση της θαλάσσιας ασφάλειας.

Εκτιμώντας ότι η απόφαση – πλαίσιο δεν εκδόθηκε με την κατάλληλη νομική βάση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή άσκησε προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ισχυρίστηκε ότι ο
σκοπός και το περιεχόμενο της αποφάσεως-πλαισίου εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που προβλέπει η Συνθήκη ΕΚ στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών.

Κατά συνέπεια, η προσβαλλόμενη πράξη θα μπορούσε να εκδοθεί βάσει της Συνθήκης ΕΚ.

Άπαξ η Συνθήκη ΕΕ προβλέπει ότι, σε περίπτωση παράλληλων αρμοδιοτήτων μεταξύ Συνθήκης ΕΚ και Συνθήκης ΕΕ, υπερισχύει η πρώτη, η προσβαλλόμενη πράξη όντως όφειλε να εκδοθεί βάσει της Συνθήκης ΕΚ. Εξάλλου, συνέπεια της απόψεως αυτής είναι ότι η Επιτροπή μπορεί να έχει την πρωτοβουλία της νομοθετικής διαδικασίας και ότι το Κοινοβούλιο μπορεί να μετέχει στην έκδοση της πράξεως.

Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από 19 κράτη μέλη συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, θεωρεί ότι, με την έκδοση της οδηγίας, ο κοινοτικός νομοθέτης καθόρισε τα όρια της εξουσίας του προς ανάληψη δράσεως στον τομέα της πολιτικής θαλάσσιων μεταφορών.

Συνεπώς, σήμερα η Κοινότητα δεν είναι αρμόδια να καθορίζει δεσμευτικά το ύψος και τα είδη των ποινικών κυρώσεων τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να προβλέπουν στο εθνικό τους δίκαιο.

Σχόλια