ΔΕΚ: Δικαίωση Γερμανίδας για το καθεστώς υπερωριακής εργασίας

0

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απεφάνθη ότι η καταβολή για τις ώρες υπερωριακής εργασίας ωριαίας αμοιβής μικρότερης από αυτή που καταβάλλεται για τις «κανονικές» ώρες μπορεί να συνιστά δυσμενή διάκριση λόγω φύλου.

Σύμφωνα με το Δικαστήριο η γερμανική εθνική ρύθμιση που έχει ως συνέπεια οι εργαζόμενοι κατά μερική απασχόληση να αμείβονται λιγότερο απ’ ό,τι οι εργαζόμενοι κατά πλήρη απασχόληση για ισάριθμες ώρες εργασίας παραβιάζει την αρχή της ισότητας των αμοιβών αν θίγει σημαντικά υψηλότερο ποσοστό γυναικών εργαζομένων απ’ ό,τι ανδρών εργαζομένων και αν δεν δικαιολογείται αντικειμενικά

Στη Γερμανία, σε ορισμένες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων μπορεί να καταβάλλεται αμοιβή για τις ώρες υπερωριακής εργασίας αντί αντισταθμιστικής αδείας αναπαύσεως.

Η U. Voß είναι δημόσιος υπάλληλος και εργάζεται ως εκπαιδευτικός για το ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου.

Ενώ ασκούσε τη δραστηριότητα αυτή κατά μερική απασχόληση, παρέσχε, μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2000, επιπλέον μαθήματα.

Η αμοιβή που έλαβε για την περίοδο αυτή ήταν κατώτερη από αυτή που ένας εκπαιδευτικός εργαζόμενος κατά πλήρη απασχόληση ελάμβανε για τον ίδιο αριθμό ωρών εργασίας.

Η U. Voß ζήτησε ματαίως να της καταβληθεί αμοιβή ισοδύναμη με αυτή που ελάμβαναν οι εκπαιδευτικοί πλήρους απασχολήσεως.

Το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο για να μπορέσει να επιλύσει τη διαφορά μεταξύ της U. Voß και του ομοσπόνδου κράτους του Βερολίνου, προσέφυγε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αν η αρχή της ισότητας των αμοιβών απαγορεύει ρύθμιση, η οποία οδηγεί σε καταβολή χαμηλότερης αμοιβής στους δημοσίους υπαλλήλους που εργάζονται κατά μερική απασχόληση σε σχέση με αυτούς που εργάζονται κατά πλήρη απασχόληση.

Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η αρχή της ισότητας των αμοιβών αποκλείει όχι μόνον τις άμεσες δυσμενείς διακρίσεις, αλλά και κάθε διαφορά στις αποδοχές κατ’ εφαρμογήν κριτηρίων μη στηριζόμενων στο φύλο, όταν η διαφορετική μεταχείριση θίγει πολύ περισσότερο τις εργαζόμενες γυναίκες απ’ ό,τι τους εργαζόμενους άνδρες και δεν μπορεί να εξηγηθεί από παράγοντες αντικειμενικά δικαιολογημένους και ξένους προς κάθε δυσμενή διάκριση λόγω φύλου.

Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η χαμηλότερη αμοιβή των ωρών υπερωριακής εργασίας συνεπάγεται διαφορετική μεταχείριση εις βάρος των εκπαιδευτικών που εργάζονται κατά μερική απασχόληση, καθόσον σε αυτούς καταβάλλεται μικρότερη ωριαία αμοιβή για τις διδακτικές ώρες που κάλυψαν πέραν του ατομικού τους ωραρίου και μέχρι συμπληρώσεως του κανονικού χρόνου εργασίας πλήρους απασχολήσεως.
Η διαφορετική αυτή μεταχείριση θα μπορούσε να θίξει σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό γυναικών απ’ ό,τι ανδρών.

Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να λάβει υπόψη το σύνολο των εργαζομένων που υπόκεινται στην επίμαχη εθνική ρύθμιση για να ελέγξει αν αληθεύει η διαπίστωση αυτή.

Σχόλια