ΔΕΚ: Υπέρ της υποχρεωτικής ηλικίας συνταξιοδότησης

0

Το πράσινο φως για τον καθορισμό υποχρεωτικών ορίων για την ηλικία συνταξιοδότησης έδωσε με απόφασή του το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις κυβερνήσεις των 27 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ανακοίνωσε ότι η γενική αρχή της ΕΕ για ίση μεταχείριση των φύλων στην απασχόληση δεν αποκλείει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να προβλέπουν τέτοια διαφορετική μεταχείριση εάν αυτή δικαιολογείται «αντικειμενικά και λογικά στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου από θεμιτό στόχο και ιδίως από θεμιτούς στόχους της πολιτικής στον τομέα της απασχόλησης και της αγοράς εργασίας».

Επιπλέον, τα μέσα επίτευξης του στόχου αυτού πρέπει να είναι πρόσφορα και αναγκαία.

Η επιτροπή των 13 δικαστών του ΔΕΚ απέρριψε προσφυγή του Ισπανού Φελίξ Παλάθιος ντε λα Βίγα, ο οποίος εργαζόταν ως διευθυντής οργάνωσης στην εταιρεία Cortefiel. Το 2005, η Cortefiel του ανακοίνωσε τη λύση της συμβάσεως εργασίας, για τον λόγο ότι συμπλήρωσε την ηλικία υποχρεωτικής συνταξιοδότησης. Κατά το χρόνο της ανακοινώσεως αυτής ο Φελίξ Παλάθιος είχε συμπληρώσει τις αναγκαίες περιόδους εργασίας για να λάβει σύνταξη από το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως σε ποσοστό 100 % της βάσεως εισφορών του.

Θεωρώντας ότι η ανακοίνωση αυτή ισοδυναμούσε με απόλυση, ο Ισπανός διευθυντής, άσκησε αγωγή ενώπιον του ισπανικού δικαστηρίου που υπέβαλε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων διάφορα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία.

Από το πλαίσιο εντός του οποίου θεσπίστηκε η ισπανική ρύθμιση, το Δικαστήριο συνάγει ότι οι σχετικές διατάξεις σκοπούν να ρυθμίσουν την εθνική αγορά απασχόλησης με σκοπό ιδίως τη μείωση της ανεργίας.

Η νομιμότητα ενός τέτοιου στόχου γενικού συμφέροντος δεν μπορεί ευλόγως να τεθεί εν αμφιβόλω εξεταζόμενη υπό το φως της οδηγίας 2000 καθώς και των Συνθηκών ΕΕ και ΕΚ, δεδομένου ότι η επίτευξη υψηλού επιπέδου απασχόλησης αποτελεί ένα από τους στόχους που επιδιώκει τόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και η Κοινότητα.

Συνεπώς ένας τέτοιος στόχος πρέπει, καταρχήν, να θεωρηθεί ότι δικαιολογεί «αντικειμενικά και λογικά», «στο πλαίσιο του εθνικού δικαίου» όπως προβλέπει η οδηγία 2000, τη διαφορετική μεταχείριση λόγω ηλικίας που θεσπίζουν τα κράτη μέλη.

Παρόμοιες υποθέσεις έχουν προκύψει και σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, όπως στη Βρετανία μετά το νόμο του 2006, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα σε εταιρείες να απολύουν χωρίς αιτιολόγηση τους εργαζόμενους που έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους.

Εν τω μεταξύ, εκφράζονται φόβοι ότι η δικαστική απόφαση θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στα μέτρα που έχουν αναλάβει οι εθνικές κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού της Ευρώπης. Λέγεται ότι τέτοια μέτρα ενθαρρύνουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους να παρατείνουν την παραμονή τους στην αγορά εργασίας για να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις τους.

Ωστόσο, ο αναλυτής του κέντρου Ερευνών, Μπρούγκελ, στις Βρυξέλλες, Αντρέ Σαπίρ υποστηρίζει ότι η βασική πρόκληση για την Ευρώπη σήμερα δεν είναι η ηλικίας συνταξιοδότησης αλλά η πρόωρη συνταξιοδότηση.

Σχόλια