Νέα καθυστέρηση στη δίκη του «Ιβάν του τρομερού»

0

Γερμανικό δικαστήριο ανακοίνωσε ότι ενδέχεται να καθυστερήσει μέχρι τα τέλη Αυγούστου η ανακοίνωση της ημερομηνίας για τη διεξαγωγή της δίκης του Τζον Ντεμιάνιουκ, ο οποίος κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν όταν ήταν δεσμοφύλακας σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Η πολυαναμενόμενη υπόθεση Ντεμιάνιουκ αναμένεται να είναι η τελευταία δίκη ναζί αξιωματούχου στη Γερμανία.

Ο 89χρονος Τζον Ντεμιάνιουκ κρατείται σε φυλακές του Μονάχου από τον Μάιο που πραγματοποιήθηκε η έκδοσή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η απαγγελία των κατηγοριών εις βάρος του πρώην δεσμοφύλακα πραγματοποιήθηκε από την εισαγγελική αρχή του Μονάχου τον περασμένο μήνα.

Δικαστικοί αξιωματούχοι διευκρίνισαν ότι ο κατηγορούμενος έχει στη διάθεσή του έξι εβδομάδες για να τοποθετηθεί απέναντι στις εις βάρος του κατηγορίες.

Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel τουλάχιστον 22 μάρτυρες βοηθούν την εισαγγελική αρχή με την υπόθεση.

Ο γιος του Ντεμιάνιουκ δηλώνει ότι ο πατέρας του, που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, στον μυελό των οστών και τα νεφρά, έτυχε απάνθρωπης μεταχείρισης στις ΗΠΑ και στη Γερμανία. Ωστόσο, κατόπιν ιατρικών εξετάσεων στις οποίες υπεβλήθη διαπιστώθηκε ότι είναι αρκετά υγιής για να δικαστεί.

Το Κέντρο Σιμόν Βίζενταλ έχει δηλώσει ότι ο επονομαζόμενος και ως «Ιβάν ο Τρομερός» βρισκόταν στην κορυφή του καταλόγου με τους πλέον καταζητούμενους εγκληματίες πολέμου.
Ο ίδιος αρνείται ότι διαδραμάτισε κάποιο ρόλο στο ολοκαύτωμα των Εβραίων.

Ο Ντεμιάνιουκ ήταν στρατιώτης του σοβιετικού στρατού και πολέμησε κατά των Γερμανών έως ότου αιχμαλωτίστηκε στην Κριμαία το 1942. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι πέρασε την υπόλοιπη περίοδο του πολέμου ως αιχμάλωτος, αλλά σύμφωνα με τους εισαγγελείς πήγε σε στρατόπεδο των Ες Ες στο Τραβνίκι της Πολωνίας, όπου εκπαιδεύονταν ξένοι για να πάρουν μέρος στο Ολοκαύτωμα.
Μετά τον πόλεμο, μετακόμισε στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε σε αυτοκινητοβιομηχανία και απέκτησε οικογένεια. Καταδικάστηκε σε θάνατο από ισραηλινό δικαστήριο το 1988, αλλά η απόφαση αυτή ακυρώθηκε το 1993.

Σχόλια