ΔΕΕ: Απαιτείται η έγκριση του δημιουργού για διαδικτυακή αναμετάδοση εκπομπών

0

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απόφασή του, έκρινε ότι οι εμπορικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μπορούν να απαγορεύουν την αναμετάδοση μέσω διαδικτύου των εκπομπών τους από άλλη εταιρεία καθώς η συγκεκριμένη μορφή αναμετάδοσης συνιστά, υπό όρους, «παρουσίαση» έργων «στο κοινό», για την οποία θα πρέπει να έχει δοθεί η ρητή συγκατάθεση του δημιουργού.

Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, η καθ’ ου η προσφυγή (TVCatchup Ltd – TVC) παρέχει διαδικτυακές υπηρεσίες τηλεοπτικών μεταδόσεων, μέσω των οποίων παρέχεται στους χρήστες η δυνατότητα παρακολούθησης «ζωντανών», μέσω διαδικτύου, τηλεοπτικών εκπομπών χωρίς οικονομική επιβάρυνση.

Η ένδικη διαφορά μεταξύ πλειόνων βρετανικών εμπορικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων και της TVC έχει ως αντικείμενο τη μετάδοση από τη δεύτερη μέσω διαδικτύου και σχεδόν σε πραγματικό χρόνο, τηλεοπτικών εκπομπών των πρώτων. Οι πρώτες ενήγαγαν την TVC ενώπιον του High Court of Justice για προσβολή των δικαιωμάτων του δημιουργού επί των εκπομπών και των ταινιών τους λόγω, ιδίως, απαγορευμένης τόσο κατά το εθνικό δίκαιο όσο και από την Οδηγία 2001/29 παρουσίασης των έργων τους στο κοινό.

Το High Court of Justice ζήτησε από το ΔΕΕ να διευκρινίσει αν ένας φορέας, όπως η TVC, προβαίνει σε «παρουσίαση στο κοινό», κατά την έννοια της ανωτέρω Οδηγίας, όταν μεταδίδει δηλαδή μέσω διαδικτύου εκπομπές σε κοινό, το οποίο έχει δικαίωμα πρόσβασης στο πρωτότυπο σήμα της ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης.

Αρχικά, το ΔΕΕ προσδιόρισε το περιεχόμενο της έννοιας «παρουσίαση» και εξέτασε αν η επίμαχη δραστηριότητα εμπίπτει στο εννοιολογικό της πεδίο. Δυνάμει της Οδηγίας 2001/29, το δικαίωμα του δημιουργού να παρουσιάζει έργα στο κοινό καλύπτει κάθε μετάδοση ή αναμετάδοση ενός έργου σε κοινό, το οποίο δεν παρίσταται στον τόπο της παρουσιάσεως με ενσύρματα ή ασύρματα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής. Συνεπώς, κατά το Δικαστήριο, όταν ένα έργο χρησιμοποιείται κατά πλείονες τρόπους, ο δημιουργός του πρέπει να επιτρέπει καταρχήν εξατομικευμένα κάθε μετάδοση και αναμετάδοση του έργου αυτού βάσει συγκεκριμένου τεχνικού τρόπου.

Στη συνέχεια, το ΔΕΕ εξέτασε αν πράγματι πρόκειται για παρουσίαση σε «κοινό». Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η έννοια του «κοινού» αναφέρεται σ’ έναν απροσδιόριστο αριθμό δυνητικών αποδεκτών, ενώ προϋποθέτει και έναν αρκετά μεγάλο αριθμό προσώπων. Το Δικαστήριο διευκρινίζει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψη τα σωρευτικά αποτελέσματα που απορρέουν από τη διάθεση των έργων στους δυνητικούς αποδέκτες και ότι, συναφώς, έχει σημασία ο αριθμός των προσώπων που έχουν ταυτόχρονα και διαδοχικά πρόσβαση στο ίδιο έργο.

Τελικά, στην υπό κρίση υπόθεση, διαπιστώθηκε ότι συντρέχουν οι ανωτέρω προϋποθέσεις και από την επίμαχη αναμετάδοση, τα προστατευόμενα έργα πράγματι παρουσιάζονται σε κοινό, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην Οδηγία.

Σχόλια