Απορρίφθηκε η αναίρεση των Ελληνικών Ναυπηγείων από το ΔΕΕ

0

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απόφασή του [Link], επικυρώνει απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα όφειλε να ανακτήσει τις ασύμβατες προς την κοινή αγορά ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, η εταιρεία «Ελληνικά Ναυπηγεία AE» (ΕΝ) αγοράστηκε το 1985 από την κρατικής ιδιοκτησίας «Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Ανάπτυξης ΑΕ» (ΕΤΒΑ).

Το 1992, η Ελληνική Δημοκρατία χορήγησε στην ΕΝ διάφορες ενισχύσεις, ορισμένες εκ των οποίων είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή, κατ’ εφαρμογή Οδηγίας σχετικής με τις ενισχύσεις για τις ναυπηγικές εργασίες. Στη συνέχεια, η ΕΝ ιδιωτικοποιήθηκε και το 2001, οι μετοχές της πωλήθηκαν σε κοινοπραξία γερμανικών εταιρειών. Το 2005, οι γερμανικές εταιρείες εξαγοράστηκαν από την ThyssenKrupp AG, η οποία κατέχει πλέον το σύνολο των μετοχών και ελέγχει πλήρως τα ναυπηγεία.

Η τρέχουσα δραστηριότητα των τελευταίων συνίσταται κυρίως στην κατασκευή πολεμικών πλοίων. Εντούτοις, το 2006 η Επιτροπή υποχρέωσε την Ελλάδα να ανακτήσει από την EN, εντός προθεσμίας τεσσάρων (4) μηνών, δεκαέξι (16) ενισχύσεις πλέον τόκων. Επίσης, η Ελλάδα όφειλε να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός δύο (2) μηνών, το προς ανάκτηση ποσό, λεπτομερή περιγραφή των ληφθέντων μέτρων καθώς και έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον αποδέκτη να επιστρέψει τις ενισχύσεις. Η Ελληνική Κυβέρνηση κλήθηκε να ενημερώνει την Επιτροπή για την πρόοδο της εθνικής διαδικασίας εκτέλεσης της απόφασής της. Στη συνέχεια, η ΕΝ άσκησε προσφυγή κατά της απόφασης της Επιτροπής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο, με απόφασή του, απέρριψε το σύνολο των προβληθέντων λόγων και επιχειρημάτων.

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, η ΕΝ προσέβαλε την ως άνω απόφαση, υποστηρίζοντας ότι το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέπεσε σε νομική πλάνη, στο μέτρο που έκρινε ότι από τα επίδικα μέτρα ενισχύθηκε η δραστηριότητα της παραγωγής μη στρατιωτικού υλικού καθώς δεν προχώρησε σε εξέταση των επιμέρους μέτρων προκειμένου να διαπιστωθεί αν το κάθε ένα από αυτά υπερέβαινε το αναγκαίο μέτρο για την ομαλή άσκηση της στρατιωτικής δραστηριότητας του ναυπηγείου. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ΕΝ, το ναυπηγείο είναι επιχείρηση μικτής φύσεως και οι μη στρατιωτικές δραστηριότητες είναι αναγκαίες για τη βιωσιμότητα της δραστηριότητας παραγωγής στρατιωτικού υλικού. Συνεπώς, η πλήρης παύση της μη στρατιωτικής δραστηριότητας θα έθετε σε κίνδυνο τη συνέχιση παραγωγής στρατιωτικού υλικού.

Το ΔΕΕ, με την απόφασή του, υπογραμμίζει ότι, βάσει της Συνθήκης επιτρέπεται στα κράτη – μέλη να λαμβάνουν μέτρα, τα οποία θεωρούνται αναγκαία για την προάσπιση ουσιωδών συμφερόντων της ασφάλειάς τους, χωρίς ωστόσο να αλλοιώνονται οι όροι του ανταγωνισμού σε σχέση με προϊόντα που δεν προορίζονται για ειδικά στρατιωτικούς σκοπούς. Συνεπώς, το Δικαστήριο απορρίπτει καθ’ ολοκληρίαν την αίτηση αναίρεσης της ΕΝ και επιβεβαιώνει, ως εκ τούτου, ότι η απόφαση της Επιτροπής ήταν έγκυρη.

Σχόλια