ΔεφΑθ για προστασία ναυτικών από αφερέγγυους πλοιοκτήτες

0

Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών (1063/2005) δικαιώνει Ελληνες ναυτικούς που προσέφυγαν κατά του ελληνικού Δημοσίου, ζητώντας να αποζημιωθούν από την ελληνική πολιτεία, γιατί η δεύτερη δεν έχει προχωρήσει στην υιοθέτηση της κοινοτικής οδηγίας 80/987, στο τμήμα της που αφορά την προστασία ναυτικών από αφερέγγυους πλοιοκτήτες.

Η πορεία της υπόθεσης έχει ως εξής:

Επτά Ελληνες ναυτικοί εγκαταλείφθηκαν, το 1992, από τον πλοιοκτήτη τους στον Πειραιά, χωρίς να τους καταβληθούν όλοι οι μισθοί. Το πλοίο με σημαία Μάλτας και ελληνικών συμφερόντων εκπλειστηριάστηκε αλλά οι επτά ναυτικοί δεν μπόρεσαν να εισπράξουν από το εκπλειστηρίασμα του πλοίου κανένα ποσό, επειδή ο Αρειος Πάγος αποφάσισε ότι οι αποδοχές τους δεν είχαν προνόμιο, λόγω του ότι το πλοίο είχε σημαία Μάλτας.

Επειτα από συνεχείς δικαστικές διαμάχες, οι επτά ναυτικοί κατέθεσαν αγωγή κατά του ελληνικού Δημοσίου στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια, ζητώντας να καταδικασθεί το ελληνικό Δημόσιο να τους καταβάλει τις απλήρωτες από το 1992 αποδοχές τους, γιατί παραβίασε την υποχρέωσή του να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία αναγνώρισε ότι η ελληνική πολιτεία δεν έχει συμμορφωθεί πλήρως με την κοινοτική οδηγία.

Σημειωτέον ότι η κοινοτική οδηγία 80/987 βρίσκεται σε ισχύ από το 1980 και προβλέπει μεταξύ άλλων τη δημιουργία ειδικού ταμείου, στο οποίο θα συνεισφέρουν η πολιτεία και οι εργοδότες και από το οποίο θα αποζημιώνεται ένα μέρος των οφειλομένων στους μισθωτούς (ναυτικούς κ.λπ.) από αφερέγγυους εργοδότες.

Η χώρα μας δέχθηκε την οδηγία αυτή για το σύνολο των μισθωτών της, εξαίρεσε ωστόσο από αυτή τους Ελληνες ναυτικούς, υποστηρίζοντας ότι η ισχύουσα ελληνική νομοθεσία είχε επαρκείς διατάξεις για την προστασία των ναυτικών.

Η Κομισιόν ακολουθώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες παρέπεμψε τελικά την υπόθεση με αριθμό 53/88 στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο , ζητώντας από το δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι «η ελληνική δημοκρατία παραλείποντας να θεσπίσει και να κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία, προκειμένου να συμμορφωθεί προς το σύνολο των διατάξεων της οδηγίας 80/987 του συμβουλίου της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών-μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη της Ρώμης», γεγονός που αναγνωρίσθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην απόφασή του της 8ης Νοεμβρίου 1990.

Ωστόσο, και στη συνέχεια δεν έγινε καμία προσαρμογή του ελληνικού δικαίου προς την κατεύθυνση πλήρους ενσωμάτωσης της οδηγίας.

Σχόλια