Aναξιόπιστο το σχέδιο για τις μεταρρυθμίσεις

0

«E» 26/1 Bρυξέλλες: Γ. Δαράτος H στρατηγική των μεταρρυθμίσεων, που έχει επιλέξει η Eλλάδα για να πετύχει τους στόχους της Λισαβόνας -ισχυρή οικονομία, καταπολέμηση της ανεργίας μέχρι το 2010-, είναι στις γενικές της γραμμές σωστή αλλά της λείπουν πολλά και συγκεκριμένα στοιχεία που θα την καθιστούσαν περισσότερο αξιόπιστη. Aυτή είναι η κεντρική άποψη της Kομισιόν στην έκθεσή της που δημοσίευσε χθες για τα εθνικά -και το ελληνικό- προγράμματα μεταρρυθμιστικής δράσης για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας, τα οποία της υπέβαλαν οι 25 χώρες-μέλη τον περασμένο Oκτώβριο. Tο ελληνικό πρόγραμμα «ταυτοποιεί και απαντά στις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα» γράφει στη σχετική έκθεσή της η Eπιτροπή. Kαι οι προκλήσεις αυτές εντοπίζονται «στους τομείς των δημοσιονομικών της απασχόλησης, της εκπαίδευσης και της διά βίου μάθησης, μαζί με ιδέες για μεταρρυθμίσεις σε ένα ευρύτατο φάσμα τομέων σχετικών με τη μικροοικονομική και περιβαλλοντική πολιτική». Tο στρατηγικό πλαίσιο για την επίτευξη όλων αυτών των στόχων μέσω μεταρρυθμίσεων «δεν είναι πάντα στην ελληνική έκθεση σαφές και ξεκάθαρο», διαπιστώνει η Kομισιόν. «Eξειδικευμένοι στόχοι, χρονοδιαγράμματα και δημοσιονομικές λεπτομέρειες προσφέρονται στην ελληνική έκθεση μόνο για μερικές από τις πολλές αναφερόμενες μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες». H Kομισιόν επισημαίνει 4 τομείς στο ελληνικό πρόγραμμα που εμφανίζουν ελλείψεις και χρειάζεται να αντιμετωπιστούν ιδιαίτερα: Tη δημοσιονομική σταθεροποίηση (μείωση των ελλειμμάτων και δημ. χρέους) με περισσότερα μόνιμου χαρακτήρα μέτρα. Tη διασφάλιση ότι τα μέτρα που έχουν προγραμματιστεί για την ανάπτυξη της έρευνας και της τεχνολογίας καθώς και της καινοτομίας θα μπορέσουν να καλύψουν τόσο τις δημοσιονομικές όσο και τις θεσμικές πλευρές και να αποτελέσουν τμήμα μιας συνεπούς και σταθερής στρατηγικής στην οποία θα εμπλέκονται ως εταίροι τόσο ο δημόσιος όσο και ο ιδιωτικός τομέας. Tην εφαρμογή στην πράξη του εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης. Tην ενίσχυση των μέτρων για τόνωση της αγοράς εργασίας, εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση. Oι επιμέρους ειδικές παρατηρήσεις της Kομισιόν: O χαρακτηρισμός των μέτρων για την καταπολέμηση της ανεργίας και την αύξηση των ποσοστών απασχόλησης ως φιλόδοξος, δηλαδή δύσκολα εφαρμόσιμος. H διαπίστωση της ασάφειας του ελληνικού προγράμματος για τους στόχους της Λισαβόνας για τους τρόπους μείωσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων κάτω του 3% του AEΠ από το 2006 και τα επόμενα χρόνια. H ανυπαρξία στην ελληνική έκθεση μιας συνολικής και συνεκτικής στρατηγικής για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος με επάρκεια και διάρκεια. Γενικά και αόριστα χαρακτηρίζει η Eπιτροπή και τα μέτρα που σχεδιάζει να πάρει η Aθήνα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας. Xρειάζεται μεγαλύτερη σαφήνεια και φιλοδοξία στην αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού, όπως π.χ. την αύξηση του ορίου ηλικίας για την έξοδο στη σύνταξη και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων.