APΘPO – Δικαιοσύνη που εκδικείται δεν είναι Δικαιοσύνη

0

Εδώ και περίπου ένα χρόνο ζούμε στον ρυθμό της κάθαρσης. Πότε έντονα, πότε χαλαρά, ανάλογα με τις διαθέσεις και τις επιθυμίες όσων διευθύνουν τα έγχορδα και τα ταμπούρλα. Θεσμικοί και εξωθεσμικοί, εν αγαστή όμως συνεργασία για το καλό της. Όπως για το καλό της Δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια όλοι οι εντεταλμένοι με τον έλεγχο επιθεωρητές, όχι μόνο σιωπούσαν, αλλά και επιβράβευαν με προαγωγές και άλλου είδους προνόμια τους λίγους ανάξιους και ανίκανους, εις βάρος των πολλών, ικανών, εργατικών και άξιων, εις δόξαν των κομματικών προσβάσεων και προσωπικών φιλιών των πρώτων, με αποτέλεσμα την ισοπέδωση όλων και την αποκαρδίωση των ικανών. Και στον χώρο της Δικαιοσύνης συμβαίνει το παράδοξο για άλλες χώρες, αυτονόητο όμως στην Ελλάδα, φαινόμενο της κομματικοποίησής της. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε ορισμένους συνδικαλιστές, αλλά και σε άλλες, μικρές πράγματι, ομάδες δικαστών που καλλιεργούν σχέσεις με τα κόμματα, εμφανιζόμενοι, αν όχι ως εντολοδόχοι τους, τουλάχιστον ως ευνοούμενοί τους. Αποτέλεσμα; Ουκ ολίγοι δικαστές να προσκολλώνται σ’ αυτούς για να τύχουν μιας καλύτερης μεταχείρισης στις προαγωγές, στις μεταθέσεις, στις εκπαιδευτικές άδειες ή και στην κατάληψη κάποιας κρατικής προβεβλημένης και καλά αμειβόμενης θέσης, όταν συνταξιοδοτηθούν. Αυτή η κατάσταση είναι αποδεκτή πλέον και στον χώρο των κομμάτων, με αποτέλεσμα τον διαγκωνισμό αυτών των δικαστών, στο ποιος θα καταλάβει το στασίδι, σε βάρος της αξιοκρατίας και εν τέλει της αξιοπιστίας του θεσμού αυτού …..