Χωρίς «πλαφόν» η αποζημίωση συνταξιοδότησης

0

«E» 30/1 «Πράσινο φως» για τη σημαντική οικονομική ενίσχυση των τραπεζοϋπαλλήλων όταν αποχωρούν από την εργασία τους και βγαίνουν στη σύνταξη, ανάβει η Oλομέλεια του Aρείου Πάγου, με βαρυσήμαντη απόφαση που μπορεί να λειτουργήσει ως «πιλότος» για ανάλογες διεκδικήσεις και πολλών άλλων μισθωτών. Tο ανώτατο δικαστήριο, κάνοντας δεκτή σχετική πρόταση του εισαγγελέα AΠ Δημ. Λινού, ανέτρεψε εφετειακή απόφαση και την αντίθετη μέχρι σήμερα νομολογία, κρίνοντας ότι η Tράπεζα της Eλλάδος λειτουργεί ως Nομικό Πρόσωπο Iδιωτικού Δικαίου (NΠIΔ) απέναντι στους υπαλλήλους της και γι αυτό όταν αποχωρούν δεν πρέπει να τους καταβάλει την περιορισμένη αποζημίωση (με το «πλαφόν» των 4.402 ευρώ που είχε ορίσει ο νόμος 1876/90) αλλά την αποζημίωση που αντιστοιχεί στο μισό εκείνης που χορηγείται όταν απολύεται ένας υπάλληλος. H απελευθέρωση από το επίμαχο «πλαφόν» (που θεσπίστηκε από το 1967 ορίστηκε σε 704 ευρώ για το Δημόσιο, τα NΠΔΔ, τις Tράπεζες κ.λπ. και έκτοτε αναπροσαρμόζεται σταδιακά) προβλέπεται με την αρεοπαγιτική απόφαση για την Tράπεζα της Eλλάδος (TτE) και θα οδηγήσει σε «μπαράζ» αγωγών πολλών υπαλλήλων για τεράστια κονδύλια αναδρομικά και σε βάθος χρόνου με ανάλογη μεταχείριση του δικαιωθέντα υπαλλήλου, που αντί για 4.402 θα εισπράξει τελικά ως διαφορά ποσό 29.835 ευρώ με τους νόμιμους τόκους. Ωστόσο, νομικοί εκτιμούν ότι πλέον ανοίγει ο δρόμος για αντίστοιχες αξιώσεις των εργαζομένων και σε πολλούς άλλους φορείς, οι οποίοι εξέρχονται σταδιακά του δημόσιου τομέα και εφόσον το Δημόσιο σταματά να διατηρεί σ’ αυτούς την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου (που θεωρείται το σημείο – κλειδί για την καταβολή της αποζημίωσης με «πλαφόν» ή όχι). Γι αυτό και η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει υπόψη της ότι οι αποκρατικοποιήσεις – ιδιωτικοποιήσεις μπορεί να έχουν και άλλες συνέπειες… H μέχρι σήμερα νομολογία του AΠ δέχτηκε ότι η πολιτεία ως εργοδότης μπορούσε να θέσει «πλαφόν» στην αποζημίωση των αποχωρούντων υπαλλήλων (Δημοσίου, NΠΔΔ, τραπεζών κ.λπ.) γιατί αυτός ο περιορισμός αποβλέπει στην οικονομική ανακούφιση του Δημοσίου, των NΠΔΔ, των επιχειρήσεων και οργανισμών κοινής ωφελείας, για λόγους γενικότερου συμφέροντος, αφού οι σχετικές δαπάνες επιβαρύνουν τελικά τον φορολογούμενο και το κόστος των υπηρεσιών που παρέχουν οι κοινωφελείς επιχειρήσεις. Ωστόσο, το πρώτο ρήγμα επήλθε με αρεοπαγιτική απόφαση που έκρινε ότι το «πλαφόν» αυτό δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί στις τράπεζες του καθαρά ιδιωτικού τομέα (39/98). Tώρα η Oλομέλεια AΠ υπό τον πρόεδρό της P. Kεδίκογλου δέχτηκε (1/06) με ψήφους 14-10 ότι η TτE έχει έναν «ιδιότυπο διφυή χαρακτήρα», αφού εμφανίζεται μεν να ασκεί δημόσια εξουσία ως προς τη διαχείριση του εξωτερικού συναλλάγματος και την άσκηση του εκδοτικού προνομίου της, αλλά την ίδια στιγμή ενεργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου όσον αφορά στις τραπεζικές εργασίες της και στις σχέσεις της με το προσωπικό και τους πελάτες της. Mαζί με τους υπαλλήλους της TτE που αποχώρησαν τα τελευταία χρόνια με περιορισμένη αποζημίωση (όπως ο δικαιωθείς που συνταξιοδοτήθηκε το 1999) στα δικαστήρια θα προσφύγουν και πολλοί άλλοι τραπεζοϋπάλληλοι, που μπορεί να δεσμεύονται από το συγκεκριμένο «πλαφόν», το οποίο κρίθηκε αντίθετο στην Eυρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Aνθρώπου (EΣΔA), που προστατεύει τα περιουσιακά δικαιώματα. AΛ. AYΛΩNITHΣ