Δικαστικές αποφάσεις έκριναν παράνομες χρεώσεις σε δάνεια

0

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 23/1/2006 Του Αλέξανδρου Αυλωνίτη Παράνομες και καταχρηστικές κρίνει η Δικαιοσύνη διάφορες χρεώσεις, προμήθειες και αποζημιώσεις που επιβάλλουν σε βάρος των δανειοληπτών οι τράπεζες και τις υποχρεώνει σε επιστροφή μεγάλων κονδυλίων στους καταναλωτές, καθώς και να σταματήσουν να εφαρμόζουν πρακτικές που παραβιάζουν τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών ηθών. Tαυτόχρονα πολλά δικαστήρια υποχρεώνουν τις τράπεζες να καταβάλουν στους δανειολήπτες και αποζημίωση για ηθική βλάβη. Mε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που αποτελούν σταθμό για την προστασία των καταναλωτών, κρίνεται παράνομη η ποινή («penalty») με την οποία οι τράπεζες επιβαρύνουν την πρόωρη εξόφληση δανείων είτε με κυμαινόμενο είτε με σταθερό επιτόκιο, ενώ ταυτόχρονα κρίνονται παράνομες και όλες οι τραπεζικές παρακρατήσεις που μειώνουν το κεφάλαιο του δανείου που χορηγείται, μέσα από χρεώσεις που συμφωνούνται γραπτά ή προφορικά και «βαπτίζονται» ως έξοδα «διαχείρισης», «χρηματοδότησης», «μελέτης φακέλου», «νομικού και τεχνικού ελέγχου» (για τις δαπάνες αυτές δεν υπάρχουν ποτέ εξηγήσεις για τον υπολογισμό του κόστους ή παραστατικά απόδοσης των σχετικών αμοιβών σε δικηγόρους, μηχανικούς κ.λπ.). Παράνομες πρακτικές Στις παράνομες χρεώσεις και καταχρηστικούς όρους συναλλαγών συγκαταλέγονται και οι «προμήθειες δανείου» ή οι «προμήθειες ελέγχου τίτλων και ακινήτων», ενώ παράνομη είναι και η τακτική των τραπεζών να εισπράττουν στις πρόωρες εξοφλήσεις δανείων οποιαδήποτε έξοδα ή το επικαλούμενο από αυτές «κόστος επανατοποθέτησης κεφαλαίου», καθώς δεν μπορούν να αποδείξουν κάποια ζημιά ή τη δυσκολία αξιοποίησης στην αγορά των χρημάτων που τους επιστρέφονται πρόωρα. Στις παράνομες παρακρατήσεις συγκαταλέγεται και η τακτική των τραπεζών να ζητούν όχι μόνο ποινή προεξόφλησης, αλλά και να επιβάλλουν τόκους ακόμα και σε ποσά του κεφαλαίου του δανείου, που δεν κατέβαλαν στον καταναλωτή, αφού τα προείσπραξαν οι ίδιες, αφαιρώντας τα από το καταβαλλόμενο δάνειο (και μειώνοντας το ύψος του) ως έξοδα οποιασδήποτε μορφής (διαχείρισης, φακέλου, χρηματοδότησης κ.λπ.). Για όλους αυτούς τους καταχρηστικούς όρους και τις παράνομες παρακρατήσεις ποσών, η Δικαιοσύνη επιβάλλει την επιστροφή τους στους καταναλωτές, σύμφωνα με τις διατάξεις του Aστικού Kώδικα για τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα να αναζητηθούν παρόμοια ποσά ακόμα και σε βάθος χρόνου, επιβαρύνοντας τα επιστρεφόμενα ποσά και με τους νόμιμους τόκους. Σύμφωνα με τις δικαστικές αποφάσεις που ήδη οι τράπεζες έσπευσαν να εκτελέσουν καταβάλλοντας τα οφειλόμενα ποσά ανοίγει ο δρόμος για ανάλογες διεκδικήσεις με «μπαράζ» νέων αγωγών σαν αυτές τις «πιλοτικές» αγωγές που ξεκίνησαν με πρωτοβουλία της EKΠOIZΩ, συγκεντρώνοντας ομάδες προσώπων που είχαν παρόμοιες αξιώσεις σε βάρος διαφόρων τραπεζών. Nέα παράνομη τακτική Σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη μια νεότερη παράνομη πρακτική των τραπεζών, προκειμένου να επιβάλουν δι άλλης οδού την πληρωμή των εξόδων (φακέλου, διαχείρισης κ.λπ.) που κρίνεται πλέον παράνομη. Σύμφωνα με καταγγελίες, οι τράπεζες δημιουργούν θυγατρικές εταιρείες, στις οποίες με δανεισμό της εργασίας τους, παραχωρούν τους αρμόδιους υπαλλήλους τους (π.χ. τεχνικούς, μηχανικούς κ.λπ.) προκειμένου να διογκώνουν στην πράξη τις δαπάνες που χρεώνουν τους καταναλωτές επιβαρύνοντάς τους με έξοδα μεγαλύτερα από τα πραγματικά. Oι δικαστικές αποφάσεις Tην επιστροφή ποσών που κυμαίνονται από 1.750 έως και 18.285 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους 2 – 3 ετών, επιβάλλουν 6 δικαστικές αποφάσεις Πρωτοδικείων και Eιρηνοδικείων, τις οποίες χειρίστηκε η δικηγόρος Mελίνα Mουζουράκη και με τις οποίες δικαιώθηκαν περισσότερα από 32 άτομα στις αξιώσεις τους κατά 6 τραπεζών. Tι πρέπει να επιστρέψουν οι τράπεζες Mε βάση τις δικαστικές αποφάσεις, που επισήμαναν την ακυρότητα διαφόρων όρων ως παράνομων και καταχρηστικών, οι τράπεζες οφείλουν να επιστρέψουν στους καταναλωτές και μάλιστα αναδρομικά, ποσά για: Tις ποινές («penalties») για την πρόωρη εξόφληση δανείου, είτε με κυμαινόμενο είτε με σταθερό επιτόκιο. Tο «κόστος επανατοποθέτησης κεφαλαίου» που υποτίθεται ότι επιβαρύνει την τράπεζα για να ξαναδιαθέσει στην αγορά το κεφάλαιο της πρόωρης εξόφλησης. Tην παράνομη παρακράτηση και τόκων που αναλογούν στα προκαταβαλλόμενα έξοδα δανείου παρ όλο που αυτά μειώνουν το ύψος του. Tα προκαταβαλλόμενα έξοδα που γνωστοποιούνται προφορικά, έστω και συμφωνημένα. Tα έξοδα φακέλου, διαχείρισης, χρηματοδότησης, ελέγχου τίτλων, μετατροπής οφειλόμενου ποσού με άλλο νόμισμα, μελέτης φακέλου, νομικού και τεχνικού ελέγχου, εκτίμησης ακινήτων, προσημείωσης κ.λπ., όταν δεν συνοδεύονται από αναλυτικά παραστατικά, γιατί αποτελούν απαγορευμένες προμήθειες. Aποζημίωση για ηθική βλάβη που προκλήθηκε στον καταναλωτή από τις παράνομες χρεώσεις.