Μόνιμο προσωπικό και αορίστου χρόνου

0

Των: Φωτεινης Καλλιρη – Ελλης Τριανταφυλλου Νέο εργασιακό μοντέλο στον «στενό» δημόσιο τομέα, το οποίο επί της ουσίας συνιστά δημιουργία υπαλλήλων δύο ξεχωριστών κατηγοριών, δηλαδή μόνιμο προσωπικό και αορίστου χρόνου, προανήγγειλε χθες ο πρωθυπουργός με στόχο τον εξορθολογισμό των πραγματικών αναγκών σε υπουργεία, νομαρχίες, δήμους και άλλες υπηρεσίες. Με τις αλλαγές, οι οποίες θα εφαρμοστούν από το 2009, δεν αίρεται η μονιμότητα, ούτε δυναμιτίζονται τα κεκτημένα δικαιώματα, όπως ρητώς διαβεβαιώνουν ανώτατα κυβερνητικά στελέχη, αλλά δίδεται η δυνατότητα πρόσληψης υπαλλήλων σε οργανικές θέσεις του Δημοσίου με συμβάσεις αορίστου χρόνου, οι οποίοι πλέον θα εξελίσσονται βαθμολογικώς. «Προτείνουμε τη δυνατότητα κάλυψης οργανικών θέσεων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, πάντα μέσω του ΑΣΕΠ, από υπαλλήλους που συνάπτουν συμβάσεις αορίστου χρόνου και όχι μόνο από μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους», τόνισε ο κ. Καραμανλής, υπογραμμίζοντας ότι θα προβλέπεται ρητά πότε και με ποιους όρους επιτρέπεται η κάλυψη οργανικών θέσεων του Δημοσίου από υπαλλήλους με τέτοιες συμβάσεις, όπως επίσης και η δυνατότητα εξέλιξής τους, κατ’ αναλογία των όσων ισχύουν για τους μόνιμους. Η πλειονότητα των βουλευτών της Ν.Δ. αποδέχθηκε ως αναγκαία την πρόταση. Διατυπώθηκαν, ωστόσο, και επιφυλάξεις, κυρίως από τον βουλευτή κ. Γ. Μανώλη, ο οποίος «διέκρινε» δυνατότητα μερικής άρσης της μονιμότητας για τους νεοπροσλαμβανομένους. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι αντιδράσεις της ΑΔΕΔΥ, όπου γίνεται λόγος για «ψαλίδισμα» της μονιμότητας και ανατροπή στο μέλλον της συντριπτικής πλειοψηφίας των θέσεων, οι οποίες πλέον θα καλύπτονται από υπαλλήλους με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Αντιθέτως, υπέρμαχος της πρότασης εμφανίστηκε ο κ. Θ. Κασσίμης, ο οποίος επισήμανε ότι με τη διάταξη δημιουργείται ένας νέος τύπος δημοσίου υπαλλήλου, ο οποίος θα λειτουργήσει ως ατμομηχανή για να βγει το καλό κομμάτι των υπαλλήλων. Ακόμη πιο ριζοσπαστικές θέσεις διατύπωσαν οι κ. Ν. Δένδιας και Κ. Τασσούλας, οι οποίοι τάχθηκαν υπέρ της άρσης της μονιμότητας με το επιχείρημα ότι εμποδίζεται η αποδοτικότητα των υπαλλήλων και ότι αυτή αποτελεί «λείψανο» άλλων εποχών. Ο κ. Μ. Βαρβιτσιώτης πρότεινε ως ενδιάμεση λύση να μην καταργηθεί η μονιμότητα στον κορμό του κράτους -για παράδειγμα στα υπουργεία- αλλά να καταργηθεί στις άλλες υπηρεσίες και να επιτραπεί η πρόσληψη υπαλλήλων όχι μόνο με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά και με συμβάσεις ορισμένης χρονικής διάρκειας. Σημειώνεται ότι σήμερα το 1/3 των δημοσίων υπαλλήλων απασχολούνται με συμβάσεις αορίστου χρόνου, είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, δεν λαμβάνουν εφάπαξ και δεν εξελίσσονται στην υπαλληλική ιεραρχία. Την άποψη ότι η συγκεκριμένη πρόταση ήδη προβλέπεται στο άρθρο 103 παρ. 8 του Συντάγματος και ότι ο κ. Καραμανλής την παρουσίασε «για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι κάτι γίνεται σε σχέση με τη μονιμότητα την οποία και ορθώς δεν θίγει», εξέφρασε ο κ. Ευ. Βενιζέλος. «Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται σε σχέσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου», σχολίαζαν, απαντώντας στον κ. Βενιζέλο, κυβερνητικοί κύκλοι.