Νομιμοποίηση καταπατήσεων ώς το 1975

0

Τανια Γεωργιοπουλου Σε ό,τι αφορά την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος και την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων, που τόσες αντεγκλήσεις είχε ξεσηκώσει στην προηγούμενη αναθεώρηση (2001), στην οποία η τότε αντιπολιτευόμενη Ν.Δ. είχε αντιταχθεί, ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής προτείνει δύο βασικές ρυθμίσεις. Η πρώτη πηγάζει από την επείγουσα ανάγκη, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού, ο χωροταξικός σχεδιασμός να συνδεθεί με τη χρήση των δασικών εκτάσεων. Η δυνατότητα αυτή πρέπει να ρυθμιστεί συνταγματικά. Μέχρι στιγμής, η χωροθέτηση δράσεων εντός των δασών και δασικών εκτάσεων –είτε πρόκειται για δημόσιες είτε για ιδιωτικές εργασίες, όπως λατομεία, αιολικά πάρκα, σταβλικές εγκαταστάσεις ή και χιονοδρομικά κέντρα– δεν υπακούει σε συγκεκριμένο χωροταξικό σχέδιο, με αποτέλεσμα οι παρεμβάσεις που γίνονται να είναι διάσπαρτες. Για παράδειγμα, πού πρέπει να γίνουν τα αιολικά πάρκα, ώστε να είναι αποδοτική η επένδυση για το σύνολο, ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις των κατοίκων; Η παρέμβαση εκτιμάται ότι μπορεί να οδηγήσει σε μια καταρχήν τακτοποίηση του τοπίου. Η δεύτερη ρύθμιση αφορά τη χρήση αποδεικτικών στοιχείων (κυρίως φωτογραφίες) του 1975, όταν δηλαδή άρχισε η εφαρμογή του Συντάγματος, για τον χαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων. Η συγκεκριμένη παρέμβαση έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς νομιμοποιεί τους πριν από το 1975 καταπατητές, χαρίζοντας δασικές εκτάσεις. Κύκλοι της δασικής υπηρεσίας τονίζουν ότι υπάρχει επαρκέστατη φωτογραφική απεικόνιση του 1960, ενώ σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν οι μετά το 1975 φωτογραφίες δικαιώνονται όλοι οι καταπατητές της περιόδου της δικτατορίας. Οπως χαρακτηριστικά τονίζει άνθρωπος που γνωρίζει καλά πώς κινείται το κύκλωμα αποχαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων, δεκαετίες τώρα στην Ελλάδα, «υπάρχουν οι ορατές αλλά και οι αόρατες καταπατήσεις». Υπάρχουν δηλαδή κτίρια και άλλες παρεμβάσεις που έχουν ήδη γίνει εντός δασικών εκτάσεων κατά παράβαση της νομοθεσίας και αποτελούν τις ορατές καταπατήσεις. Υπάρχουν όμως και συμβόλαια αγοραπωλησίας δασικών εκτάσεων (και άρα εξ ορισμού δημοσίων εκτάσεων) που αναμένουν τον αποχαρακτηρισμό ώστε να νομιμοποιηθεί η ιδιοκτησία και βέβαια να ακολουθήσει η αξιοποίηση.