Στα δύο για τον Λινό

0

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ Οταν ο υπουργός Δικαιοσύνης Αν. Παπαληγούρας καλούσε, λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημ. Λινό και του ζητούσε να ασκήσει αναίρεση σε υπόθεση του Χρηματιστηρίου, δεν φανταζόταν τι θα ακολουθούσε: Ο κ. Λινός πέταξε την «καυτή πατάτα» σε υφιστάμενό του, και ο υπουργός μόλις και γλίτωσε την καταδίκη της ολομέλειας του Αρείου Πάγου για αθέμιτη παρέμβαση. Αφορμή της κρίσης, που οδήγησε στην οριακή περίπτωση Μαρκογιαννάκη, αποτέλεσαν συγκεκριμένες ενέργειες και έρευνες του εισαγελέα, οι οποίες θεωρήθηκε ότι αμφισβητούσαν την κυβέρνηση, την αστυνομία και άλλους θεσμούς (ΕΥΠ) και διαμόρφωσαν κλίμα μιας ιδιότυπης «πολιτικο-δικαστικής βεντέτας». *Δικαστές και εισαγγελείς απέρριπταν το ενδεχόμενο ο εισαγγελέας να διατάσσει τις έρευνες με σκοπό να καταστεί πολιτικός πόλος, όπως υπονοούν, κάποιοι. «Εγώ δεν κάνω πολιτική, ούτε αναμειγνύομαι σε πολιτικές ή άλλου είδους κομματικές αντιπαραθέσεις», διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ο κ. Λινός. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. εισαγγελέας απολαμβάνει της εμπιστοσύνης των περισσότερων συναδέλφων του. Κάποιοι μάλιστα, υπενθύμιζαν με νόημα ότι την εντολή για κατεπείγουσα έρευνα στην υπόθεση των Πακιστανών έδωσε στον Δ. Λινό ο υπουργός Δικαιοσύνης. *Ταυτόχρονα, όμως, κάποιοι άλλοι δικαστές, ακόμη και ανώτατοι, διαφωνούσαν με την «πολυπραγμοσύνη» του σε υποθέσεις, που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από τοπικούς εισαγγελείς. Τηλεοπτικές αγάπες *Αλλοι, πάλι, του καταλογίζουν ότι επηρεάζεται υπερβολικά από συγκεκριμένες τηλεοπτικές εκπομπές και επιμένει να συνδιαλέγεται με πρόσωπα αμφισβητούμενης αξιοπιστίας (π.χ η περίπτωση Βαβύλη που ζητούσε προσωπικά από τον ίδιο εγγυήσεις για να παραδοθεί). *Αρκετοί δικαστές αλλά και πολιτικοί της αντιπολίτευσης εκτιμούν ότι η κυβερνητική επίθεση κατά Λινού αποδεικνύει την προσπάθεια της κυβέρνησης να ελέγξει τη Δικαιοσύνη. «Θέλουν τους δικαστές φοβισμένους, ομήρους στις επιλογές τους», έλεγαν στην «Κ.Ε.», ανώτεροι δικαστές, σχολιάζοντας και τις μαζικές διώξεις για το «πόθεν έσχες» που μπορεί να επεκταθούν τελικά σε περισσότερους από 800 δικαστές. *Σχεδόν, όλοι, όμως θεωρούν ότι η βεντέτα Λινού-Μαρκογιαννάκη δεν είναι προσωπική, αλλά πρωτίστως πολιτική. Υποκρύπτει την έντονη δυσαρέσκεια της κυβέρνησης, παρά τις επίσημες δηλώσεις στήριξης του εισαγγελέα, και έχει στόχο να του ασκήσει «πίεση». *Αυτό που φοβούνται περισσότερο κορυφαία κυβερνητικά στελέχη είναι, βεβαίως, η κατάληξη της έρευνας για τους Πακιστανούς. Οσον αφορά τις αιτιάσεις για δήθεν ολιγωρία των εισαγγελικών αρχών σε θέματα του Χρηματιστηρίου, η αλήθεια είναι ότι ο κ. Λινός κίνησε τις διαδικασίες ερευνών για τη ΔΕΚΑ. ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 15/01/2006