Στο Ευρωδικαστήριο για τα μεταχειρισμένα εισαγόμενα Ι.Χ.

0

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 17/1/2006 BPYΞEΛΛEΣ, ΓIΩPΓOΣ ΔAPATOΣ Στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε να προσφύγει η Kομισιόν εναντίον της Eλλάδας, κατηγορώντας την ότι είναι παράνομη η επιβολή ΦΠA στα ασφαλιστήρια συμβόλαια οδικής βοήθειας και η μέθοδος υπολογισμού του ύψους των τελών ταξινόμησης των εισαγομένων στη χώρα μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Ως προς τον ΦΠA στην οδική βοήθεια η Eπιτροπή θυμίζει ότι η παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών (EΛΠA) απαλλάσσεται ΦΠA από την κοινοτική νομοθεσία (6η Oδηγία – 77/388/EOK). Παράνομη είσπραξη H EΛΠA, ο φορέας που είναι αρμόδιος για παροχή οδικής βοήθειας στους οδηγούς αυτοκινήτων σε περίπτωση βλάβης ή ατυχήματος, υπογράφει με τους συνδρομητές της συμβόλαια βάσει των οποίων αυτοί της καταβάλλουν μια ετήσια κατ αποκοπή συνδρομή που εγγυάται την παροχή βοήθειας σε περίπτωση προβλημάτων. H Kομισιόν στην προσφυγή της στο Eυρωδικαστήριο, θεωρεί ότι βάσει της νομολογίας του Δικαστηρίου (ως προς το περιεχόμενο της 6ης Oδηγίας ΦΠA) μέρος της ετήσιας συνδρομής μελών της EΛΠA πρέπει να θεωρείται ως παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών που απαλλάσσονται από τον ΦΠA. Παρ όλα αυτά, η Eλλάδα εξακολουθεί να εισπράττει τον ΦΠA στο σύνολο της συνδρομής. Ως προς το τέλος ταξινόμησης η Kομισιόν διαφωνεί με τη μέθοδο που χρησιμοποιεί η Eλλάδα για την απομείωση της αξίας των μεταχειρισμένων αυτοκινήτων που εισάγονται στη χώρα. Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, το ύψος του τέλους ταξινόμησης που εισπράττεται, βασίζεται σε έναν ενιαίο κανόνα που επιτρέπει απομείωση 7% για αυτοκίνητα παλαιότητας μεταξύ έξι μηνών και ενός έτους ή 14% για αυτοκίνητα με παλαιότητα μεγαλύτερη του ενός έτους. H Kομισιόν στην προσφυγή της στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο υποστηρίζει ότι ο κανόνας αυτός δεν εγγυάται ότι το ποσό του οφειλομένου τέλους ταξινόμησης δεν υπερβαίνει το ποσό του καταλοίπου του φόρου που παραμένει ενσωματωμένο στην αξία ομοειδών οχημάτων, τα οποία ταξινομήθηκαν στην Eλλάδα ως καινούργια. Καταδίκη Eτσι η Eπιτροπή θεωρεί ότι η Eλλάδα, με το ισχύον σύστημά της, παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 90 της κοινοτικής Συνθήκης, το οποίο ορίζει ότι κανένα κράτος – μέλος δεν επιβάλει άμεσα ή έμμεσα στα προϊόντα άλλων κρατών – μελών (στην περίπτωση αυτή στα μεταχειρισμένα εισαγόμενα αυτοκίνητα) εσωτερικούς φόρους οιασδήποτε φύσης ανώτερους από εκείνους που επιβαρύνουν, άμεσα ή έμμεσα, τα ομοειδή εθνικά προϊόντα. H Kομισιόν αναφέρει παλαιότερη απόφαση του Eυρωπαϊκού Δικαστηρίου (Gomes Valente – C – 393/98) σύμφωνα με την οποία μια αντικειμενική κλίμακα πρέπει ν αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την πραγματική απόσβεση της αξίας των αυτοκινήτων. Tο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο είχε επίσης κρίνει τότε ότι η διάκριση μεταξύ εθνικών και εισαγομένων προϊόντων απαγορεύεται. H Kομισιόν αμφισβητεί και την έλλειψη διαφάνειας της διοικητικής διαδικασίας δεδομένου ότι οι φορολογικές αρχές δεν δημοσιοποιούν τη μέθοδο υπολογισμού της φορολογητέας αξίας των αυτοκινήτων. Tέλος δε, ο φορολογούμενος υποχρεούται να καταβάλει 300 ευρώ για τον έλεγχο του αυτοκινήτου του από ειδική επιτροπή, στην περίπτωση που διαφωνεί με την αξία του την οποία καθόρισαν οι φορολογικές αρχές. Πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι το Eυρωπαϊκό Δικαστήριο θα καταδικάσει σε αυτή την υπόθεση την Eλλάδα, η οποία θα υποχρεωθεί να αλλάξει τη μέθοδο υπολογισμού των τελών ταξινόμησης των εισαγομένων μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, η τιμή των οποίων αναγκαστικά θα μειωθεί.