ΒΑΣΙΛΗΣ ΞΗΡΟΣ: Τριάμισι χρόνια μετά είπε την αλήθεια του – Εσπασε τη σιωπή του αμνού

0

Ηταν το σιωπηλό πρόσωπο της πρωτοβάθμιας δίκης. Ακόμα και τη στιγμή που επιχείρησε, κομπιάζοντας -σχεδόν συλλαβίζοντας- να ασκήσει το ιερό δικαίωμα της απολογίας, διεκόπη βάναυσα. Καταδικάστηκε σε 25ετή κάθειρξη, χωρίς καν να ακουστεί. Τριάμισι χρόνια μετά τη σύλληψή του, χθες, ήταν η ώρα του Βασ. Ξηρού, του Βενιαμίν από τους τρεις αδελφούς που καταδικάστηκαν ως μέλη της 17Ν, να σταθεί όρθιος μέσα στη δικαστική αίθουσα και να πει τη δική του αλήθεια «κι όχι αυτή που με έβαλαν να υπογράψω απειλώντας για τη ζωή του αδελφού μου». Στηρίζοντας την ένσταση περί ακυρότητας της προδικασίας, την οποία είχαν αναπτύξει και οι συνήγοροί του, ο Βασ. Ξηρός ήταν ξεκάθαρος στη διατύπωσή του: «Αυτές οι καταθέσεις είναι όλες ψεύτικες, δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Γι’ αυτό ζητώ να απορριφθούν». Αυτό που οι δικηγόροι του (Ράνια Καραμπλιάνη, Δημ. Λούβρης) ανέπτυξαν σε νομικά στέρεα βάση, ο ίδιος περιέγραψε με τον δικό του τρόπο. Η πρεμιέρα του Βασ. Ξηρού άργησε κατά μια… δίκη. Και εξήγησε πως «ένα παιδί με υποτυπώδη σχολική μόρφωση, όπως είπε η συνήγορός του κ. Καραμπλιάνη, που γραφή και ανάγνωση ίσως να μαθαίνει και τώρα μέσα στη φυλακή, ένας απλός τεχνίτης, άνθρωπος με ευαισθησίες και καμία πολιτική δράση», βρέθηκε να υπογράφει μια χειμαρρώδη μαρτυρία-ομολογία ενοχής που «φωτοτυπήθηκε και παρουσιάστηκε ταυτοχρόνως ως απολογία κατηγορουμένου». Και μίλησε για το «έλα για μια απλή κατάθεση», στις 15/7/02, που μετατράπηκε «σε απομόνωση επί πολλές ώρες». Και μετά «με πιέσανε πολύ με τον αδερφό μου τον Σάββα ειδικά, ήθελαν να υπογράψω ένα χαρτί, και μου λέγανε για τον Σάββα, που έχουμε και ιδιαίτερη σχέση, ότι "πρέπει να τον βοηθήσεις γιατί δεν θα βγει ζωντανός από ‘κεί και πέρα μέσα" και τέτοια πράγματα. Με είχαν ώρες άυπνο. Μου έλεγαν "καλύτερα να μην έχεις δικηγόρο άμα θες να πάει καλά κι ο αδερφός σου". Και υπέγραψα αυτή την κατάθεση, η οποία με ακολουθεί μέχρι σήμερα. Μετά με πήγαν Αθήνα, χωρίς να με έχουν αφήσει να κοιμηθώ, σε ένα γραφείο νύχτα-μέρα, μου φέρανε πάλι να υπογράψω και μου είπαν "δεν είναι τίποτα, μια κατάθεση πάλι, πρέπει να την υπογράψεις". Στην ανακρίτρια δεν ένιωσα καμία διαφορά απ’ ό,τι όταν ήμουν στην Αστυνομία, οι ίδιοι αστυνομικοί ήταν παρόντες, πάλι σ’ αυτούς θα γύριζα, το ίδιο περιβάλλον επικρατούσε». Ο Ιππ. Μυλωνάς, συνήγορος του Βασ. Τζωρτζάτου, επιχειρηματολόγησε στη συνέχεια περί της ακυρότητας της προδικασίας, μιλώντας για «ομολογίες» που στηρίχθηκαν σε «ψυχική και σωματική βία», ενώ αναφέρθηκε επί μακρόν στα «άγρια βασανιστήρια που υπέστη ο κ. Τζωρτζάτος, για την κακοποίησή του από αστυνομικούς, για τα σημάδια που είχε σε όλο του του κορμί» και για τα οποία υπέβαλε και σχετική μήνυση. Στο ξεκίνημα μάλιστα της τοποθέτησής του, ζήτησε από τον Δημ. Κουφοντίνα να του ξεκαθαρίσει «αν θεωρεί σκόπιμο να ασκήσει κριτική στα εγκλήματα της Αστυνομίας κατά τη διάρκεια της προδικασίας. Εδώ θα έλεγα ότι είναι ελλιπής η τοποθέτησή του, αν δεν μου έχει διαφύγει κάτι. Δεν έχω καταλάβει αν αυτές οι "ομολογίες", όπως γραφει σε συνέντευξή του, θεωρεί ότι είναι αληθινές ή έχουν υφαρπαγεί από τους συγκατηγορουμένους οι υπογραφές τους και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Βεβαίως όταν μιλάμε, όπως και ο ίδιος έχει πει ότι είναι μια ιστορική πολιτική δίκη, ο ομιλών έχει μιλήσει για μια πολιτική ποινική δίκη, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να υπάρχει τοποθέτηση και του συγκεκριμένου κατηγορούμενου». ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «Σας παρακαλώ, ας αφήσουμε τον κ. Κουφοντίνα να μας τα πει όταν θα έρθει η σειρά του». Κουφοντίνας: «Είναι λόγος ακυρότητας προφανώς». Κ.ΚΑΤ-ΠΑΝ.ΣΤ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/01/2006