spot_img
ΑρχικήLaw NewsQ & A σχετικά με τον Kανονισμό για τις συσκευασίες και τα...

Q & A σχετικά με τον Kανονισμό για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας

Γιατί πρέπει να αναλάβουμε δράση για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας; 

Η συσκευασία έχει μεγάλο αντίκτυπο στο περιβάλλον. Συνιστά έναν από τους κύριους χρήστες παρθένων υλικών, τα απορρίμματά της ρυπαίνουν τον αέρα και το έδαφος, ενώ αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ των θαλάσσιων απορριμμάτων. Παρόλο που τα ποσοστά ανακύκλωσης έχουν αυξηθεί στην ΕΕ, ο όγκος των παραγόμενων απορριμμάτων αυξάνεται ταχύτερα από την ανακύκλωση, με αύξηση άνω του 20 % κατά τα τελευταία 10 έτη, ιδίως όσον αφορά τα παραγόμενα απορρίμματα από συσκευασίες μίας χρήσης. Χωρίς τη θέσπιση περαιτέρω μέτρων, ο όγκος των παραγόμενων πλαστικών αποβλήτων αναμένεται να αυξηθεί κατά 46 % έως το 2030 και κατά 61 % έως το 2040 σε σύγκριση με το 2018[1].

Η παραγωγή συσκευασιών και η διαχείριση των απορριμμάτων συσκευασίας είναι ένας οικονομικά πολύπλοκος και σημαντικός τομέας, με συνολικό κύκλο εργασιών 370 δισ. ευρώ στην ΕΕ. Ως εκ τούτου, η σημασία του ρόλου και των δυνατοτήτων του τομέα αυτού στη μετατροπή της Ευρώπης σε μια καθαρή, βιώσιμη, κυκλική οικονομία, σύμφωνα με τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας, είναι μεγάλη.

Η ισχύουσα οδηγία για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας που θεσπίστηκε το 1994 δεν κατόρθωσε να μειώσει τις αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της συσκευασίας. Σε αυτές περιλαμβάνονται η υπερβολική χρήση περιττών συσκευασιών· η αύξηση των ποσοτήτων μη ανακυκλώσιμων συσκευασιών εντός του μείγματος συσκευασιών· οι επισημάνσεις που προκαλούν σύγχυση και δυσχεραίνουν τη διαλογή για τους καταναλωτές· και η πολύ χαμηλή χρήση ανακυκλωμένου περιεχομένου στις πλαστικές συσκευασίες, γεγονός που σημαίνει τεράστια απώλεια πολύτιμων πόρων.

Πώς θα συμβάλει η πρόταση στους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας όσον αφορά την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη μείωση της ρύπανσης και την ενίσχυση της κυκλικής οικονομίας; 

Η αποδοτικότερη χρήση των υλικών, μέσω της ενίσχυσης της χρήσης ανακυκλωμένων υλικών αντί πρωτογενών πρώτων υλών, και μέσω της στήριξης της κυκλικής οικονομίας, θα βοηθήσει την αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από τη χρήση των φυσικών πόρων, θα συμβάλει στην επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050, καθώς και στην ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας. Θα μειώσει επίσης τις εξαρτήσεις μας από τις πρώτες ύλες και τα ορυκτά καύσιμα, θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά μας και θα προωθήσει την ανοικτή στρατηγική αυτονομία μας, καθιστώντας την οικονομία της ΕΕ πιο ανθεκτική στις διαταραχές στις παγκόσμιες αξιακές αλυσίδες.

Η εφαρμογή όλων των μέτρων της πρότασης θα μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τις συσκευασίες το 2030 σε 43 εκατομμύρια τόνους, σε σύγκριση με 66 εκατομμύρια τόνους στο σενάριο διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης. Θα φέρει τον τομέα σε τροχιά κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 και θα τον ευθυγραμμίσει με τους στόχους της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας για μηδενική ρύπανση έως το 2050. Η χρήση νερού θα μειωθεί κατά 1,1 εκατομμύρια m3. Το κόστος της περιβαλλοντικής ζημίας για την οικονομία και την κοινωνία θα μειωθεί κατά 6,4 δισ. ευρώ σε σχέση με τη γραμμή βάσης για το 2030.

Τα μέτρα για το ανακυκλωμένο περιεχόμενο μπορούν από μόνα τους να μειώσουν τις απαιτήσεις της ΕΕ σε ορυκτά καύσιμα κατά 3,1 εκατομμύρια τόνους ετησίως (περίπου ¼ των ορυκτών καυσίμων που απαιτούνται επί του παρόντος για την παραγωγή πλαστικών συσκευασιών).

Επιπλέον, η πρόταση αποσκοπεί στη βελτίωση της ανακυκλωσιμότητας των συσκευασιών, γεγονός που θα συμβάλει στην αύξηση του συνολικού ποσοστού ανακύκλωσης συσκευασιών από 66,5 % το 2018 σε 73 % το 2030 (η υγειονομική ταφή μειώνεται από 18,7 % σε 9,6 %).

Τι θα παρατηρήσουν οι καταναλωτές σε σχέση με την παρούσα πρόταση; 

Η ανακυκλωσιμότητα όλων των συσκευασιών, μεταξύ άλλων μέσω νέων προτύπων σχεδιασμού, θα επιτρέψει στους καταναλωτές να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στη μείωση των απορριμμάτων.

Η πρόταση θα διασφαλίσει επίσης ότι οι καταναλωτές θα μπορούν να παίρνουν ορισμένα προϊόντα σε επαναχρησιμοποιήσιμες ή επαναπληρούμενες συσκευασίες ή χωρίς συσκευασία. Για τον σκοπό αυτό, η πρόταση περιλαμβάνει υποχρεωτικούς στόχους επαναχρησιμοποίησης ή επαναπλήρωσης, ενώ απαγορεύει τη χρήση ορισμένων τύπων περιττών συσκευασιών (π.χ. συσκευασίες μίας χρήσης για φρούτα και λαχανικά, συσκευασίες μίας χρήσης σε εστιατόρια και καφετέριες όταν οι καταναλωτές τρώνε στον χώρο του καταστήματος, μικρές συσκευασίες μίας χρήσης σε ξενοδοχεία).

Επίσης, οι σημάνσεις για τους καταναλωτές θα είναι σαφείς και θα διευκολύνουν την ανακύκλωση των απορριμμάτων. Πολύ συχνά, οι καταναλωτές δεν γνωρίζουν σε ποιον κάδο ανακύκλωσης πρέπει να πεταχτεί μια συσκευασία. Η πρόταση θα άρει αυτή τη σύγχυση, καθώς κάθε συσκευασία θα φέρει σήμανση στην οποία θα αναγράφεται το υλικό της συσκευασίας και η ροή αποβλήτων στην οποία πρέπει να διοχετευτεί. Οι περιέκτες απορριμμάτων θα φέρουν την ίδια σήμανση. Τα ίδια σύμβολα θα χρησιμοποιούνται σε όλη την ΕΕ.

Για την προώθηση της επαναχρησιμοποίησης ή της επαναπλήρωσης των συσκευασιών, θα ισχύουν υποχρεωτικοί στόχοι σε επίπεδο ΕΕ για τις εταιρείες όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση ή την επαναπλήρωση συσκευασιών, για παράδειγμα γευμάτων σε πακέτο ή ποτών. Θα εφαρμοστεί επίσης κάποιος βαθμός τυποποίησης των τύπων συσκευασίας και σαφής σήμανση των επαναχρησιμοποιήσιμων συσκευασιών.

Η πρόταση προβλέπει επίσης συστήματα υποχρεωτικής παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής συσκευασιών για τις πλαστικές φιάλες και τα κουτιά αλουμινίου.

 

Πώς βοηθά η πρόταση τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις; 

Τα προτεινόμενα μέτρα ελέγχθηκαν ειδικά για τις επιπτώσεις τους στις ΜΜΕ. Η συσκευασία συνιστά μια αναπτυσσόμενη και καινοτόμο αγορά, και οι ΜΜΕ είναι σε πολλή καλή θέση για να επιτύχουν την πράσινη μετάβαση. Τα προτεινόμενα μέτρα θα τους προσφέρουν προβλεψιμότητα και ασφάλεια δικαίου, επιτρέποντας την τεχνολογική πρόοδο και μειώνοντας το κόστος μέσω συνεκτικότερων κανόνων σε επίπεδο ΕΕ στον τομέα της συσκευασίας.

Στις περιπτώσεις για τις οποίες θα αναμένονταν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις, η πρόταση προτείνει εξαιρέσεις για τις ΜΜΕ, όσον αφορά τους στόχους επαναχρησιμοποίησης ή την απαγόρευση των συσκευασιών μίας χρήσης στα εστιατόρια. Η Επιτροπή θα καταρτίσει επίσης κατευθυντήριες γραμμές για να βοηθήσει τις ΜΜΕ να συμμορφωθούν με τους νέους κανόνες.

Τα προτεινόμενα μέτρα αναμένεται επίσης να οδηγήσουν στη δημιουργία 600.000 θέσεων εργασίας χαμηλής και υψηλής ειδίκευσης σε καινοτόμες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Οι θέσεις εργασίας θα αφορούν την εφοδιαστική, τη συντήρηση των υποδομών για την παραλαβή των επιστροφών, τη διανομή και την επαναπλήρωση στο λιανικό εμπόριο, καθώς και τον σχεδιασμό των αλυσίδων συσκευασίας και εφοδιασμού. 

 

Πώς σκοπεύει ο νέος κανονισμός να αντιμετωπίσει τα απορρίμματα συσκευασίας;

Η πρόληψη των απορριμμάτων βρίσκεται στο επίκεντρο των προτεινόμενων κανόνων για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας. Το κύριο μέτρο για την ανάσχεση της ανοδικής τάσης της παραγωγής απορριμμάτων συσκευασίας είναι ο στόχος κατά κεφαλήν μείωσης κατά 15 % έως το 2040 ανά κράτος μέλος, σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2018. Αυτό θα οδηγούσε σε συνολική μείωση των αποβλήτων στην ΕΕ κατά σχεδόν 37 % σε σύγκριση με ένα σενάριο χωρίς αλλαγή της νομοθεσίας. Ο στόχος θα επιτευχθεί σταδιακά (μείωση κατά 5 % σε σύγκριση με τα στοιχεία του 2018 έως το 2030 και κατά 10 % έως το 2035).

Για την επίτευξη αυτού του στόχου, ο κανονισμός προτείνει μέτρα σε επίπεδο ΕΕ, όπως η αύξηση της επαναχρησιμοποίησης και της επαναπλήρωσης, η ελαχιστοποίηση των συσκευασιών και η απαγόρευση των συσκευασιών που θα μπορούσαν να αποφευχθούν για ορισμένες χρήσεις, όπως οι φιάλες σαμπουάν και άλλες μικρές συσκευασίες σε ξενοδοχεία ή οι συσκευασίες μίας χρήσης όταν οι καταναλωτές τρώνε στον χώρο ενός εστιατορίου ή μιας καφετέριας. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να συμπληρωθούν με περαιτέρω εθνικά μέτρα, τα οποία θα αποφασίσουν τα κράτη μέλη. Η πρόταση προτείνει, για παράδειγμα, συστήματα παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής συσκευασιών για επαναχρησιμοποιήσιμες συσκευασίες, οικονομικά κίνητρα όπως χρέωση για συσκευασίες μίας χρήσης, ή πληροφόρηση των καταναλωτών σχετικά με το κόστος της συσκευασίας ενός προϊόντος, καθώς και υποχρεώσεις των εταιρειών να διαθέτουν ορισμένα πρόσθετα προϊόντα μέσω συστημάτων επαναχρησιμοποίησης ή επαναπλήρωσης, π.χ. απορρυπαντικά ή άλλα προϊόντα, για τα οποία η πρόταση δεν προτείνει υποχρεωτικούς στόχους.

Πώς θα αντιμετωπίσουν τα προτεινόμενα μέτρα τη χρήση πλαστικών συσκευασιών; 

Η χρήση πλαστικών στις συσκευασίες αντιμετωπίζεται μέσω τριών προτεινόμενων δράσεων:

  • Προώθηση των συσκευασιών πολλαπλών χρήσεων που θα αντικαταστήσουν τις πλαστικές συσκευασίες μίας χρήσης. Η εκτίμηση επιπτώσεων δείχνει ότι, ακόμη και αν οι συσκευασίες πολλαπλών χρήσεων παράγονται από πλαστικό που είναι πιο βαρύ από τις συσκευασίες μίας χρήσης (από χαρτί, πλαστικό ή άλλο υλικό), θα σημειωθεί συνολικά σημαντική μείωση των απορριμμάτων και των αρνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
  • Απαγόρευση ορισμένων τύπων περιττών συσκευασιών, οι περισσότερες από τις οποίες είναι πλαστικά μίας χρήσης (π.χ. μικρές συσκευασίες μίας χρήσης για σαμπουάν σε ξενοδοχεία, ομαδοποιημένες συσκευασίες κουτιών ποτών, συσκευασίες μίας χρήσης σε εστιατόρια και καφετέριες).
  • Υποχρεωτικά ποσοστά συμπερίληψης ανακυκλωμένου πλαστικού σε νέες πλαστικές συσκευασίες. Αυτό θα συμβάλει στην ανακύκλωση κλειστού βρόχου, στη μετατροπή των πλαστικών αποβλήτων σε πολύτιμο πόρο και στη μείωση της χρήσης πρωτογενών φυσικών πόρων, τόσο ορυκτών όσο και βιολογικής βάσης.

Πώς θα προωθήσει η πρόταση την επαναχρησιμοποίηση και την επαναπλήρωση των συσκευασιών; 

Ελλείψει ρυθμίσεων και πολιτικών για την προστασία των αγορών επαναχρησιμοποίησης και επαναπλήρωσης σε ολόκληρη την ΕΕ, σημειώθηκε απότομη μείωση των επαναχρησιμοποιήσιμων συσκευασιών κατά τα τελευταία 20 έτη[2]. Η Επιτροπή προτείνει ισχυρά μέτρα για την επανόρθωση αυτής της κατάστασης:

  • Υποχρεωτικοί στόχοι σε επίπεδο ΕΕ για τις επιχειρήσεις, ώστε να διασφαλίζεται ότι μέρος των προϊόντων τους παρέχονται σε επαναχρησιμοποιήσιμες ή επαναπληρούμενες συσκευασίες. Το μέτρο αυτό προτείνεται για τους τομείς στους οποίους ενδείκνυται περισσότερο. Έως το 2030 το 20 % και έως το 2040 το 80 % των κρύων και ζεστών ποτών θα πρέπει να πωλούνται σε δοχεία που αποτελούν μέρος ενός συστήματος επαναχρησιμοποίησης, ή θα δίνεται η δυνατότητα στους καταναλωτές να φέρνουν τα δικά τους δοχεία για επαναπλήρωση. Για παράδειγμα, τα σημεία λιανικής πώλησης μπύρας θα πρέπει να πωλούν το 10 % των προϊόντων τους σε επαναπληρούμενα δοχεία έως το 2030 και το 20 % έως το 2040. Για τα έτοιμα γεύματα σε πακέτο από εστιατόρια, οι στόχοι θα είναι 10 % το 2030 και 40 % το 2040. Το 10 % των συσκευασιών μεταφοράς στο πλαίσιο του ηλεκτρονικού εμπορίου θα πρέπει να είναι επαναχρησιμοποιήσιμες έως το 2030 και το 50 % έως το 2040.
  • Ορισμένος βαθμός τυποποίησης των επαναχρησιμοποιήσιμων τύπων συσκευασίας, για παράδειγμα φιάλες ποτών, και διευκρινίσεις σχετικά με τον σχεδιασμό των συστημάτων επαναχρησιμοποίησης και επαναπλήρωσης με βάση τις βέλτιστες πρακτικές.
  • Επισήμανση επαναχρησιμοποιήσιμων συσκευασιών (π.χ. εικονογράμματα που υποδεικνύουν τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης) που βοηθά τους καταναλωτές να κάνουν τεκμηριωμένες επιλογές.

Σύμφωνα με έρευνες της Επιτροπής, οι στόχοι αυτοί συνάδουν με τις προσδοκίες των πολιτών και θα παράσχουν στον τομέα της συσκευασίας την ασφάλεια δικαίου και τον χρόνο για τις αναγκαίες προσαρμογές στην αλυσίδα εφοδιασμού. Η Επιτροπή προτείνει επίσης εξαιρέσεις από τους στόχους αυτούς, για παράδειγμα για τα πολύ μικρά καταστήματα.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να ενθαρρύνουν τη δημιουργία συστημάτων επαναχρησιμοποίησης και επαναπλήρωσης και να λάβουν πρόσθετα μέτρα, όπως συστήματα παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής συσκευασιών για επαναχρησιμοποιήσιμες συσκευασίες, οικονομικά κίνητρα, υποχρεώσεις των εταιρειών να διαθέτουν ορισμένα πρόσθετα προϊόντα μέσω συστημάτων επαναχρησιμοποίησης ή επαναπλήρωσης, π.χ. απορρυπαντικά ή άλλα προϊόντα, για τα οποία η πρόταση δεν προτείνει υποχρεωτικούς στόχους.

Πώς θα συμβάλει η πρόταση στην άρση των φραγμών όσον αφορά τη συσκευασία; 

Ένας από τους βασικούς στόχους της πρωτοβουλίας είναι να καταστούν όλες οι συσκευασίες ανακυκλώσιμες έως το 2030 με οικονομικά βιώσιμο τρόπο. Το κύριο μέτρο για την αύξηση της ανακυκλωσιμότητας είναι ο καθορισμός κριτηρίων σχεδιασμού με τα οποία θα πρέπει να συμμορφώνονται όλες οι συσκευασίες ώστε να διασφαλίζεται ότι είναι ανακυκλώσιμες. Αυτό ισχύει για όλα τα υλικά συσκευασίας και θα συμπληρωθεί από ένα σύστημα που θα επαληθεύει ότι οι συσκευασίες που διατίθενται στην αγορά είναι ανακυκλώσιμες. Αυτό θα συμβάλει στην αύξηση του συνολικού ποσοστού ανακύκλωσης και αποτελεί επίσης προϋπόθεση για τη μετατροπή των ανακυκλωμένων συσκευασιών σε δευτερογενείς πρώτες ύλες υψηλής ποιότητας με σκοπό την παραγωγή νέων προϊόντων. 

Επιπλέον, όσον αφορά τα πλαστικά, στην πλειονότητα των κρατών μελών τα ποσοστά ανακύκλωσης πλαστικών αποβλήτων είναι χαμηλά και τα ανακυκλωμένα απόβλητα χρησιμοποιούνται μόνο σε εφαρμογές χαμηλής ποιότητας. Προκειμένου να δημιουργηθεί μια ελκυστική αγορά για τις δευτερογενείς πρώτες ύλες, η πρόταση καθορίζει υποχρεωτικά ποσοστά συμπερίληψης ανακυκλωμένου πλαστικού στις νέες πλαστικές συσκευασίες. Οι εν λόγω νομικοί στόχοι μπορούν να μετατρέψουν τα πλαστικά απόβλητα σε πολύτιμο προϊόν, όπως καταδεικνύεται από την εμπειρία μας όσον αφορά τους στόχους ανακυκλωμένου περιεχομένου για τις φιάλες PET που προβλέπονται στην οδηγία της ΕΕ για τα πλαστικά μίας χρήσης.

Πώς θα βελτιώσει η πρόταση την ασφάλεια των συσκευασιών, ιδίως τρόφιμα; 

Η πρόταση περιλαμβάνει διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων των επιβλαβών ουσιών (π.χ. βαρέα μέταλλα) στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των συσκευασιών, από την παραγωγή έως τη χρήση και έως το τέλος του κύκλου ζωής τους.

Οι πλέον επιβλαβείς ουσίες θα καταργηθούν τελικά στην ΕΕ όσον αφορά τη συσκευασία των καταναλωτικών προϊόντων. Άλλες «ουσίες που προκαλούν ανησυχία» οι οποίες περιέχονται στο υλικό συσκευασίας θα ελαχιστοποιηθούν έτσι ώστε οι συσκευασίες και τα υλικά που ανακυκλώνονται από τις συσκευασίες να μην έχουν δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους.

Οι υποχρεώσεις επαναχρησιμοποίησης θα ισχύουν για τομείς που επιλέγονται μετά από διεξοδικές διαβουλεύσεις, δεδομένου ότι η επιλογή πολλαπλής χρήσης πληροί τις λειτουργικές απαιτήσεις του περιορισμού / της καθαριότητας, της υγείας/υγιεινής και της ασφάλειας.

Η υφιστάμενη ειδική νομοθεσία για την ασφάλεια των τροφίμων, για παράδειγμα σχετικά με τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, ή τα πρότυπα υγιεινής θα εφαρμόζονται επίσης πλήρως σε όλες τις συσκευασίες, είτε πρόκειται για συσκευασίας μίας χρήσης είτε για συσκευασίες πολλαπλών χρήσεων. 

 

Πώς θα συμβάλει η πρόταση στη διαλογή των απορριμμάτων συσκευασίας; 

Η πρόταση θα άρει τη σύγχυση σχετικά με το ποια συσκευασία ανήκει σε ποιον κάδο ανακύκλωσης. Κάθε συσκευασία θα φέρει σήμανση, πιθανότατα με το ίδιο εικονόγραμμα σε ολόκληρη την ΕΕ, στην οποία θα εμφαίνεται το υλικό από το οποίο αποτελείται η συσκευασία, καθώς και σε ποια ροή αποβλήτων αυτή θα πρέπει να διοχετεύεται. Οι περιέκτες απορριμμάτων θα φέρουν την ίδια σήμανση. Έτσι θα είναι αμέσως αντιληπτό πού θα πρέπει να διοχετεύεται κάθε είδος συσκευασίας, με τη χρήση των ίδιων συμβόλων σε ολόκληρη την ΕΕ. Επιπλέον, θα αρθεί η σύγχυση σχετικά με την ορθή διάθεση βιοαποδομήσιμων πλαστικών, καθώς θα σχεδιαστεί ένας πολύ μικρός κατάλογος προϊόντων για λιπασματοποίηση, ενώ τα υπόλοιπα θα πρέπει να διοχετεύονται στην ανακύκλωση υλικών.

 

Πώς θα επηρεάσουν οι νέοι κανόνες τις επιχειρήσεις που κατασκευάζουν συσκευασίες και εκείνες που διαχειρίζονται τα απορρίμματα συσκευασίας; 

Η μετάβαση σε έναν πιο βιώσιμο τομέα συσκευασίας συνεπάγεται διαρθρωτικές αλλαγές. Οι θέσεις εργασίας στην παραγωγή συσκευασιών μίας χρήσης θα μειωθούν σημαντικά, αλλά θα δημιουργηθούν πολύ περισσότερες νέες θέσεις εργασίας στα συστήματα συσκευασίας πολλαπλών χρήσεων και στην ανακύκλωση. Συνολικά, σύμφωνα με την οικονομική μοντελοποίηση της Επιτροπής, το νέο σύστημα συσκευασίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε περίπου 600.000 νέες θέσεις εργασίας στον τομέα της επαναχρησιμοποίησης έως το 2030. Από οικονομική άποψη, αναμένεται εξοικονόμηση περίπου 47,2 δισ. ευρώ στην ΕΕ. Κατά μέσο όρο, κάθε πολίτης της ΕΕ θα μπορούσε να εξοικονομήσει 100 ευρώ ετησίως, εάν η εξοικονόμηση μεταφερθεί στο επίπεδο των καταναλωτών.

 

Τι θα σημαίνει η πρόταση για τους διεθνείς εμπορικούς εταίρους; 

Τα μέτρα θα ισχύουν εξίσου για τα εγχώρια και τα εισαγόμενα προϊόντα. Οι Ευρωπαίοι και οι μη Ευρωπαίοι παραγωγοί θα υπόκεινται στις ίδιες απαιτήσεις.

Δεδομένου ότι η προτεινόμενη πρωτοβουλία θα αποσκοπεί στην περαιτέρω εναρμόνιση, θα διευκολύνει επίσης τις εισαγωγές από χώρες εκτός της ΕΕ, οι οποίες δεν θα χρειάζεται να συμμορφώνονται με αποκλίνουσες απαιτήσεις μεταξύ των κρατών μελών. Τρίτες χώρες (πιο πρόσφατα ο Καναδάς, οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα), στο πλαίσιο των τακτικών συζητήσεων για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο, υπογράμμισαν την επιθυμία τους να υπάρξει μεγαλύτερη εναρμόνιση στην Ευρώπη — ιδίως όσον αφορά τη σήμανση και τους κανόνες για τις συσκευασίες μίας χρήσης. Έχουν επίσης επισημάνει ότι τα υφιστάμενα διαφορετικά καθεστώτα στις χώρες της ΕΕ συνεπάγονται περιττό κόστος για τις επιχειρήσεις τους που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη.

Lawjobs