Εκδήλωση για τον Τρύφωνα Κουταλίδη στο Μέγαρο Μουσικής (14/03/2013)

0

Σε μια εμβληματική προσωπικότητα του ελληνικού και διεθνούς νομικού κόσμου, τον Τρύφωνα Κουταλίδη, είναι αφιερωμένη η εκδήλωση που θα φιλοξενηθεί την Πέμπτη 14 Μαρτίου, στις 7 το απόγευμα, στο Μέγαρο Μουσικής.  Ενταγμένη στο φόρουμ ιδεών Megaron Plus η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Δικηγορική Εταιρεία Κουταλίδη.

Ο Τρύφων Ι. Κουταλίδης, δικηγόρος με σημαντικό συγγραφικό έργο, νομικό και μη, αρθρογράφησε για χρόνια στο «Βήμα» με το ψευδώνυμο Παπινιανός (από τον ρωμαίο αναμορφωτή του δικαίου τον οποίο δολοφόνησε ο Καρακάλας το 212 μ.Χ.) για όλα σχεδόν τα σημαντικά θέματα της οικονομικής, κοινωνικής και επιχειρηματικής πραγματικότητας.

Για το έργο και την προσωπικότητά του θα μιλήσουν, με τον συντονισμό του δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Alpha Bank κ. Γιάννης Κωστόπουλος, ο δικηγόρος κ. Λεωνίδας Γεωργόπουλος, ο επιχειρηματίας κ. Αθανάσιος Λασκαρίδης καθώς και, από τη δικηγορική εταιρεία Κουταλίδη, ο Νίκος Κορίτσας και ο Νίκος Πιμπλής.

Με πρωτοβουλία της Δικηγορικής Εταιρείας Κουταλίδη, έναν χρόνο πλέον αφ’ ότου ο Παπινιανός σίγησε, το βιβλίο του «Ο δικηγόρος» επανεκδίδεται εμπλουτισμένο με ανέκδοτα κείμενά του και ορισμένα από τα άρθρα του, τα οποία  παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα.

«Ο δικηγόρος», που πρωτοεκδόθηκε το 2003, είναι μια ασυνήθιστη στα ελληνικά χρονικά καταγραφή της πλούσιας δικηγορικής εμπειρίας του Τρύφωνα Κουταλίδη, ένα παιδευτικό κείμενο για τις αρχές λειτουργίας της σύγχρονης δικηγορικής εταιρείας αλλά και μια πολύτιμη μαρτυρία για το πολιτικό, νομικό και επιχειρηματικό γίγνεσθαι της σύγχρονης Ελλάδας.

Απέκτησε αμέσως ιδιαίτερη σημασία επειδή προέρχεται από έναν από τους αφανείς πρωταγωνιστές της μεταπολιτευτικής περιόδου, συνοδοιπόρο του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Χρήστου Λαμπράκη, σύμβουλο του Αριστοτέλη Ωνάση, συνομιλητή και σύμβουλο ισχυρών προσωπικοτήτων της επιχειρηματικής και οικονομικής ζωής της χώρας.

Το Ωνάσειο Πανεπιστήμιο και η Ακαδημία Καραμανλή συνιστούν τους βασικούς άξονες της αφήγησης. Μέσα από την καταγραφή μιας πορείας που μετατρέπει σταδιακά τον νεοφερμένο ειδικό του αεροπορικού δικαίου σε πρωτοπόρο χειριστή των χρηματοδοτικών σχημάτων, τον νεαρό δικηγόρο της Ολυμπιακής σε προσωπικό σύμβουλο του Αριστοτέλη Ωνάση, τον δικηγόρο σε Πρόεδρο αργότερα της κρατικής πια Ολυμπιακής, είναι η πορεία της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα που καταγράφεται, είναι οι πολιτικές και οικονομικές σταθερές που βασανίζουν αυτόν τον τόπο, είναι το Δημόσιο ως λύση και ως πρόβλημα, είναι η ισορροπία ανάμεσα στο επιθυμητό και το εφικτό.

Το πέρασμα από  τον Ωνάση στον Καραμανλή, από την Εταιρεία στο Ιδρυμα, από το επιχειρηματικό συμφέρον στην αντίληψη για τη διαχείριση των κοινών, από το κέρδος στην προσφορά, γίνεται μέσα από τη σχολιασμένη και αναπόφευκτα υποκειμενική περιγραφή ανθρώπων και χαρακτήρων, καταστάσεων και γεγονότων, που φωτισμένα από το ιδιαίτερο φώς που τους δίνει η μαρτυρία του Τρύφωνα Κουταλίδη αποκτούν νόημα και εξηγούν πολλές από τις πτυχές των γεγονότων που η δημόσια καταγραφή τους αφήνει αναπάντητες.

Το ίδιο αυτό ενδιαφέρον, η ίδια προσέγγιση, πρακτική και ρεαλιστική, καταγράφεται επίσης στη θεματολογία των άρθρων που υπέγραφε ως Παπινιανός: οι ιδιωτικοποιήσεις, οι προμήθειες, τα δημόσια έργα και ο έλεγχος, μύθοι και αλήθειες για τις off shore εταιρείες, ο επαναπατρισμός των κεφαλαίων, το τέλος της φιλανθρωπίας και των ιδρυμάτων, οι εντροπολογίες αποτελούν εξαιρετικά επίκαιρα ζητήματα που όχι μόνον δεν έχουν αντιμετωπισθεί αλλά που εξακολουθούν να ταλανίζουν βαριά τη χώρα.

Ο «διαπλεκόμενος», ένα ακόμη κείμενό του το οποίο άφησε ανολοκλήρωτο και ημοσιεύεται για πρώτη φορά αυτούσιο  αναδεικνύει ακόμη το εύστοχο των παρατηρήσεών του, τη διεισδυτική του ματιά στα πράγματα, τη χωρίς ψευδαισθήσεις αντίληψή του για τους όρους της πολιτικής διαμάχης αλλά και την απέχθεια που κατά βάση  έτρεφε για μιας μορφής υποκρισία της κοινοτυπίας. Η τάση του αυτή, να διακρίνει αστραπιαία την ουσία από το περιτύλιγμα, διατρέχει όλο το έργο του και κάνει τη ματιά του στα πράγματα ξεχωριστή και πολύτιμη.

Μέσα από τις αφηγήσεις αυτές αναδεικνύεται κυρίως, ιδίως στο κύριο έργο του, τον «Δικηγόρο», και η βασική έννοια του, η αντίληψή του για την άσκηση της δικηγορίας στην Ελλάδα, για το δικηγορικό επάγγελμα και τη διεθνή δικηγορική εταιρεία, οι απόψεις του για το σύστημα δικηγορικής εταιρείας, πρωτοπόρο στην Ελλάδα, που ο ίδιος συνέλαβε, οργάνωσε και εφάρμοσε στην πράξη.

Μεγάλο σχήμα, εξειδικευμένοι δικηγόροι, διεθνής προσανατολισμός, ομαδική εργασία, εκσυγχρονισμός της διαχείρισης και στα συστήματα αμοιβών, χρονοχρέωση ως προστασία του πελάτη, στήριξη των νέων δικηγόρων, ανάδειξη της εργασίας ενός εκάστου αλλά και του γραφείου στο σύνολό του, σεβασμός απόλυτος του εντολέα και των οδηγιών του, αποφυγή ανώφελων δικαστικών συγκρούσεων, προαγωγή συστηματικά της συμβιβαστικής προσεγγίσεως, σταθερός προσανατολισμός στην  εξεύρεση πρακτικών λύσεων.

Η άσκηση της δικηγορίας με βάση τις αρχές αυτές, με αφορμή τον χειρισμό μεγάλων και εμβληματικών υποθέσεων – κινητή τηλεφωνία, αεροδρόμιο, μεγάλα έργα, ιδιωτικοποιήσεις, αναδιαρθρώσεις, τραπεζικές συγχωνεύσεις, επιχειρηματικές συμφωνίες με πολυεθνικούς κολοσσούς – αλλά και πολλών άλλων εξαιρετικά απλών θεμάτων, για τις καθημερινές ανάγκες των επιχειρήσεων,  απετέλεσαν και αποτελούν την πεμπτουσία αυτών που ο ίδιος πρέσβευε και φιλοδοξούσε να αφήσει ως παρακαταθήκη.

Σχόλια