Οι Δικηγόροι ως ατμομηχανή της οικονομίας

0

 Ευστάθιος Δ. Κεφαλουρος,  Δικηγόρος ΔΣΑ

Το γνωρίζαμε ότι ήμασταν πάρα πολλοί. Τριάντα χιλιάδες και πλέον δικηγόροι μόνο στην Αθήνα. Όσους δεν έχουν ολόκληρες χώρες όπως η Γαλλία ή η Αυστρία. Βιώνουμε καθημερινά  στην επαγγελματική μας ζωή  τον υπερπληθωρισμό αυτό, όταν καλούμαστε να απαντήσουμε σ’ έναν σκληρό,  επιστημονικό και όχι μόνο ανταγωνισμό. Αλλά σήμερα δεν θα δούμε το θέμα αυτό ως παθογένεια αλλά ως απτό και μετρήσιμο στοιχείο της οικονομίας, ώστε να δικαιολογήσουμε την θέση και την προστασία που αξίζει στους δικηγόρους.

       Οι Δικηγόροι, οι οποίοι ανελλιπώς καταβάλλουν το ενοίκιο τους για γραφεία ολούθε στην πόλη, πληρώνουν αμέτρητα παράβολα δημοσίου, το ίδιο και για γραμμάτια προείσπραξης, τα οποία συμπεριλαμβάνουν μεγάλους φόρους ενώ δέχονται υψηλή φορολόγηση των εισοδημάτων τους. Καταναλώνουν επίσης αφειδώς παντός φύσεως αγαθά από καταστήματα του κέντρου  της Αθήνας και όχι μόνο. Βιβλία, γραφική ύλη, καφέδες, τρόφιμα , ρούχα, συνεχείς ταχυδρομικές αποστολές και τακτικές ηλεκτρονικές συνδρομές σε ηλεκτρονικές πλατφόρφες με σκοπό την απαιτητική τους κατάρτισή.  Έχουν αποδειχθεί βασικοί αιμοδότες καταστημάτων πάσης φύσεως, τακτικοί πελάτες των ταξί, καθημερινοί χρήστες των μέσων μαζικής μεταφοράς με μηνιαία κάρτα  και κυρίως συνεπείς δανειολήπτες. Αυτή είναι μόνο μια ενδεικτική λίστα από τις οικονομικές συναλλαγές και δραστηριότητες των δικηγόρων κατά την άσκηση της δικηγορίας τους προσπαθώντας ταυτόχρονα να ανταπεξέλθουν στον ανωτέρω ανταγωνισμό και να χαμηλώσουν τις αμοιβές τους για να κερδίσουν τον πελάτη.

       Βεβαίως και το έχει αντιληφθεί αυτό η εξουσία και γι΄ αυτό συσσωρεύει πάνω τους πολλά από τα φορολογικά και ασφαλιστικά βάρη της χώρας. Αν δικαίως έχετε ακούσει τα τελευταία χρόνια για συμπίεση της μεσαίας τάξης, να έχετε στο νου σας πως οι δικηγόροι πρώτοι αυτοί βιώνουν την πίεση. Και σαν να μην έφτανε αυτό – που τέλος πάντων συμβαίνει σε κανονικές συνθήκες –  κάθε τρία ή τέσσερα χρόνια που η χώρα δέχεται παντοειδείς επιθέσεις οι δικηγόροι ακούμε να ανακοινώνονται κυβερνητικά μέτρα προστασίας για όλους πλην αυτών. Λες και εμείς οι δικηγόροι τέτοιες μέρες θα βγάλουμε χρήματα από τον τοίχο του σπιτιού μας, που είμαστε κλεισμένοι, για να πληρώσουμε τις μας υποχρεώσεις μας. Πλήρης δηλαδή αδιαφορία εκ μέρους της εξουσίας για τους δικηγόρους, οι οποίοι  ζουν κάθε μέρα στο πετσί τους μαζί με τον λαό όλα τα δεινά που μας βρίσκουν. “ Άστους αυτούς, έχουν να πληρώσουν” είναι η αβάσιμη όσο και αδιάντροπη στάση τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις, οι ασφαλιστικές μας εισφορές αυξήθηκαν λίγες εβδομάδες πριν.

       Το άρθρο αυτό δεν απευθύνεται τόσο στις κυβερνήσεις, οι οποίες για να μαζέψουν χρήματα, ακουμπούν πάνω στους φιλότιμους και εργατικούς δικηγόρους αλλά στον δικηγορικό σύλλογο και τους εντιμότατους εκπροσώπους του. Η αποχή αποδείχθηκε πως δεν είναι λύση στα προβλήματα της δικηγορίας και σε όσα δυσμενή κατά καιρούς ψηφίζονται. Μόνη ίσως λύση είναι η αναβάθμιση και ανατίμηση των υπηρεσιών μας.

       Επειδή κι εμείς πρέπει να ζήσουμε, ας σκεφτούμε  εξειδικεύσεις και μόνιμες πρακτικές εφαρμογές αυτής της λογικής, όταν με το καλό περάσει κι αυτή κρίση και αφού στο μεταξύ θα έχουν μηδενιστεί οι ελάχιστες οικονομίες μας στην τράπεζα. Σε αυτό το πνεύμα λοιπόν εμείς εδώ μπορούμε να προτείνουμε μερικά παραδείγματα, μολονότι αυτό είναι συλλογική δουλειά, που πρέπει να γίνει το ταχύτερο από τον δικηγορικό σύλλογο. Γιατί δηλαδή για μια αίτηση για κήρυξη διαθήκης κυρίας, ή για αποποίηση κληρονομιάς ανηλίκου ή για την υπεράσπιση κάποιου σε ποινικό δικαστήριο έστω σε βαθμό πλημμελήματος , τα γραμμάτια (που έχουν καταλήξει να είναι και η μοναδική μας ελάχιστη αμοιβή) να μας αποφέρουν  μόνο 100 ευρώ ; Ενώ οι πελάτες μας επιλύοντας με την δική μας συμπαράστασή τέτοια ζητήματα πιθανόν να έχουν και μεγαλύτερο όφελος ;  Ας πληρώσουν π.χ πεντακόσια. Δίκαιο θα είναι, δεν θα είναι αισχροκέρδεια. Ας τιμολογηθούν επίσης αυστηρά και άλλες εργασίες, που μας φορτώνουν οι πολίτες, ώστε να τους εξυπηρετούμε με όλες μας τις δυνάμεις, να τους ευχαριστούμε ειλικρινώς για την συνεργασία και στο τέλος να μένουμε όλοι ικανοποιημένοι. Οι έκτακτες αυτές συνθήκες μας διδάσκουν ότι όλα μπορούν να γίνουν με κατάλληλη προβολή. Και επιτέλους τα δεκάδες τηλέφωνα, που δεχόμαστε κάθε μέρα και βράδυ. Δεν νομίζουμε να είναι ανέφικτο να καθιερωθεί μια επαγγελματική τηλεφωνική γραμμή με αυτόματη τηλεχρέωση. Η τεχνολογία δεν υπάρχει  μόνο για να μας βάζει σε νέες προκλήσεις και δυσκολίες αλλά και για να μας βοηθά γρήγορα και έμπρακτα. Η επόμενη μέρα πρέπει να βρει την δικηγορία αλλιώς.

           Επειδή λοιπόν δεν ελπίζουμε να συγκινηθεί πολύ το Υπουργείο Οικονομικών με τις σωστές και έγκαιρες  επιστολές του προέδρου μας προς στήριξη των δικηγόρων μέσα σε αυτήν την νέα κρίση, είναι καιρός να οργανωθούμε  άμεσα για να λειτουργήσουμε αλλιώς, όταν με το καλό και την βοήθεια του Θεού διέλθουμε και αυτήν την νέα περιπέτεια σώοι και αβλαβείς μαζί με όλο τον υπόλοιπο ελληνικό λαό, στο πλάι του οποίου εξάλλου βρισκόμαστε ανελλιπώς και αδιαλείπτως εκ του λειτουργήματος μας.

Σχόλια